ՀԱՄԲԱՐԸ

rubbish

Յ. ՀԵԼՎԱՃԵԱՆ

Համբարը առաւօտ կանուխ բնակած խրճիթէն դուրս կու գար իր կառքով: Փողոց-փողոց շրջելով թաղեցիներուն աղբերը կը հաւաքէր եւ իր երկաթէ կառքին մէջ զետեղելով կը տանէր ու ծովեզերքը կը թափէր զանոնք: Երբեմն պատուհաններէն եւ պատշգամներէն կը ձայնէին Համբարին ու աղբի տոպրակը վար կը շպրտէին, վար չիջնելու համար: Համբար պայթած տոպրակներէն դուրս թափած աղբերը տրտնջալով կը հաւաքէր եւ կ’ուղղուէր յաջորդ թաղը մաքրագործելու:

Վաճառատուներուն տէրերը օրական կը վճարէին անոր, ուրիշներ՝ շաբաթական, իսկ կարգ մը մարդիկ ուտելիք եւ պտուղ տալով իրենց նիւթական պարտաւորութենէն կ’ազատէին:

Օր մը Վարդանոյշ մայրիկը անոր մէկ տոպրակ բրինձ եւ երկու տոպրակ ոսպ կու տայ: Համբար բրինձն ու ոսպը հետը տուն տանելու փոխարէն կը մտնէ Ղազարոսին խանութը:

– Ղազա՛ր էմմի, այս բրինձը եւ ոսպը եթէ տամ, փոխարէնը ինծի մէկ շիշ օղի կու տա՞ս:

– Կու տամ, բայց նախ պէտք է նայիմ:

Ղազարոսը կը բանայ տոպրակները եւ անմիջապէս կը գոցէ ու Համբարին ձեռքը տալով կ’ըսէ.

– Այս բրինձն ու ոսպը ո՞վ տուած է քեզի:

– Վարդանոյշ մայրիկը,- կը պատասխանէ  Համբարը,- ինչու ի՞նչ պատահեր է:

– Այս տոպրակներուն մէջ ոսպէն ու բրինձէն աւելի որդ կայ: Տա՛ր, վերադարձուր, տեղը դրամ ուզէ: Խե՛նթ կին, դրամ չի վճարեր խեղճին, մէյ մըն ալ որդնոտած ոսպ կու տայ: Այդ կինը երիտասարդութենէն ի վեր չէ փոխուած. իբրեւ թէ ճարպիկութիւն կ’ընէ անճաշակը:

Համբար տրտնջալով կը հասնի Վարդանոյշ մայրիկին տունը եւ անոր դրան ուժգին հարուած կու տայ: Վարդանոյշ մայրիկը դրան հարուածները լսելով հանդերձ չի բանար դուռը:

Համբար տոպրակները Վարդանոյշ մայրիկին դրան սեմին կը ձգէ ու բարձրաձայն տրտնջալով կը նստի քարի մը վրայ եւ կը սպասէ, որ ան դուռը բանայ:

Վարդանոյշ մայրիկը իր տան պատուհանին արանքէն կը հետեւի Համբարին եւ կ’որոշէ դուռը չբանալ, մինչեւ Համբարին մեկնիլը: Համբարը յամառութիւն կ’ընէ եւ կ’երկարէ «նստացոյցը»:

Բանտարկուած Վարդանոյշ մայրիկը կամաց մը կը բանայ պատուհանը եւ մէկ ոսկինոց կը նետէ պատուհանէն: Համբարը մէկ ոսկին առնելէ ետք ջղայնութեամբ կը մօտենայ տոպրակներուն եւ բոլոր ոսպերն ու բրինձը Վարդանոյշին տան սեմին թափելով կը հանգչի եւ կը հեռանայ թաղէն պատուաւոր հայհոյանք մըն ալ գլտորելով Վարդանոյշին հասցէին: Ան կ’երթայ ու կէս ձգած գործը կը շարունակէ:

Քիչ ետք, Վարդանոյշ դուրս կու գայ տունէն աւելը ձեռքին եւ տրտնջալով կը սկսի աւլել թափած ոսպերն ու բրինձը:

Ինչպիսի՜ մեղադրական խօսքեր ու անէծքներ կը տեղացնէ ան Համբարին հասցէին:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s