ԴԵՌ ԽՕՍՔԵՐ ԿԱՆ

19619192_1545777192138979_1653480050_o.jpg

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Արդարութեան պահն է սա.
հաշուեկշռի խօսքեր են ահա:
Ո՞վ անդրադարձեր է:
Քանդուեր են պատերը բոլոր,
սակայն մտածումն է կալանուեր:
Որքա՜ն սարսափազդու, չէ՞:
Մէկիկ-մէկիկ քարերը կը նետուին
Ծով. ծով մը փոթորկոտ,
ուր ալիքներ կը կատղին:
Ո՞վ է որ հոն կը նստի․
Ստուե՞ր մը միայն
կը շարժի ծովափն ի վար,
ծովափն ի վեր:
Մէկը կը գրկէ ու կ’ազատէ:
Ո՞վ է որ հոն կը կենայ․
Ստուե՞ր մըն է միայն․
պիտի նայի ու անցնի
եւ կամ պիտի գլորի
նման քարերու,
զինք ծեծող ալիքներով քշուին
խորհուրդներն իր բոլոր:
Թող մէկը ըսէ՝
ինչպէ՞ս բանտել մտածումը,
անցնիլ պատին ետեւ,
մէջտեղ հանել ու արտայայտել:
Բայց ինչպէ՞ս,
ինչպէ՞ս՝
մէկը թող ըսէ:
Խօսքերը անբաւարար կը մնան:
Մտածումն է շղթայուեր:

 

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s