ՄԱՅԹԵՐ

մայթ

ՆԵՃԻՊ ՖԱԶԸԼ ՔԸՍԱԳԻՒՐԷՔ

Փողոցն եմ, ամայի փողոցի մը մէջտեղը,
Կը քալեմ, առանց ետիս նայելու կը քալեմ:
Ճամբուս մութին մխրճուած կէտին վրայ
Կարծես թէ ինծի սպասող երազ մը կը տեսնեմ:

Սեւ երկինքներ մոխրագոյն ամպերով փակուած,
Տուներուն ծխնելոյզները կը դիտեն շանթերը,
Բարի-չար ոգիները՝ քունի մտած, միայն երկու ուղեկից արթուն են.
Մէկը՝ ես, մէկն ալ սրիկայ մայթը:

Ներսիդիս շիթ-շիթ վախ կը կուտակուի,
Կը կարծեմ, որ իւրաքանչիւր փողոցին անկիւնը բռնած են հսկաներ…
Վրաս ապակիները, ամբողջ սեփ-սեւ, կը տնկեն
Աչքը ճաղով այրած, կոյրի նման տուներ:

Մայթեր՝ վշտոտ մենակներու մայր,
Մայթեր՝ ներսիդիս ապրած մարդ,
Մայթեր՝ կը լսուի դադրող ձայնին ձայնը,
Մայթեր՝ ներսիդիս օձապտոյտ լեզու:

Ինծի չ’իյնար շունչ տալ փափուկ գոգի մը մէջ.
Ես այս մայթերուն ծծկեր տղան եմ.
Ո՜հ, թող առաւօտ չըլլայ, այս մութ փողոցին մէջ,
Այս խաւար փողոցին մէջ ճամբորդութիւնս չվերջանայ:

Ես երթամ, ճամբան քալէ, ես երթամ, ճամբան երթայ,
Երկու կողմէս թող սահին հեղեղի նման լապտերներ
«Թա՛ք, թա՛ք» ոտնաձայնս թող լսեն անօթի շուները
Ճամբուս յաղթակամար զարդը՝ ստուերեայ քար կամարներ:

Ո՛չ առաւօտը տեսնեմ, ո՛չ ալ առտուն տեսնուիմ,
Ցերեկները ձեզի մնան, տուէ՛ք մթութիւնները:
Թաց վերմակի մը նման փաթթուիմ ջերմօրէն
Ծածկեցէ՛ք, ծածկեցէ՛ք վրաս, զով մթութիւնները:

Թող տարածուի մարմինս քարերու երկայնքին,
Թող առնեն սառի նման քարերը սա ճակտիս կրակը,
Խորասուզուիմ փողոցներուն չափ խորհրդաւոր քունի մէջ,
Թող մեռնի մայթերուն սիրահարուած սա մարդը…:

 

Թրքերէնէ թարգմանութիւն
Լեռնա Գարագիւթիւք

 

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s