ՊԱՏԱՆՈՒՀԻՆ

%d5%a3%d6%80%d5%ac%d5%b8%d5%be-%d5%ad%d6%85%d5%bd%d5%ab%d5%ac

ԳԱՐԻՆ ԱԳԱԼ

Պատանուհին աղմուկով արթնցաւ: Անկողինէն ելաւ, մօտեցաւ պատուհանին եւ աչքերը կիսաբաց, դուրս նայիլ ջանաց, բայց արեւուն նշոյլները աչքերը շլացուցին: Պահ մը ետ քաշուեցաւ, յետոյ կրկին փորձեց նայիլ, որովհետեւ կ’ուզէր գիտնալ, թէ դուրսը ի՞նչ կը պատահէր: Այն մարդիկը, որոնք փողոցն էին, զիրար հրմշտկելով կը յառաջանային մէկզմէկու ետեւէն, կարծես աճապարանք մը ունէին: Յայտնի էր, որ այսօր արտասովոր օր մը պիտի ըլլար: Արդէն իր տրամադրութիւնը լաւ չէր. այն մարդոց համար բնաւ պիտի չկարենար հոգ ընել:

Ինչպէս ամէն օր, այսօր ալ իր սենեակին Աստուածամօր նկարին առջեւ երկիւղածութեամբ սկսաւ աղօթել, որպէսզի Տէրը իրեն համար ինչ որ պիտի տար եւ կամ ինչ որ պիտի ընէր՝ իրեն բարիք բերէր: Կը հաւատար Աստուծոյ եւ անընդհատ կ’աղօթէր, որովհետեւ պատանուհին խօսակից ոչ մէկը ունէր: Հայրը կը սիրէր մեծամտութիւնը եւ քաղքենի էր: Երբ պատանին հօրը հետ խօսիլ ջանար եւ կամ հայրը ի յայտ գար՝ հայրը կը նայէր ժամացոյցին եւ միայն՝ «հինգ վայրկեան», կ’ըսէր: Հօրը այդ նայուածքին առջեւ խօսիլը արդէն իսկ դժուար էր. հինգ վայրկեանի մէջ ի՞նչպէս կրնար իր մտածումները արտայայտել: Հայրը երկխօսութիւնը կ’եզրափակէր հրահանգներով: Ասիկա աղջկան համար խօսակցութիւն չէր, այլ՝ չարչարանք:

Գալով մայրիկին՝ ան իր հօրմէն աւելի դիւրամատչելի չէր: Մայրը ամէն օր զբաղած էր տան գործերով: Նոյն ժամանակ կարգապահ եւ իր աղջկան հանդէպ ծայր աստիճան խիստ էր: Մայրը կ’ուզէր, որ իր աղջիկը սորվի տանտիկնութիւնը, իսկ աղջիկը կ’ուզէր համալսարան երթալ, որպէսզի յառաջիկային դառնար Մատամ Քիւրին: Աղջիկը ինքզինք տարրալուծարանի մը մէջ կ’երազէր տեսնել օր մը: Մօր ու աղջկան միջեւ այս հակասութիւնը անվերջ էր: Խօսելու համար թափած ճիգերն ալ ապարդիւն կը մնային:

Պատանուհիին օրերը կ’անցնէին իր սենեակին մէջ գիրք կարդալով: Ան իր շուրջինները չէր հասկնար եւ չէր գիտեր թէ իրեն համար ինչո՞ւ կ’ըսէին՝ մելամաղձոտ: Անշուշտ գիտէր պատճառը, սենեակէն դուրս չէր ելլեր ու ոչ մէկուն հետ կը խօսէր: Ան չէ՞ր ուզեր հայրիկին հետ խօսիլ քաղաքական նիւթերու մասին:

Ի զո՜ւր. բացայայտ էր որ իր կեանքը պիտի չփոխուէր եւ ասոր համար էր, որ անընդհատ կ’աղօթէր Աստուծոյ: Ան իրեն մտիկ կ’ընէր եւ երբոր Անոր աղօթելու ըլլար, իր սրտի խորքէն կը զգար անդորրութիւնը:

Ան կ’ուզէր սեփական կեանք մը, այնպիսի կեանք մը, որ պիտի ապրէր սիրալիր մթնոլորտի մը մէջ: Այդ կեանքին միայն պիտի տիրապետէին՝ սէրն ու յարգանքը: Հոն իր հայրիկին եւ մայրիկին տեղ չկար:

Ամէն մարդ կեանքին կը նայի տարբեր տեսակէտով: Իր հայրն ու մայրն ալ իրենց տեսանկիւնին համեմատ կեանք մը կ’ապրէին: Հակասութեան խնդիրը այս բանէն ծագում կ’առնէր:

Շաբաթը անգամ մը մայրը կ’ունենար հիւրեր: Հիւրերէն մէկը օր մը պատմած էր, թէ  Օսմանեան Կայսրութենէն կին մը իրենց քաղաքը եկած էր եւ նայելով սուրճի մրուրին, մարդուս ապագային մասին տեղեկութիւններ կու տար: Պահ մը խորհեցաւ երթալ այդ կնոջ քով: Քիչ մտածելէ յետոյ խնդաց ինքն իրեն: Այդպիսի բան կարելի է՞ որ ըլլար: Ո՞վ կրնար գիտնալ իր ապագան, բացի Աստուծմէ:

Երբ պատանուհին անգամ մը իր խորհուրդները գրի կ’առնէր, հայրը եկաւ: Յայտնի էր որ ան զայրացած էր: Առանց իր հօր առջեւ ելլելու, գնաց իր սենեակը, հօրը բերած լրագիրն ալ առնելով հետը: Առաւ լրագիրը ու սկսաւ կարդալ եւ տեղեկացաւ, որ յեղաշրջում մը եղած էր: Հիմա հասկցած էր առաւօտուն տեսած այդ մարդոց աճապարանքին պատճառը: Դուրսի կեանքը բնաւ իր հոգը չէր, քանի որ ան ալ ոչ մէկուն հոգն էր: Այժմ ան գրի պիտի առնէր «Հոգածութիւն տղոց հանդէպ» խորագրեալ գրութիւնը: Իրեն համար ալ կարեւորութիւն չունէր խօսակցութիւնը: Ան սորված էր, թէ գրելով ալ կրնայ խօսիլ ուրիշներուն հետ: Հաղորդակցութիւնը ոչ միայն կ’ըլլար խօսքով, այլեւ՝ գիրով:

Պատանուհին հիմա կը սպասէր այն բախտորոշ օրուան, երբ իր ապագան պիտի փոխուէր՝ ժխտականէն դէպի դրական:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

 

Advertisements

One thought on “ՊԱՏԱՆՈՒՀԻՆ

  1. Շնորհակալութիւն՝  

    Gesendet: Montag, 26. September 2016 um 21:24 Uhr Von: "Հայերէն blog" <comment-reply@wordpress.com> An: sylvie.balian@gmx.de Betreff: [New post] ՊԱՏԱՆՈՒՀԻՆ

    hayerenblog posted: " ԳԱՐԻՆ ԱԳԱԼ Պատանուհին աղմուկով արթնցաւ: Անկողինէն ելաւ, մօտեցաւ պատուհանին եւ աչքերը կիսաբաց, դուրս նայիլ ջանաց, բայց արեւուն նշոյլները աչքերը շլացուցին: Պահ մը ետ քաշուեցաւ, յետոյ կրկին փորձեց նայիլ, որովհետեւ կ'ուզէր գիտնալ, թէ դուրսը ի՞նչ կը պատահէր"

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s