«ԶԻՆՔ ՏԵՍԱՅ»

29830098_881256695389664_537982877_o.jpg

ԾՈՎԻԿ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Երազիս մէջ զինք տեսայ։ Մութ էր ամէն տեղ, արեւը երեք օր է, երեք տարի է կամ երեք դար է խեղդած էր իր տաքութիւնն ու լոյսը:

Մութ էր, շատ մութ:

Խաւարին մէջ զինք տեսայ։ Տամուկ քարայրի մը մէջ էի, որբացած ու ճարազուրկ, հասակը գետնէն մինչեւ երկինք կ’երկարէր, իսկ թեւերը ամբողջ մթութիւնս գրկած էին:

Մութ էր, շատ մութ:

Սուգի մէջ զինք տեսայ, սեւ էր ամէն կողմ, սեւին մէջ ճերմակ դէմք մը մօտեցաւ ականջիս ու փսփսաց․

– Մի վախնար, ես հետդ եմ:

Ո՞վ էր:

Հա՞յրս․ ապաստանս, հպարտութիւնս, ամրոցս:

Արարի՞չս․ զիս հանդարտ ջուրերու քով հանգստացնողը:

Կամ սիրածս․ թռիչքս, գանձս, կեանքի գոյնս, համս ու հոտս, ինքնութիւնս, եսս:

Թախիծիս մէջ զինք տեսայ, մութ էր, խաւար ու սուգ, մօտեցաւ ինծի ու երջանկութիւն նուիրեց:

Աչքերս բացի՝ ձեռքիս մէջ կար արեւը փայլուն:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s