ԱՆԴՈՒՆԴ

ճամբայ լոյս

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Մարդիկ կը քալեն ճամբու մը վրայ: Ճամբորդութիւն մը շա՛տ երկար…: Ճամբան կտրուած է զանազան այլ ճամբաներու հետ ունեցած խաչաձեւումներով։ Ան միանալով ուրիշներու կ’երկարի տարբեր ուղղութիւններով: Ան կ’երթայ մինչեւ հոն, ուր մարդիկ կը հասնին անդունդի մը եզերքը, ուրկէ անդին ճամբայ չկայ արդէն: Քայլ մը եւս նետել պիտի նշանակէ փշրուիլ, ջարդուիլ, ինչպէս կրիան կ’իյնայ բարձունքէ վար ու պատեանը ջարդուփշուր կ’ըլլայ, մարդն ալ երբ իյնայ անդունդ, այն ահաւոր պարապութենէն ջարդուփշուր կ’ըլլայ եւ մարմինը օդին մէջ կը բաժնուի զանազան մասնիկներու: Ուրեմն ի՞նչ ընել: Ե՞տ դառնալ…: Գաղափարը կրնայ հեշտ թուիլ. վերադառնալ, ազատիլ անկումէ:

Մարդ երբեմն ետդարձի կարիքը կը զգայ: Կը տեսնէ այն բաները, որոնց իմաստ մը չէ կրցած բեռցնել եւ կրկին ու կրկին, թերեւս ալ հազար անգամ կը կրկնէ միեւնոյն սխալը, կ’ենթարկուի միեւնոյն դժուար պայմաններուն ու հազիւ կը պրծի կամ ո՛չ: Անդունդէն անդին արհաւիրք է: Ընտրողական է պարագան՝ կամ երթալ դէպի առաջ եւ կամ վերադառնալ:

Երբ լուռ էր սենեակս եւ մնացեր էի ես իմ անձիս հետ գլուխ գլխի՝ երկար մտածեցի մարդկային ողբերգութեան մասին: Աչքիս առջեւ ուրուագծուեցան մուրացկանը եւ իր թոյլ աղջիկը, զորս տեսեր էի ճամբուն վրայ: Աչքիս առջեւ կենդանացաւ ճղճիմ մարմնով աղջիկը, որ նստեր էր ճամբուն մէջտեղը, մուրալու համար գիշերուան խոր մթութեան մէջ: Անցորդներ աճապարանքով հասնիլ կը ջանային աջ ու ձախ: Ոմանց ճամբան էր յառաջ եւ ոմանցն ալ՝ դէպի ետ: Ոչինչ կար շուրջը, միայն՝ իրարանցում: Մուրացկանները իրենց բնական հունին եւ անցորդները իրենց առօրեային մէջն էին: Միայն միջոց մը տեւեց իրարանցումը եւ ի վերջոյ կանգ առաւ ամէն ինչ ու ճամբան տարաւ դէպի անդունդ, ուր կանգ պիտի առնէր իրարանցումը: Պիտի սառէր ժամանակը:

Որոշում տալու պահն է հիմա:

Անդունդին եզերքը կանգնած՝ վար նայեցայ: Խորունկը դէպի հոն կը քաշէր, վար՝ գլխապտոյտ պատճառելով: Ե՞տ թէ առաջ…:

Մարդոց անցած ճամբաներուն վրայ միշտ չէ որ ծաղիկներ կը բողբոջին: Այդ ճամբաներուն վրայ միշտ չէ որ փուշերը արգելք կը պատճառեն: Վերադարձը աւելի սարսափազդու է, քանի որ ապրուած է ժամանակը ու հինցած: Տեղի ունեցած են պատահարներն ու դէպքերը:

Մարդոց անօթութիւնը, մարդէն մարդուն ռմբակոծումը, անդիմադրելի հիւանդութիւնները, չքաւորութիւնը եւ այլն… ետդարձի առիթ չկայ: Յառաջ…:

Մթութիւն կ’ուզեմ. ինչո՞ւ: Մութը յանցաւոր է: Ինչո՞ւ մեղադրել մթութիւնը, լոյսն ալ յանցաւոր չէ՞, որ կը ցուցնէ իրականութիւնը:

Վերադարձ չկայ: Քայլ մը նետել յառաջ, ուրկէ սլացք մը կատարելու ճարն ալ կը գտնուի անպայման:

Ոտքերուս տակ անդունդին քարերը կարգով կը շարուին ու կը սլանամ դէպի առաջ. ահա՛ լոյսը, որ պիտի հասցնէ ելքի ճամբուն:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s