ԵՐԿՈՒ ՔԵՐԹՈՒԱԾ

ընձիւղ

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

ԱՆԳՈՅՈՒԹԻՒՆ

կը մսի
միս ու ոսկորէ
գոյութիւնը՝ հագեր պատմուճան
ծածկուած շքեղ:
Երգ մը կը հնչէ ականջին
պիտի չթեթեւնայ մարմինը
միս ու ոսկորէ
քարի չափ ծանր
ծանր է լռութիւնը
շրջապատած:
Աղիքներն են խառնիխուռն
երգին ձայնը որովայնէն
անօթի եւ անկուշտ
կ’երգէ, կը խօսի
կը մսի՞
մարմինը
միս ու ոսկորէ.
կը մսի
անծածկոյթ
պատմուճանն ալ
մորթն է՝ կաշի
կեղտ քսուած
աղտ անցեալի, ուրկէ
դուրս կը հոսին թոյնը
ներկային մաղձը
եւ գալիքին փսխունքը:
Չկայ փափաք
կը մսի մարմինը
միս ու ոսկորէ
պատեանով ծածկուած
հող պիտի դառնայ
չգոյութիւնը
գոյութենէ:

 

ԿԱՐԵԼԻ ՉԷ

ինչպէ՞ս
չեն լռեր
շրթները
եթէ չեն
բանտարկուած
խօսք
կարծիք
գաղափար
կը չքանա՞ն
անխօս շրթներէն
աչքեր
կոյր
կը դիտե՞ն
շուրջբոլոր
անտես
աննշմար
անտարբեր
ու տարակոյս
չկայ
կասկա՞ծ
երբեք, եթէ չեն քուն
ժամանակը կը հոսի
հունին մէջ
իր կարգին
եւ շրթները լուռ
անտես աչքեր
ինչպէ՞ս տենչալ
անդամալոյծ դարձած
ազատութիւն.
ո՞ւր է կարելին
երգել՝ խօսք եւ
արցունք հոսեցնել
չքացած են բոլորն ալ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s