ԱՌԱՋԻՆ ՀԵՏՔԸ ԱՐԵԱՆ

արիւն2

 

 

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Սիւլէյման աչքերը շփշփելով բացաւ: Ո՜հ, որքան ալ ծանր էին կոպերը. աչքերը ուղիղ չէր կրնար կեդրոնացնել, որոնք կը նայէին առաստաղ: Պառկած տեղէն դեռ կը դառնար գլուխը: Գիշերը յոգնեցուցի՞չ եղած էր իրեն համար: Շատ չէր խմած, սակայն պարած, ցատքած էր ի վերջոյ: Իր հարսանիքը կատարուած էր եւ՝ երկրորդը…: Ուժասպառ կը զգար, որովհետեւ բաւական ջանք էր թափած սեռային տեսակէտէ ինքզինքը փաստելու համար: Մարդիկ թեւը մտնելով աճապարանքով հրած էին զայն սենեակէն ներս, հարսին քով: Մինչեւ որ քնացեր էր, արդէն օրը լուսնալ սկսեր էր: Իր առաջին կինը զաւակ չէր կրցեր բերել, իսկ ինք ուզած էր կրկին ամուսնանալ երիտասարդ աղջկայ մը հետ, ոչ պաշտօնական: Իր կրօնքին մէջ բարիք էր ըրածը, մանաւանդ այն իմաստով, թէ որբ աղջկայ մը տէր տիրական-կ’ըլլար: Հարսանիքին գիշերը տասներեք տարեկան աղջիկը առած էր կնութեան:

Նիմէթ որբ մըն էր: Հայրը եւ մայրը արտին մէջ պատահած հրդեհի մը զոհ գացեր էին: Նիմէթ այն ժամանակ դեռ երեք տարեկան էր: Գիւղին հարուստ կովարածներէն Մուրթազան եւ կինը՝ Զէյնէպը մեղքնալով անոր, իրենց չորս զաւակներուն կողքին տէր եղած էին որբուկին ալ ու զայն իբրեւ օգնական կ’աշխատցնէին տան մէջ: Տղաքը ազատ ու հանդարտ միասնաբար կը մեծնային:

Օր մը, Նիմէթ վազելով տուն եկաւ եւ անմիջապէս լոգարան մտաւ: Լուացուեցաւ ու լուացուեցաւ: Տաք-տաք հեղուկ մը իջած էր ոտքերէն վար: Չէր կրցած արգելք ըլլալ այն կարմիր հեղուկին, որ սաստիկ վախ պատճառած էր իրեն: Չէր գիտեր, թէ ի՞նչ էր պատահածը: Մայրը նշմարեց, որ երկար ատեն ան դուրս չէր գար լոգարանէն։ Գնաց ու տեսաւ, որ հոն, անկիւնը սմքած կու լար: Դաշտան եղած էր:

Ամիսներ, տարիներ կ’անցնէին: Նիմէթ հետզհետէ կը գեղեցկանար: Կապոյտ աչուկներ ունէր: Լաչակին տակ ծածկուած մազերուն խոպոպները կ’իջնէին կռնակէն վար մինչեւ մէջքը: Սկսած էր մարդոց ուշադրութիւնը գրաւել, մանաւանդ անոր, իր մեծ եղբօրը՝ Հիքմէթին, որ տասնութ տարեկան էր, արբունքի շրջանէն երիտասարդութեան անցած եւ գիւղին մէջ տակաւին ոչ մէկ աղջկան հետ աչք աչքի եկած…: Մինչեւ այն ժամանակ Նիմէթն ալ իր արժանիքներուն անդրադարձած չէր: Շալվարը հագած աղբիւր կ’երթար, արտ կ’երթար, հաւերը կը կերակրէր, շէնշող կ’աշխատէր տանտիրոջ քով:

Այն օր, Նիմէթ աղբիւրէն կը վերադառնար: Շուրջը անձայն էր եւ մարդ չկար: Տան անկիւնէն դարձաւ եւ ձեռք մը զայն քաշեց յարդանոցէն ներս: Սափորը գետին ինկաւ, ջուրը հոսեցաւ, գնաց: Հիքմէթ յարդանոցին մէջ Նիմէթին բոլոր անմեղ երազները քայքայեց: Նիմէթն ալ դէմ չդրաւ երիտասարդին: Երկու երիտասարդներ ցանկութիւն ունէին իրարու հանդէպ: Թէ փոքր տարիքէն զիրար ճանչցած, թէ միեւնոյն յարկին տակ միեւնոյն հաճոյքները, մտահոգութիւնները բաժնած ըլլալով վարժ էին իրարու: Սիրահարուեցան: Եւ հոն, յարդանոցին մէջ կոյս Նիմէթը կին եղաւ:

Օրեր ետք, Հիքմէթ կացութիւնը ուզեց բացատրել հօրը եւ մօրը, որ Նիմէթին հետ ամուսնանայ: Սակայն տան մէջ մեծ խնդիր յարուցուեցաւ: Անկարելի էր որբ մը հարս ընդունիլ: Ո՞րբ… ալ որբին տեղը տունէն դուրս էր: Պէտք է որ ամուսնացնէին ուրի՛շ մէկու մը հետ: Ոչ ոք գիտցաւ թէ ինչո՞ւ համար Սիւլէյման Նիմէթին թեկնածու եղաւ, վաթսուն տարեկան մարդ մը, որ Նիմէթին ճակատագիրը պիտի որոշէր:

Երբ այն առաւօտ Սիւլէյման արթնցաւ, անկողինին մէջ ձեռքերով շօշափեց քովը պառկած մարմինը: Պաղ, թաց, կարծր …: Չգիտցաւ թէ ի՛նչ պատահած էր: Երբ ելլելու համար նստիլ ջանաց՝ ոտքի ցատկեց: Կիսամերկ սենեակէն դուրս նետուեցաւ:

– Հասէ՛ք, դրացիներ…:

Նիմէթ արիւններու մէջ էր: Իր երակները կտրած էր ածելիով: Յաջորդ առաւօտ, երբ տնեցիները գային ու իր առաջին գիշերուան կարմիր հետքով լաթը ուզէին՝ ան կաս-կարմիր սաւան մը ունէր անոնց հրամցնելիք, իր անշնչացած մարմնին հետ․․․:

 

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s