ԵՐԿՈՒ ՔԵՐԹՈՒԱԾ

%d5%b7%d5%b8%d5%a3%d5%a5%d5%af%d5%a1%d5%bc%d6%84

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

ԻՍԹԱՆՊՈՒԼԻ ԼՈՒՌ ԿԱՅԱՐԱՆՆԵՐԸ

 Իմ ապրած քաղաքիս մէջ՝
Իսթանպուլ,
Կայարաններ կային,
Ճամբորդներու ապաստանարան:
Կայարաններուն մէջ՝ սիրելիներ,
Իրարու ձեռք շարժող
Եւ իրարու ետեւէ արցունք հոսեցնող:
Իմ ապրած քաղաքս
Կայարաններ կային,
Իսթանպուլ:
Ցուրտին, բուքին՝ ձիւնով պատուած:
Հոն կը հասնէին շոգեկառքեր,
Մարդիկ կը հասնէին իրենց բոյնը:
Հիմա քաղաքին ճիշդ կեդրոնը
Անձայն լաց մը կայ,
Անշուք կայարաններու:

Անոնք հիմա
Ուրուական են մէկական,
Քաղաքին մէջտեղը, լքուած:
Ոչ մէկը ճամբայ կ’առնէ,
Ոչ ալ ճամբորդ մը կ’ապաստանի:
Կայարանները խարխլած եւ առանձին
Դատապարտուեցան մոռացութեան:

Քաղաքին կեդրոնը,
Իսթանպուլ
Պատմութիւն մը ունի
Մոռցուած, լուռ կայարաններու:

 

ԵՐԱԶԱՆՔԸ

Սա դրացիին աղջիկը
Փռուած է պատշգամը.
Թեւերը, ոտքերը բացած կը պառկի:
Արեւուն տակ հոլանի,
Պատեանը ճառագայթներուն տակ,
Հանդա՜րտ եւ որքա՜ն ազատ:
-Հոգը չէ,- կ’ըսէ բանաստեղծը,-
Աշխարհ կը դառնայ անոր շուրջը:

Ի՜նչ երազ է, Աստուած իմ:

Դո՛ւն, կծկուած,
Կարծես ըլլայիր
Մօրդ արգանդին մէջ ինկած
Սաղմը:
«Բեռը շալկած եմ
Եւ նաւերս ընկղմած են շա՜տ հեռուն»,
Կ’ըսես:
Հաւկիթին մէջ չէ,
Այլ կեղեւէն դուրսն է՝ կեանքը:
Եւ կ’երազես դրացիին աղջիկը:

Բեռը ծանր է շալակիդ
Երազներդ ալ կուտակուած են անոր վրայ,
Եւ հիմա հատ մըն ալ.
Ա՜խ, դրացիին աղջիկը:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

 

Advertisements

One thought on “ԵՐԿՈՒ ՔԵՐԹՈՒԱԾ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s