ԿՈՐՍՈՒԱԾԸ

trosh

ԿԱՐՕ ՄԱՐՏՈՒՆԻ

Չըկայ ան հիմա, գուցէ՝ բացակա՞յ,
Վստահ չեմ, իրա՛ւ, կըրնայ․․․ բազմանալ․
Ամէնուն բերան՝ ծամոն պըտղահամ,
Ինքնին մեծղի իր, ըսպասում, ական։

Թափառող հովեր անկէ լուր չունին,
Մէյ մը հոս է նա, մէյ մըն ալ անդին,
Ովկիանոս անհուն, հընչեղ, բազմերանգ,
Կատաղի ալիք, ներքնագոյն կըրակ։

Անտեսանելի՜, անհասանելի՜,
Անգին բան, հընոց, անմեղ աղաւնի,
Որուն կամաւոր վանդակ շինողներն
Փողոց իջած են, ճաղատ ու անդէմ։

Փըրկող կոմիտէ՝ զըրկող փըչիկ է,
Աշխարհիկ կամ ոչ, տէրտէր կամ կերկեր,
Անարծարծ այս գանձն առեր, պատուաստեր,
Դըրօշ են պարզեր, բարձրացուցեր վեր։

Սէրմիյէ կ’ըսենք մենք ի թուրք բարբառ,
Երբոր չըգըտած իւր բուն նըպատակ,
Զառածիլ սիրէ մարդը անյատակ
Եւ պոչին կառչի, ահա՝ քեզ կատակ,

Խեղկատակ, ծուռումուռ որակին հակած,
Գոյին այդ․․․անգո՛յ, ըստեղծելու բաց,
Անհորիզոն, սըրատամ փառք փառաց,
Աշխարհն իր, ի՛ր, մե՞ր ալ, ամենէն ցա՛ծ։

 

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s