ՄԸԹԸՐԻՆ ՊԱՏՄԱԾ ԱՐՀԱՒԻՐՔԸ

24463537_1701284373254926_1250723613_o.jpg

Յ․ ՀԵԼՎԱՃԵԱՆ

Բարձր շէնքի մը առջեւ, մայթին վրայ նստած, Մըթըր գրպանէն օղիի պզտիկ շիշը հանելով կը խմէ:

Փայլուն ցուցափեղկերը կը լուսաւորէին նաեւ Մըթըրին կարմիր դէմքը:

Յանկարծ Մըթըրին նստած մայթին շարքին, խանութի մը առջեւ, կերպընկալէ մարմին մը կ’իյնայ. մարմինը գետինը փռուած կը մնայ. Մըթըր կը վախնայ, ձեռքի շիշը գրպանը դնելէ ետք ոտքի ելլելով թաղ կը վերադառնայ:

– Յարութիւն, կրնա՞մ քիչ մը նստիլ:

– Անշուշտ կրնաս նստիլ:

Յարութիւն պզտիկ աթոռակ մը դուրս կը հանէ տունէն:

– Հրամմէ, նստէ, Մըթըր, այսօր քեզ անտրամադիր կը տեսնեմ, խէր ըլլայ, ի՞նչ կայ, պատմէ տեսնեմ,- կ’ըսէ Յարութիւն ուշի ուշով զննելով Մըթըրին դեղնած դէմքը:

– Յարութիւն, քիչ առաջ Պետրոսենց շէնքին տակը, մայթին վրայ նստած քիչ-քիչ կը խմէի, մէյ մըն ալ ինձմէ քիչ մը անդին մարդ մը գետին իյնալով հոգին աւանդեց. խեղճին մէկը չմօտեցաւ, ես ալ վախէս չմօտեցայ. առաջին անգամ կը տեսնեմ մարդու մը մահը:

– Ո՞վ է արդեօք մահացողը, թերեւս մեզի ալ ծանօթ է: Մըթըր, նստած մնացիր, երթամ հասկնամ,  հիմա կու գամ, չերթաս:

Յարութիւն Պետրոսենց շէնքին հազիւ կը մօտենայ, կը տեսնէ, որ Սմբատը իր խանութին առջեւ կերպընկալ մը կը կազմէ:

– Սմբատ, քիչ առաջ հոս դէպք մը պատահեցաւ:

– Ի՞նչ դէպք,- կը հարցնէ Սմբատ զարմացած:

– Իբրեւ թէ այս մայթերուն վրայ մարդ ինկեր մահացեր է, Մըթըրը պատմեց, քիչ առաջ հոս նստած տեսեր է, որ մարդ մը ինկած եւ հոգին աւանդած է:

Սմբատ կուշտուկուռ կը սկսի խնդալ:

– Զարմանալի ես, Սմբատ, ես քեզի լուրջ բան մը կը հարցնեմ, իսկ դուն քահքահ կը խնդաս:

– Յարութիւն, շատ միամիտ դարձեր ես, մարդ գինովի խօսքի՞ն կը հաւատայ:

– Աչքերովը տեսեր է, Մըթըրը պատմեց:

– Յարութիւն, այո, ճիշդ ես, Մըթըրն ալ ճիշդ է, այս ձեռքի մանըքէնս, որ խանութիս առջեւ դրած եմ, ան է որ իյնալով հոգին աւանդեր է,- ու դարձեալ խնդալով գործը կը շարունակէ Սմբատ, գլուխը օրօրելով:

Յարութիւն սրդողած կը վերադառնայ տուն:

– Ծօ, Մըթըր, աչքդ չելլէ, ոչ մեռած կայ, ոչ ալ սատկած:

– Աստուած վկայ, աչքերովս տեսայ, ճիշդ Սմբատին խանութին առջեւ կեցած մարդ մը փա՜թ, աչքիս առջեւ ինկաւ մեռաւ, հօրս գերեզմանին վրայ կ’երդնում:

Յարութիւնին կինը՝ Եսթեր տունէն դուրս գալով Մըթըրին կը մօտենայ:

– Մըթըր, ո՞վ մեռեր է:

– Մանըքէնը, կ’ըսէ Յարութիւն:

– Մանըքէնը ո՞վ է, կը ճանչնա՞մ,- կ’ըսէ տիկին Եսթեր, յօնքերը պռստելով:

– Այո, կը ճանչնաս, Սմբատին եղբայրը:

– Սմբատը Մանըքէն անունով եղբա՞յր ունի, զարմանալի, ես ինչ որ գիտեմ՝ Սմբատը միայն երկու քոյր ունի:

– Այս մէկը առաջին հօրմէն է:

– Սմբատը խորթ եղբայր չունի:

– Ունի, ունի, դուն ի՞նչ գիտես,- կ’ըսէ Յարութիւն խնդալով:

– Մարդ մեռեր է, դուն ի՞նչ կը խնդաս։ Նայէ, այդ Մանըքէնին մականունը ի՞նչ կ’ըլլայ:

– Կարծեմ Տախտակեան է:

– Տախտակեաններ կը ճանչնամ, բայց պզտիկ անունը Մանըքէն չէ:

– Եսթեր, խենթ-խենթ մի՛ խօսիր, մանըքէնը ցուցադրական կեղծ մարդու մարմին է, այդ է որ Սմբատին խանութին առջեւ ինկեր է: Մըթըր, տուն գնա՛, պարապ տեղը խանգարեցիր զիս:

Մըթըր ոտքի ելլելով դէպի տուն կը յառաջանայ․

– Մօրս գերեզմանին վրայ կ’երդնում, աչքերովս տեսայ, ուզէք հաւատացէ՛ք, ուզէք մի՛ հաւատաք:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s