ԿՈՐՍՈՒԱԾ ԱՊԱՐԱՆՋԱՍ

ապ. նկ

ՍՕՍԻ ՄԻՇՈՅԵԱՆ – ՏԱՊՊԱՂԵԱՆ

 

Անապատին մէջ, աջ ու ձախ տարտղնուած ուլունքներս կը փնտռեմ: Իւրաքանչիւր ուլուն իմ էութենէս պատառիկ մը կը յուշէ.

Անհոգ, թռվռուն, կայծկլտացող աչքերով
կենսուրախ պատանի.

Հոգին սնուցանող, դէպի լոյսը սլացող,
երիտասարդ պարմանուհի.

Իր տարերքն ապրող, գիտութեան հունտէն
կաթիլ-կաթիլ սերմանող մշակ.

Իր մէջ կինը արթնցնող, սէրը փայփայող՝
կողակիցն ամուսնին.

Երկունքը վայելող, գորովագին յոյզերով
դիեցնող մայր.

Իսկ ո՞ւր են մնացեալները…

Անապատի քամին կը սուլէ ահագնօրէն, պէտք է անյապաղ ի մի բերել տարտղնուած ուլունքներս:  Յոգնած, թափառուն, շղթան ձեռքս մոլորուն՝ ամայի անապատին մէջ գտնել կը ջանամ զանոնք. քանզի կը հաւատամ, որ պիտի կազմե՛մ ապարանջաս, պիտի  դնե՛մ աջիս ու ընթանամ առաջ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s