ՄԵՐՕՐԵԱՅ ՀԵՔԻԱԹ

27707991_846824918832842_562585082_o.jpg

ԱՍՈՒՆ

Օր մը ուսուցիչը բռնեց վարժապետը:
Ինչո՞ւդ է պէտք, ո՜վ ուսուցիչ,
դուն ի՞նչ գործ ունիս վարժապետին հետ։
Բայց հաւատաց ուսուցիչը, որ վարժապետն ալ կրնայ ըլլալ իրեն նման։
Ու խօսեցաւ, խօսեցա՜ւ, բացատրեց, համոզեց,
որ իրենք են դեսպանը լեզուին,
պայքարիլը դիւրին գործ չէ,
բայց նաեւ՝ անկարելի չէ։
Սակայն խեղճ ուսուցիչը մոռցեր էր,
որ տակաւին չէ մեռած ստրկամիտը,
ինք միամիտ ու հաստատամիտ,
հաւատացած էր ըսածին։
Մինչդեռ միւսը՝ «լայնամիտ»,
կը պնդէր, որ եթէ հարկ է՝ պէտք է զիջիլ տառերը Մեսրոպին,
չէ՞ որ ամէն մարդ ստիպուած չէր զայն գիտնալու,
երբ մանաւանդ իր զաւակը ղրկած էր հայկական օճախ,
չէ՞ որ արդէն մեծ զոհողութիւն էր այդ արարքը։
Ու առանց յապաղումի ստրկամիտը ափ առած էր տնօրէնին դուռը։
Ինչպէ՜ս քծնիլ, ինչպէ՜ս ընել, որ կօշիկին ալ տեղ մնար անոր աչքը մտած պահուն։
Ժողովրդավար երկրին մէջ օրէնքով հաստատուած բռնատէրը՝ տնօրէնը,
որուն տրուած էր որոշելու սանձարձակ ազատութիւնը,
կ’իջեցնէր վճիռը։
Ինք մասնագէտ լեզուներու,
ոչ թէ մէկ, թող ըլլայ հինգ,
ինչո՞ւ հինգ,
որովհետեւ վեցերորդը հայերէնն է
ու այդ մէկը ամենէն դժուարներուն շարքին դասուած է։
Ուրեմն բաւարարուած հինգով,
արձակած էր վճիռը՝
գրե՛նք օտարահայերէնով,
չէ՞ որ ծնողքը յանցանք չունի,
ժամանակ չունի,
ԻՐԱՒՈՒՆՔ ունի։
Փակեցինք հարցը,
ի՞նչ գլուխ կ’արդուկես, հէգ ուսուցիչ։
Դէ՛, լաւ, հիմա փրկեցէ՛ք արեւմտահայերէնը,
աճպարար վարժապետին
ու հտպիտ տնօրէնին օգնութեամբ։
Ի՜նչ մեղք ունի փոքրիկը,
երբ մտածումէ ու իմաստէ պարպուած է մեր «գլուխ»ը։
Նոր կարդացի Ներսէս Պատրիարք Վարժապետեանի խօսքը՝
«Ես դպրոցներէն կը սպասեմ ազգին փրկութիւնը»։
Չէ՛, վարդապետ, տակաւին չէ՛ մեռած ստրկամիտը։

Հեքիաթի աւարտին, երեք խնձոր չինկաւ…։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

Advertisements

ԱՂՏՈՏԻՆ ԴԵՍՊԱՆԸ

27650810_846741728841161_1323072094_o.jpg

ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ

Աղտոտը նախագահն է
Դեսպանն ալ նախագահցուն է
Ասիկա շատ պարզ չէ՞
Օրէ օր աւելի պիտի պարզացուի
Սպասենք
Լաւին լաւ ասել
Վատին վատ
Աս մարդը գիւտարար ալ է
Աղքատին էլ աղքատ ասա
Մաֆիոզին էլ մաֆիոզ ասա
Ստին էլ սուտ
Սիրելի ցու կամ ձու
Հարստութիւ՞նը
Միլիոննե՞րը
Արժէք չունին իրեն համար
Կարեւորը վերացական արժէքներն են
Աշխատանքն է ելքը
Իսկ աշխատանք տրամադրե՞լը
Ատոր գիւտը ըրէ նախ եւ առաջ
Երկրին տնտեսութիւնը զարգացնելն ալ
Վերեւի գրպանները լեցնելու
Նորից լցնելու
Վերստին լեցնելու
Կրկին ու կրկին յաւելելու
Լեփ-լեցուն անելու
Պարարտացնելու համար է
Թէ՞ ոնց
Դեռ գործիդ չանցած
Աս բաները կ’ըսուին քեզի
Այո
Որովհետեւ
Գործը ուրիշները սկսած են արդէն
Դուն սկսելու պէտք չունիս
Դուն դեսպան էիր
Իսկ հիմա պիտի ըլլաս
Աղտոտին դեսպանը
Պիտի ըսես որ աղտոտը աղտոտ չէ
Կրնայ մաքուր ալ ըլլալ
Եթէ ուզենք
Մեր ուզելովն է
Կամքի հարց
Ախ այս կամքը
Օր մը գտնէր ճիշդ մարդիկը
Ու
Լաւ մը ապտակէր
Որ կամքերնին գլուխնին գար

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

 

ՉԵՄ

27604786_846684442180223_1570406655_o.png
Գծանկար՝ Անոյշ Պանիքեանի

ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ

վերմակով մը ծածկեմ քեզ
տաքուկ փափուկ բրդեղէն
ոչ մէկ բացուածք կողմերէն
եթէ պէտք է քար շարեմ
կամ գամերով ամրացնեմ
չըլլայ չըլլայ ցնցում մը
ճեղք բանայ
դուրսը քիչ մը ներս բերէ
ու մարմինիդ տաքութեան
պատմութիւնը թերթատէ

չխոշտանգուիս

նոր լուացուած անուշաբոյր
սաւանով բարձդ կոկեմ
ուռեցնեմ վերէն վարէն կողմերէն
տակն ալ Ս. Գիրք կամ Նարեկ
չըլլայ չըլլայ մտածումդ՝
վախերէդ քեզ փրկողի
մեսիայի մը հովերով
ներխուժէ
հայելի բռնէ

չխորտակուիս

բարձիդ վրայ գլխուդ փորած փոսին մէջ
օրօրուելով ուզածիդ պէս երազէ
ուզածնե՜րդ երազէ
իսկ իմ մասիս…

հոգ չընես
եթէ նոյնիսկ ուզեմ ես,
չեմ
չեմ
ոչ ձայն եմ ես
ոչ մարմին
միտքէ զերծում
լարի զեղծում
հանգոյց մը շոգիի մէջքին
եռեփուն դուռ բոցաճայթ որ
կը ցայտէ կը վազէ փոթորիկին
թափուելու
թափթփուելու
բացբացուելով դառնալու եսի կոտոր
որ չեմ
չեմ

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ԹՈՒԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ

27653822_1765800133470016_1398340240_o.jpg

ԼԱՐԱ ԱՐԹԻՆ

Ամէն ճանապարհի վերջը
Նոր դաս մը
Առաւելներուն մէջ
Նուազ մը
Նուաստացնող բոլոր առաւելութիւնները

Ամէն վերսկսելու
Նոր յոյս մը
Նուազներուն մէջ
Առաւելութիւն մը
Գերակշռող բոլոր նուազները

Նուազումներով
Կրկնապատուող առաւելութիւններ
Մէկ դասով
Չէզոքացուող առաւելութիւններ

Կրկնապատուող առաւելութիւններ
Անգամ
Գերակշռող նուաստացումներ
Հաւասար է կեանքի դաս

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԴԷՊՔ ՄԸ

27652838_1765302616853101_209852286_o.jpg

ԼՈՌԻ ՊԱՏԱԼԵԱՆ
Ալֆորվիլ, Ս.Մեսրոպ – Արապեան Կրթարան, 7րդ դասարան

Ամրան տաք գիշերներէն մէկն էր, խորունկ ու հանգիստ քուն կը քաշէի։ Մէկ անգամէն մէկու մը ձայնը լսեցի, որ շա՜տ զօրաւոր կը պոռար մեր տան մէջ։ Տեղէս ցատկեցի, որովհետեւ շա՜տ վախցայ։

Աստիճաններէն արագ-արագ իջայ եւ տեսայ հայրս յոգնած, վախցած․

– Պապա՛, կը վախնամ, ինչո՞ւ այդքան զօրաւոր պոռացիր այս ժամուն, ի՞նչ կայ։

– Մի՛ վախնար, բան չկայ,- ըսաւ հայրս։ Գող մը կը փորձէր մտնել մեր տունը։ Պառկած էի, լսեցի դրան ձայնը, տեղէս ելայ ու մարդ մը դէմս ելաւ։ Մի՛ վախնար, բան չէ պատահած։ Ես այդպէս զօրաւոր պոռացի, որպէսզի այս անծանօթ մարդը մեզ չխանգարէ։

Սկիզբը ես բան չհասկցայ հօրս ըսածէն։ Սկսայ լաւ եւ դողալ։ Յետոյ քիչ-քիչ հանդարտեցայ։

Հայրս հեռաձայնեց ոստիկաններուն, բայց մեծ բան չըրին։ Աւելի ուշ գացի քնանալու, փորձելով այդ գէշ պատկերը մոռնալ։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

 

ԴԷՊՔ ՄԸ

27710764_1765302393519790_955204132_o.jpg

ՄԻՍԱՔ ԵԱԿԱՆ
Ալֆորվիլ, Ս.Մեսրոպ – Արապեան Կրթարան, 7րդ դասարան

Օր մը, անտառին մէջ կը քալէի, կորսուեցայ։

Գիշեր էր, մութ գիշեր։ Ըստ առասպելին, եթէ կէս գիշերին անտառ մտնենք՝ հազար գազան կրնայ գալ ու պզտիկ տղաքը ուտել…

Այնքան կը վախնայի, որ սիրտս կու լար։ Երբ կը վազէի տուն երթալու համար, ինքզինքիս կ’ըսէի, որ պիտի յաջողիմ երթալ, մեծ տղայ եմ։ Միայն թէ տունս ո՞ւր էր՝ չէի գիտեր։

Կորսուած, ճամբուն վրայ ձայներ լսեցի։ Այնքան կը վախնայի, որ կարծես ոսկորներս պիտի ճաթէին։ Մէկէն գազան մը տեսայ ու պայուսակս վրան նետեցի ու փախայ։ Ան սկսաւ պայուսակիս հետ խաղալ։ Քիչ մը անդին ուրիշ գազան մը տեսայ, մտքէս ըսի․ «Վա՜յ, ի՞նչ ըրի, որ գազանները զիս գտան, անբախտ եմ»։ Այս անգամ ալ վերարկուս նետեցի, յետոյ ուրիշ մը տեսայ ու այդ անգամ կօշիկներս նետեցի։

Երբ անտառէն ելայ, ա՛լ բան չունէի վրաս։ Բայց դիմացս տեսայ մեր տան ճամբան։ Երբ տուն մտայ, մայրս բան չհասկցաւ ու զարմացած հարցուց․ «Ինչո՞ւ միայն անդրավարտիքով դուրս ելեր ես»։

Իսկ ես ի՞նչ պատմէի անոր։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: