ՏԱՐԲԵՐ ԳԻՇԵՐ ՄԸ

18816278_1510913068958725_1122558930_n

ԼԱՐԱ ԳԸՐ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Ամառ գիշեր մը մօրաքրոջս տունը հաւաքուած էինք: Մօրաքոյրս պտուղ բերած էր, թէ խօսելով, թէ պտուղ ուտելով ժամանակ կ’անցընէինք, պատշգամը նստած: Յանկարծ պատին վրայ մողէզ մը տեսանք: Հարկաւ շատ վախցայ: Բոյսերուն ետեւէն վեր բարձրացող մողէզը դեռ կը շարունակէր մագլցիլ: Քեռիս ըսաւ, որ վախնալիք բան չկայ: Յետոյ սկսաւ պատմել իր արկածախնդրութիւնը, որ օձ մը մեռցուցած էր: Ես իրապէս վախցած էի, որովհետեւ օձը մողէզէն աւելի վտանգաւոր էր:

Ասպէս, շատ տարբեր գիշեր մը ապրած էինք:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

ՏԱՆ ՄԻՋԱՏԸ

18788478_1510909335625765_198979130_n

ՄԻՐԷՅ ԻՆԹԻՊԱ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Օր մը, Մեծ Կղզիի մեր տան մէջ նստած էինք եւ հեռատեսիլ կը դիտէինք: Զարմիկս ներսէն պոռաց: Տան մէջ իրարանցում մը սկսաւ: Ներս գացինք, տեսանք, որ զարմիկս անկողինին վրայ ելած էր: Գետինը շատ մեծ միջատ մը կար: Ես ալ անկողինին վրայ ելայ:

Մայրիկս եւ մօրաքոյրս խոհանոցէն գաւաթ մը առին եւ միջատին վրայ գոցեցին: Վերջը երկրորդ գաւաթով տակէն բռնեցին եւ զայն դուրս նետեցին: Այն օրէն վերջ մեր տան մէջ անգամ մըն ալ այդ միջատէն չելաւ: Բայց այն գիշեր ես երազիս մէջ զայն տեսայ:

Առտուն արթնցայ եւ հայելիին նայեցայ, տեսայ, որ այդ միջատին վերածուեր էի:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ՆՈՐ ՏՈՒՆԸ

18763327_1510906675626031_1972152708_n

ԱՐԹԻՆ ՏԷՄԻՐՃԻ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Երբ 6րդ դասարան անցայ, նոր տուն մը փոխադրուեցանք: Մէկ կողմէ շատ յուզուեցայ, միւս կողմէ ալ ուրախացայ, որովհետեւ մեր հին տան մէջ շատ ուրախ էի: Սակայն երջանիկ էի, որովհետեւ նոր տունն ալ աղուոր էր:

Աթոռները, սեղանը, հեռատեսիլները հին տունէն առինք ու նոր տունը բերինք: Բայց այս գործերը բնաւ դիւրին չեղան: Ի վերջոյ մեր նոր տունը եկած էինք եւ շատ աղուոր էր:

Նոր տունս շատ սիրեցի, երկյարկ էր, եւ ես ալ յատուկ սենեակ մը ունէի: Մեր նոր տունը հին տունէն երեք փողոց վեր է: Հոն շատ կը սիրեմ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՁԱՅՆԸ

18788409_1510905335626165_985044840_n

ՎԱՆԵՍՍԱ ՈՒՍԱՆՄԱԶ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Մեր Լիբանան գտնուած ատեն, մեծ հօրս հետ տան վարի կողմը կը նստէինք: Օր մը, երբ այսպէս նստած էինք, երկու-երեք վայրկեան անց, մեծ մայրիկս, զարմիկներս, մօրաքոյրս եւ մօրեղբայրս ալ եկան: Տան քովը տեղ մը կար: Ես եւ զարմիկներս հոն նստելու գացինք: Խօսիլ սկսանք, անոնք ինծի հարցումներ կը հարցնէին, թէ Պոլիսի մէջ ինչե՞ր կ’ընէի:

Վերջը ձայն մը լսեցի ու շատ վախցայ: Չէի գիտեր, թէ ձայնը ճիշդ ուրկէ՞ կու գար. ձայնը ետեւէն կու գար: Նայեցայ ու օձ մը տեսայ: Տեղէս ցատկեցի: Զարմիկներս ըսին, որ չվախնամ, որովհետեւ օձը բան մը չէր ըներ:

Շատ զարմացայ եւ միտքս խառնուեցաւ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԳԷՇ ՕՐ ՄԸ

18788802_1510884075628291_1857198860_n

ՆԱՐՕՏ ՊՕՅԱՃԸ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Ամառը, տաք օր մը, միջատ մը տեսայ, որ պատին վրայ կը քալէր: Շուտով հայրիկս կանչեցի: Ան թաշկինակով միջատը մեռցուց: Շատ շուարեր էի եւ քիչ մըն ալ՝ վախցեր: Այնքան վախցած էի, որ միջատը երազիս մէջ ալ տեսայ եւ այն օրս գէշ անցաւ:

Շաբաթ մը վերջ խաղալիք միջատ մը գնեցի եւ պատին փակցուցի: Երբ մայրիկս սենեակ մտաւ, շատ վախցաւ: Մուճակը հանեց եւ խաղալիքին զարնել սկսաւ: Մուճակը անոր ձեռքէն առի: Մայրիկս հասկցաւ, թէ խաղալիք մըն էր: Ան ինծի շատ բարկացաւ, բայց յետոյ խնդաց:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՃՇՄԱՐԻՏ ՍԷՐ

18788666_231014437386393_61538322_n

ՅՈՎԻԿ ՇԷՀԻՐԵԱՆ

Լոկ պատմութիւն չես, դո՛ւն, հին օրերէն,
Առասպել անցած էջերով կեանքի․
Անուն մնացած գոյ ու հնչող մեր շրթներէն,
Տեսիլք մ’անհետացող կամ հերոս երազի…

Դուն իրական ուժ պատած տիեզերքն ամբողջ,
Սէր փրկած կեանքեր մեղքի կրակէն ահարկու․
Արիւն տանող ներս դէպի խորան հայրօրէն,
Հրաշարար ձեռք, բարձր բնութենէն մարդու…

Դուն գառնուկ որպէս կախուած խաչէն,
Վիրաւոր, ծարաւ, մորթուած գառնուկ.
Յարեար յաղթած մահուն ու գերեզմանին աստուածօրէն,
Տալով մեզի կեանք՝ աւելի կեանք․ ես էի ստրուկ․
Յագեցում անհատնում սիրոյ, բղխած Քու աղբիւրէն։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԵՐԿՈՒ ՔԵՐԹՈՒԱԾ

18766885_1510799718970060_914333325_o

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

ԿԵՆԴԱՆԻ ՓՈՂՈՑՆԵՐ

Լաթեր կախուած են պատշգամներէն,
պատուհաններէն, դէմի ծառին ամրացուած
ճախարակով չուաններէն:
Գոյնզգոյն լաթեր կը ծածանին օդին մէջ
զերթ թռուցիկ, մարդոց գլխուն վերեւ:
Փողոցը չուան ցատկող աղջիկներուն,
գնդակը գլորող լակոտներուն
զգեստները, փոխնորդները, գուլպաները
գոյնզգոյն, պատռած՝ կարկտուած
պիտի չորնան ու կարծրանան,
կախաղանէն վար առնուած մարդոց նման:
Անոնք կը ծածանին փողոցին մէջտեղը:
Թէեւ անկենդան, սակայն
Կեանք կը բուրեն:
Հովուն փչումով կը շարժին ասդին-անդին,
կը պարեն, կը ծեքծեքին
գինովի մը նման
կը ծալուին, կը շտկուին:
Քուրջեր են գործածուած,
միօրինակ կեանքին գոյն սփռող․
ըլլան յուզիչ տեսքով
եւ կամ ըլլան ծիծաղելի,
գոնէ կ’ապրի փողոցը,
հոն կեանք կայ:
Այն փողոցներուն մէջ
ապրող մարդ կայ:

 

ՀԱՍՆԻԼ Ո՞ՒՐ

Ժամացոյցին սլաքներէն կախուած
օրն ի բուն
կը դառնանք առանցքի մը շուրջ
գիշեր, ցերեկ, իրիկուն․
հա՞ցը. ո՞ւր է արդեօք,
առիւծին բերնէն ալ վար իջաւ,
պիտի ճանկռտես որ կոկորդը իջնես.
կախուած օրուան վայրկեաններէն
կը վազվզենք՝ դանդաղ կամ արագ,
ո՞ւր է արդեօք
կայան մը հանգչելու,
պահ մը շունչ առնելու, դադար տալու.
եթէ ըլլար, ի՛նչ լաւ պիտի ըլլար,
չդարձած ետեւ, քալել առաջ
ու առանց լրացնելու
ժամանակ ըսուած սահմանը
քայլ մը անդին անցնիլ
առանց վազելու
եւ լքել ինքզինք
այն անսահման պարապութեան
եւ ըլլալ քուն յաւիտեան:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: