ՄԵՆՔ ՊԱՏԱՀԱԿԱՆ ԾՆՈՒՆԴՆԵՐ ՉԵՆՔ

haleb

ԱՆՈՅՇ ՔԷՕՐՈՂԼԵԱՆ-ՄԱՐԱՇԼԵԱՆ

Մեզմէ ամէն մէկս պատահական ծնունդ չէ: Ամէն մէկս ալ մեր գտնուած վայրին մէջ պատահմամբ չէ յայտնուած:Մենք դիպուածով չենք ծնած մեր ծնողներէն: Մենք Աստուծոյ տնօրինութեամբ եւ հրամանով ծնունդ առած ենք այս վայրին մէջ, որոշուած ժամուն, որոշուած ընտանիքէն եւ տուեալ շրջանակին մէջ դրուած: Յաճախ Ս. Գիրքի սերտողութեան մեր դասախօսը՝ Վեր․ Ա. Պոյնէրեանը կը յիշէր այս խօսքերը: Երբեմն մեր մտածումներով կ’ուզէինք մեր կարողութեան սահմաններէն դուրս ելլել եւ հաւատալ, թէ ինչպէ՞ս կրնայ ըլլալ՝ ի՞նչ հնարաւորութիւն, փաստ:

Սփիւռքի մէջ գտնուող մեզմէ իւրաքանչիւր մշակ այսօր դեսպան մըն է հայ լեզուին եւ հայ մշակոյթին, հաւատարիմ մնալով իր սկզբունքներուն, իր ընտանիքին եւ գաղութին: Դժբախտաբար Հալէպի մէջ ծնող, մեծցող մշակներ այսօր կը գտնուին տարբեր լուսնի տակ, ոտքերնին դրած են օտար հողի վրայ, կ’ապրին օտար փողոցներու մէջ, սակայն «Կարաւանները դեռ քայլում են», կեանքը այնտեղ ալ պիտի ծաղկի եւ բուսնի :

Շատ ցաւալի է որ Հալէպը թափուր ըլլայ, շէն ու ճոխ գաղութ մը այսօր անհետ կորուստի մատնուի, փողոցները ամայանան, սակայն հայու կեանքը միշտ պիտի ծաղկի, ուր որ ալ ան գտնուի: Հալէպ վերջին այցելութիւնս 20 Դեկտեմբեր 2015ին էր, շատ փոփոխութիւններ կային, փլատակ շէնքեր, ելեկտրական մատակարարման համար խաչաձեւ քաշուած անճոռնի թելեր, դիպուկահարներու դէմ ծայրէ ծայր փռուած վարագոյրներ, ինքնաշարժներու հոսքը կանխելու համար՝ամբողջովին գոցուած փողոցներ, ակումբը վերածուած էր դպրոցի եւ այնտեղ քննութեան պատրաստուող աշակերտներ կային: Օտար դրացիներ, փակուած տուներ եւ ամայութիւն: Սակայն նաեւ՝ եկեղեցիներու զանգի ղօղանջներ, եկեղեցիներու մէջ հայերէն աղօթող մամիկներ: Հայկական հարսանիքներու մէջ ճոխութիւն, մթնոլորտ եւ հայ երգ ու պար:

Այսօր մեզմէ ամէն մէկս որպէս պատուախնդիր մշակ իր գտնուած վայրին մէջ դեսպան մըն է, գործիչ մըն է: Շատեր հայրենիքէն արտագաղթեցին դէպի Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներ կամ այլ երկիրներ, այնտեղ ծաղկեցուցին, շէնցուցին նոր աճող գաղութները: Այո, ճիշդ է որ հայրենիքի մէջ անոնք կրնային հայրենիքը ծաղկեցնել, ուռճացնել եւ զարգացնել, սակայն անոնք թերեւս կորուստէ ազատեն հայկական այլ վայրերու մէջ սփիւռքահայ օճախներ: Այսօր, ամէն մէկս եթէ իր վրայ առնէ իրեն ինկած պատասխանատուութիւնը, հայը չ’օտարանար, չի կորսուիր, իր հայկական դիմագիծը չի փոխուիր: Անշուշտ ունինք օտար ամուսնութիւններ, երբեմն անգիտակից եւ անտարբեր երիտասարդութիւն, սակայն կարելի է կանխարգիլել կամ նուազեցնել զանոնք, ճիշդ եւ հայեցի դաստիարակութեամբ, խրատելով, զանոնք հայկական մթնոլորտին, եկեղեցիին, ակումբին եւ դպրոցին մէջ պահելով:

Այո՛, հայ լեզուի եւ ժողովուրդի դեսպան, այսօր քու վրադ դրուած է այն քաղցր լուծը.ուր որ ալ գտնուիս, ինչ վիճակի մէջ ալ ըլլաս, դուն պատահմամբ չէ որ հոն ես, դուն Աստուծոյ տնօրինութեամբ, նախախնամութեամբ կը գտնուիս այն վայրին մէջ, որ քեզմէ գործ եւ յարատեւութիւն կը պահանջէ: Գործը շատ է, մշա՛կ, սերմը դո՛ւն ցանէ, ջուր տուր, իսկ Աստուած ալ իր արեւը պիտի ծագեցնէ: Մի՛ վհատիր, քաջալերուէ՛, դուն դիպուածով չես գտնուիր քու ապրած նոր վայրիդ մէջ: Դուն առաքելութիւն մը ունիս, գործ մը ունիս տանելիք: Ուրախութեամբ ցանողը՝ ուրախութեամբ պիտի հնձէ:

 

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s