ՏԵՍՆԵՄ ԱՆԻՆ ՈՒ ՉՄԵՌՆԻՄ

SosyIMG_20170728_160543.jpg

ՍՕՍԻ ՄԻՇՈՅԵԱՆ-ՏԱՊՊԱՂԵԱՆ

Երկար տենչալ
Ու հասնիլ
Ի վերջոյ
Հո՛ն ուր որ քուկդ պիտի ըլլար
Եւ հիմա չէ:
Ափսոսանք,
Խռովք,
Արտասուք,
«Տէ՜ր, ողորմեա՛».
Յետոյ մերժումն անցեալի,
Ցասում
Հայհոյանք.
Հայ
Հոյ
ենք
ողբալ գիտենք
անկարութեան զգացում
Տեսնել ու միայն լա՞լ…
«Տեսնե՜մ Անին ու նո՛ր մեռնեմ…»
Անդրադարձ,
Զայրոյթ:
-Ուխտագնաց գնա՛ լաց,
Մոմ ու խունկ վառէ,
Անդին ինք թող
Զբօսաշրջիկ պահէ
Ու կրկնակի շահի:
Դեռ կը ձեռնարկէ նորոգութեան ալ
Ս. Կիրակոսի կամ այլուր,
Չէ՞ որ ուխտագնացները կ’աւելնան տարուէ տարի՝
«Տեսնելու ու նոր մեռնելու»:
Արթնացում.
Բա՛ւ է․
Հարկ է շրջել երգին բառերը:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

Advertisements

ՉԵՂԱԾ ՏԱՌԸ

ԿԻՒՄՐԻԻ ԲԱՐԲԱՌ

20561884_763878400460828_1526271298_n

ԼԻԼԻԹ ՄԿՐՏՉԵԱՆ

Աշխարհը կլոր է, ըդիգ մենք չենք մոգոնե: Ըսել են կլոր է, մենք էլ համաձայնուել ենք: Բայց օր էդ կլորի ուղիղ մէջտեղը հէնց Գիւմրին է ըդիգ փաստ է: Իրանց կսեն անուն դնող են՝ ղուշը վէրէն թռնի անուն բդի կպցնեն: Հա, ի՞նչ, անանուն մնան: Բայց իրանց էլ են լիքը անուններ կպցրե՝ էլ Ալեքսանդրապոլ, էլ Կումայրի, էլ Լենինական ու յետոյ Գիւմրի: Անունները փոխուել են, բայց ըդորից խո՞ համ ու հոտը չի փոխուէ: Աշխարհի կենտրոնն է, ըդորից էլ ինչ կուժ ու կուլա ըսես գլխներին չի գայ: Ինչ էլ էղաւ իրանք սաղին ապացուցին, օր միշտ է կռնան լէն բերնով խնդան ամէն մունդրութեան ու մէյմունութեան վրայ: Օրըմ է բնութիւնն ուզեց կոտռե ու թափով ցնցեց, տէյմորտակ աւիրեց սաղ, բայց իրանք էլի խնդացին: Օր դուզը ըսեմ շատ քչցան, բայց էլ բեդար համովցան: Հմի կսէք գլուխգովան են էլի: Է՜ հա, մարդ բանըմ բդի ունենայ չէ, օր գովա՝ Քարդաշեանն իրա ունեցածը կգովայ, իրանք էլ իրանց գլուխը, ամօթ բան չկայ ըդտեղ: Էնքան անուն ու ազգանուն կռնամ ըսեմ, օր աշխարհքին ցոյց են տուե Հայաստանի տեղն ու իրանք սաղ էդ թասիբով քաղաքից են: Բայց մէ բանըմ կայ, օր մենագ էդ քաղաքինն է: Ըդիգ էն տառն է, օր հէչ մէ այբուբենի մէջ չկայ, հէչ մէ գրքի մէջ գրած չէ, բայց ինքը կայ ու Լեննագանցոց պասպոռտն է: Իրանցէն բացի հէչ մէգը չի կռնայ էդ տառը ճիշտ արտասանե, ով օր ուզէ խափէ, թէ Գիւմրեցի է մէ սիկունդուամ կբռնուի էդ տառով: Էդ տառը, օր գուզեն գրեն կփոխարինեն խեղճ ու կրակ Ը տառով, բայց ինքն էդ չէ: Ինչխոր Ը տառը քցես պադուալ, լաւ խորը տեղ, դուռը փակես վրէն ու ըսես ձէն հան: Ինչղ է գրես էդ տառի մասին մէգ է չի էղնի ճիշտը, ըդիկ հասկնալու համար բդի ելնիք էրթաք Գիւմրի, խմէք ընդեղած համով, պաղ ջուրը, ուտէք խաշ ու քեալա, մտնիք թատրոն՝ ներկայացում նայէք, անթիւ ժամերի մէջ մոմ վառելու վրայ սաղ փողերդ խարջէք, ուլիցի սայլուգներից մէգի անեկտոդը լսէք, մեռնելու չափ խնդաք: Քաղաքի հոգին զգաք ամէն մէ քարից ու թոզից, էդ վախտ կհասկնաք, օր ընդեղ կայ մէ աւել տառըմ, որը դուք հէչ մէ անգամ չէք կռնանայ ճիշտ ըսել: Ըբը՜…

 

Դժուար հասկանալի բառեր

թասիբ – նամուս, պատիւ։
կուժ ու կուլա – փորձանք։
մունդրութիւն ու մէյմունութիւն – կեղտոտութիւն ու կապիկութիւն։
ուլից – փողոց։
պադուալ – նկուղ։
սայլուգ – գժուկ։
տէյմորտակ – մինչեւ վերջ։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ՍԻՍԱԿ ՊՈՅԱՃԵԱՆ

20527263_763789190469749_251317350_n.png

արաբերէն

թ

20562936_763789207136414_316059432_n.png

«Կիւզէլ փրէնսէս» (Գեղեցիկ իշխանուհին), պատկերազարդ ընտանեկան թերթ, արտօնատէր՝ Սիսակ Ֆէրիտ (Սիսակ Պոյաճան՝ Օսմանեան Կայսրութեան գրաքննութեան տնօրէն), խմբագիր՝ Աւանզատէ Մ. Սիւլէյման, Ա. տարի, 9 Էյլիւլ 1329 (12 Հոկտեմբեր 1913), թիւ 51։

 

 

ՈՐՈՎՀԵՏԵՒ ՉԿԱՅԻՐ

20543191_763684547146880_1094574686_o.jpg

ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ

…որովհետեւ չկայիր…
քեզ ստեղծել չեմ կրնար
ես՝
անձիս մէջէն վտարուած
օտարական բազմադէմ.
կը հեռանայ
պատկերն աղօտ՝ ըլլալու
երանգի, ձեւի դասաւորում քմահաճ.
զիս կը ձեւէ
յստակութիւնն անխնայ
անորոշութեան.
կէտանալ
մերձեցումի ձգողական համին մէջ
ու մոռնալ՝
մտածելը ինչ բան է
ես ճիգ մըն եմ մարդկայինի հովանիին փռուելու,
զիս մի կանչէք վերադառնալու
վերադարձեր եմ արդէն
հոն, ուր չեմ կրնար ըլլալ, ըլլալ,
ըլլալ… ըլլալ…

 

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ՕՐԵՐԸ

P2160416.JPG

ՖԻԼԻՓ ԼԱՐՔԻՆ

Ինչո՞ւ համար են օրերը.
Օրերը՝ ուր որ կ’ապրինք:
Անոնք կու գան ու կ’արթնցնեն մեզ,
Ժամանակ առ ժամանակ:
Անոնք ուրախ պէտք է ըլլան.
Օրերէն դուրս ո՞ւր կարելի է ապրիլ:

Ա՜հ, այդ հարցին լուծումը,
Քահանային ու բժիշկին՝
Իրենց երկար վերարկուով,
Վազել կու տայ դաշտերուն մէջ:

 

Անգլերէնէ թարգմանեց՝
ՍՕՍԻ ՄԻՇՈՅԵԱՆ-ՏԱՊՊԱՂԵԱՆ

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ՈՒՇ Ա…

ՀԱՄՇԷՆԻ ԲԱՐԲԱՌ

գիւղ.jpg

ՌՈԶԱ ԽԱՍՏԵԱՆ

Թօղիյ, կընածիյ աշխարը դէսնուշ,
Վախէծիյ ալ հէճ զիս մըննագ թօղուշ,
Դէսա՞յ տա աշխայ, ջօնճէծի՞յ մաշտօծ,-
Դէ, եէ՜դ տառծի թէզ՝ ուշ ա, ուշ ա, ո՜ւշ…

Կարունը էգաւ, բիդու եա ցօնուշ,
Ծըմէռը կու կա, բիդու եա ժօղվուշ,
Բաղաձ ա ճահէլ քու գընէճըդ ձօծ,-
Կաս հէճ ալ գըլլի՝ ուշ ա, ուշ ա, ո՜ւշ…

Կարունը օնծաւ, չուզէծ բէդ ընուշ,
Ծըմէռը էգաւ սիդ բաղէծընուշ,
Իրած հէդ չունինկ խօրատուշի կօռձ,-
Աս տուն ի՜նճ արիր՝ ուշ ա, ուշ ա, ո՜ւշ…

 

ՈՒՇ Է…
Տողացի թարգմանութիւն հեղինակից

Թողիր, գնացիր աշխարհը տեսնելու,
Չվախեցար էլ ինձ մենակ թողնել,
Տեսա՞ր աշխարհը, ճանաչեցի՞ր մարդկանց,-
Դէ, ե՜տ դարձիր շուտ՝ ուշ է, ուշ է, ո՜ւշ…

Գարունը եկաւ, պէտք է ցանել,
Ձմեռը կը գայ, պէտք է հաւաքել,
Սառել է ջահել ծոցը քո կնոջ,-
Չգաս էլ կը լինի՝ ուշ է, ուշ է, ո՜ւշ…

Գարունը անցաւ, չուզեց սպասել,
Ձմեռը եկաւ սիրտ սառեցնելու,
Իրար հետ չունենք զրուցելու գործ,
Այս դու ի՜նչ արեցիր՝ ուշ է, ուշ է, ո՜ւշ…

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՃՈՒՏԻԿՆԵՐՍ ԵՒ ԿՐԻԱՍ

DSC06983.JPG

ՍԱԼԻՆ ԳԱՍԱՐՃԵԱՆ
Դամասկոս, Ազգ Սրբոց Թարգմանչաց Ճեմարան, 8րդ կարգ

Շուկաները ճուտիկներով լեցուեցան, ես ալ կենդանիները շատ կը սիրեմ: Մամաս համոզեցի, որ մեզի ճուտիկ գնէ, բայց մամաս «ոչ», ըսաւ, «որովհետեւ շուտ կը մեռնին:Կը բաւէ մեզի կրիան»: Պապայիս ըսի, որ ճուտիկ գնէ, առանց մամայիս ըսելու եւ մէկէն տուն բերէ. եւ այդպէս ալ եղաւ…

Շատ ուրախացանք: Մեր քով կրիայ մը եւ երկու ճուտիկ եղաւ: Օր մը ես եւ մամաս պատշգամը կը լուայինք, դեղին ճուտիկս թրջուեցաւ եւ հիւանդացաւ: Ներս մտցուցինք որ աղէկնայ, մաքուր տեղ դրինք, իսկ միւսը դուրսը մնաց առանձինը: Սկսաւ բարձր ձայներ հանել, քանի որ հեռացուցինք զինք ընկեր ճուտիկէն: Ան ալ հիւանդացաւ: Մամաս տեսաւ որ երկուքը հիւանդացան, զիրենք ետ միացուց, ջուրին մէջ «սիթամոլ»՝ ցաւազրկիչ դրաւ: Ըսինք՝ փորձենք: Դժուարով խմցուցինք իրենց եւ երկրորդ օրը իսկապէս աղէկցան եւ սկսան ցատկռտել եւ խաղալ կրիային հետ: Շատ ուրախացանք որ չմեռան: Մենք ճուտիկներուն թրջուած հաց կը դնէինք եւ կրիային ալ՝ վարունգ: Տեսանք որ ամէն մէկը միւսին կերակուրը կ’ուտէր, այդ ձեւով կը մեծնային: Ժամանակ մը եկաւ, որ ճուտիկները մեծցան եւսկսան մեզ յոգնեցնել: Որոշեցինք զանոնք մարդու մը տալ, որ մեծ պարտէզ ունէր: Դժուարիս գնաց իրենցմէ բաժնուիլը, բայց մտքիս մէջ ըսի, որ իրենք աւելի կ’ուրախանան պարտէզին մէջ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: