ԳԷՈՐԳԻՆ ԳԼԽԱՐԿԸ, ՄԱԼԱՔԻՆ ՆԱԽԱՃԱՇԸ

Արաքսին գլխարկը

ԱՐԱՔՍ ՓԻԼԱՒՃԵԱՆ-ԽՏՐԼԱՐԵԱՆ

Անկապ թուող այս վերնագիրը ծիծաղաշարժ պատահարի մը յուշարարն է, որուն բեմադրիչն ու դերակատարն ըլլալու յիշողութիւնը չարաճճի ժպիտ մը կ’ուրուագծէ դէմքիս վրայ։ Գէորգը հօրս քով կու գար եւ ոսկերչութիւն կը սորվէր. քաղաքավար, կիրթ եւ լուրջ երիտասարդ մըն էր, տպաւորուած էի իր բարձր հասակով եւ ամօթխած վերաբերմունքով։ Օր մըն ալ տան դուռը բացի եւ ուշադրութիւնս գրաւեց իր գլխարկը, զոր կը փորձէր ճօղեցնել գլխուն վրայէն, ձեռքերուն անհանդարտ շարժումովը, ծիծաղս չկրցայ զսպել եւ արդէն սկսայ հիւսել դաւադրութեան թելերը. պէտք է փախցնէի իր գլխարկը…Գէորգը որ արդէն ծանօթ էր հերոսութիւններուս, խիստ նայուածքով մը սաստեց զիս, աչքերս հանդիպեցան նայուածքին, զիրար հասկցանք լռելեայն։ Գէորգը իր սովորական տեղը գրաւեց եւ գլուխը ծռած կը հետեւէր հօրս թելադրանքներուն, պահը յարմար էր ծրագիրս իրականացնելու, հովի պէս աննկատ անցայ մօտէն, գլխարկը թռցուցի գլխուն վրայէն եւ անհետացայ սենեակէն։ Պատիժս եւ երիտասարդին վիրաւորուած արժանապատուութիւնը այդպէս ալ անհաշտ մնացին օրերով։ Այս դէպքէն օրեր անցան, խեղճ Գէորգը չէր գիտեր սակայն, թէ ինչ կը սպասէր իրեն. երեւութապէս խելօքցած էի, բայց ներքուստ նոր ծրագիրներ կը մշակէի։

Այդ օր Գէորգը եկաւ իր մարզական տարազով, կօշիկներով եւ պատմական գլխարկով, պայուսակը դրաւ աթոռին վրայ եւ ինք ուղղուեցաւ լուացարան, գլխարկն ալ դրաւ պայուսակին վրայ եւ հայեացքը ուղղելով ինծի ըսաւ.- չփորձուիս… Մարտահրաւէր էր այս մէկը եւ բացայայտ պատերազմի ազդանշան. չփորձուի՞՜մ… քանի մը վայրկեան ետք արդէն անհետացած էի գլխարկին հետ եւ թռչկոտելով շէնքին մուտքը հասած էի։

Պայթումի համազօր ձայն մը սարսռացուց զիս եւ դրացի Մալաքին պոռչտուքէն տեղս գամուեցայ, շունչս բռնած, դարանակալ վեր բարձրացայ եւ աչքիս ծայրովը քննեցի կացութիւնը։ Գէորգը սուրալով փորձած էր ինծի հասնիլ, բայց իր մարզական կօշիկները դաւաճանած էին իրեն, սահած էր եւ կռնակին վրայ գետին փռուած էր, իր յաղթանդամ մարմինը եւ երկար ոտքերը ուժգին հարուածով թակած էին դրացի Մալաքին դուռը, որ բացուած էր եւ խեղճին նախաճաշին ամանը թռած էր ձեռքէն, լեզուն պապանձած, աչքերուն բիբերը սառած, այլայլած կը դիտէր անկոչ հիւրը, որ ցաւէն կը մղկտար… Մայրս վրայ հասած էր եւ կը փորձէր ըմբռնել ստեղծուած իրավիճակին լրջութիւնը։

Բոլորը զիս կը փնտռէին, Գէորգը կը տնքար, չէր կրնար շարժիլ, Մալաքը շուարած մօրս կը նայէր, իսկ ես գլխարկին ոդիսականը տնօրինած էի եւ յանցանքի զգացումը կը կրծէր չարաճճի պատանեակի ներաշխարհս։

Երկա՜ր տարիներ անդարձ անցած են այդ օրէն, Գէորգը չտեսայ այդ դէպքէն ետք, մինչեւ այսօր սակայն յաճախ կը վերյիշեմ հռչակաւոր արկածախնդրութիւնս, Գէորգին գլխարկը, որ զիս պատանեկութեանս վերադարձնող շղթային օղակներէն մէկն է, իրմով կը գրկեմ յուշերու քաղցրիկ պարկ մը, կը թօթուեմ անոր քաղցրահամ պտուղները, վերստին կը մանկանամ երգելով չմոռցուած յուշերս ու երազներս։

 

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s