ԱԼԵԿՈԾՈՒԹԻՒՆ

38030603_1990099237706770_1626612859272167424_n.jpg

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Մազերը փռուած ալիք-ալիք,
ջուրի հոսանքին ենթակայ.
պառկեր էր բարձին վրայ.
խարտեաշ գանգուրներ
ժամանակի հոսքին մէջ ծփուն,
խոպոպներ ինկած ճակտին վրայ
երերուն խաղեր…
մահճակալէն կը բարձրանան
եւ բոյր կը սփռեն,
հուր, շշունջ լուռ գիշերներու…:

Աւազը կը սահի
ափերէս վար, այրող հատիկներ…
աչքերս բաց կը համբուրեմ
գէջ օդը պաղ սենեակին,
կը տարածուի թոքերէս,
եւ տարփանքին շղթայուած
քրտինքի հոսումին մէջ
կը մխրճուիմ,
կ’իջնեմ խորունկը,
ուր ջրվէժը կը հոսի
եւ վերէն ապառաժներ կը գլորին.
կ’ալեկոծիմ ծփանքովը
մազերուդ՝
թեւերուս մէջ:

Մեղմ երաժշտութիւն մը կը ծերանայ,
հովը կը թրթռայ,
կը տարուբերի կիսաբաց
վարագոյրը մշուշապատ,
եւ դէմս է, ինչպէ՛ս միշտ.
պատ մը եւ
գամը…
մերկ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԵԿԵՂԵՑԻՆ

38060884_966300396885293_5769067782146621440_n.jpg

ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ

Մենք չենք հաւատար
Հաւատք-մաւատք չունինք
Աղօթք-մաղօթք վասն ինչի՞
Կաթողիկոս-մաթողիկոս
Բայց եկեղեցին կարեւոր է
Դրամի աղբիւր է մեզի
Գիտէ՞ք որքան հարուստ է
Ի՞նչ կրնանք ընել առանց անոր
Մաֆիան պահող եւ աճեցնող
Հիմնարկութիւն մըն է
Ատոր համար
Կը փայփայենք կը պաշտպանենք
Գահակալն ալ մահակալն ալ
Ինչ ուզէ ըլլայ
Մաքուր աղտոտ
Շիտակ ծուռ
Մեզի համար կարեւոր չէ
Մենք անանկ երկրորդական
Երրորդական բաներով չենք զբաղած
Մենք սկզբունք ունինք

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՀԱՄՐԻՉ 31

38020893_966236066891726_6059985317471977472_n.jpg

ԾԱՂԻԿԸ – ՀԵԼԻՈՊՈԼԻՍ, 1991

ՈՅԺ 1953

Ծաղիկ մը փրցուց
Պարտէզէն,
Եւ կոչեց՝
Կը-սիրէ-զիս-չի-սիրեր:

Փրցուց-նետեց
Վերջին իսկ թերթերը,
Թէեւ պատասխանը
Շատոնց գիտէր:

Նետեց ձողունն ալ
Ու ըսաւ՝ Այս ծաղիկները
Միշտ կը ստեն:

Հարցուցի՝ Եւ դեռ կ’ուզես
Փաղաքշէ՞ մեզ
Զինք սպաննած պահուդ:

4 Սեպտեմբեր 1992

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՄԷԿ ԽՕՍՔՈՎ

37958602_965570436958289_6662743355664891904_n

ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ

անտեսուածի չափ ամբարտաւան
երկու տողէ կախեալ երակ
հոտուըտալով օդը պատռող մեծկակ պարոյկ
Բանի տարազով մարմնի ճճի
ժամանակի մազի թելէն խանգարուած Ես
չըմբռնուածէն սպաննուած համ ու հոտ
ուշացումին հետ վազքի ելած դեգերում
չստանալիք համբերութիւն
Քրիստոսի գուբը նետուած բարկութիւն
գործազրկուած բառապաշար
դատարկապորտ բառորոնում
մժեղի վիզէն ճօճուող արջ
տեքոռին մէջ սայթաքելով սիրտը կոտրած քարի բեկոր
չփրթող վերջին կաթիլ ծորակի
ինքն իր առջեւ ծնրադիր մաքրակենցաղ աստուածիկ
անհաս կրակի բռնկում
թմբուկի աններդաշնակ ալեկոծում
հեշտանքի թաւալգլոր ահուսարսափ
ցանցէն դուրս փախած լեզուի կտոր
մաքրութեան հաշւոյն փոշեծծուած պատմութիւն
ունայնազեղ կարասներու ապահովութիւն
չգծուած ճամբաներու մեղեդի
քէնոտած բառերուն հետ հաշտեցնող կէտադրութիւն
կարօտակէզ փլուզում
արտաբերում
ներելու չափ անչափ մարդացում

հոս տեղ չունի
պիտի երբեք չունենայ

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՔԵՐԹՈՒԱԾՆԵՐ

37932887_1984682651581762_2281916691300483072_n

ՊՕՂՈՍ ՊՈԿՏԱՆ

ԱՍՏՈՒԾՄԷ ԱՍՏԻՃԱՆՆԵՐ

Իջեր էի խորանէն վերջին անգամ,
եւ Աստուած կը նայէր ինծի ետեւէս։
Այլեւս գոյութիւն չունէին «եթէ» կամ «միթէ» կամ «իսկ»,
հօտ ալ չկար,
այլ միայն իմ իղձը,
որ Իրեն ծառայեմ այլ ձեւով,
եւ իր կամքը,
որ սորվեցնէ ինծի Իր բացակայութիւնը։

 

ՓՆՏՌՏՈՒՔ

Ասոնք են այն աստիճանները,
որոնց վրայէն ցատկեցի հասնելու համար
քու ճանապարհիդ,
խենթ երեխայի մը անգիտակցութեամբ,
որ, ըլլալով խոստացուած կեանքի սեմին,
տակաւին կը հաւատար կատարեալ կնոջ գաղափարին.
զոյգ հոգի մը՝ հիւսուած իր միսին։

Բազմաթիւ չեն, անշուշտ, բայց՝ խորտակուած
ու դժուարաւ մագլցուած.
սողալով։
Ճանապարհի վրայ ստացած վէրքերը ոչինչ են,
սիրելիս,
եւ այն ինչ որ կը ցաւի, արիւնս չէ,
այլ՝ միտքը,
որ քեզ կը փնտռեմ միամիտ երեւակայութեանս մէջ,
մոռնալով,
աստուածաբանս,
որ կատարելագործութիւնը մնաց դրախտի ելքին,
ուր տերեւներ չէինք կրեր,
միս չէինք ուտեր ու,
անշուշտ՝
աշխարհի ամենէն գեղեցիկ էրիկ մարդը
ես էի։

 

ԱՇԽԱՐՀԸ

Նայի՜ր ինչպէս անկապ կը թափառիմ փողոցներուն մէջ,
տխրած աշխարհի շնութեան պատճառաւ,
որ կը տապալի վրաս
այնչափ զօրութեամբ,
որ կը զգամ ծոծրակիս վրայ իր անհանդուրժելի հոտը։
Իր մէջ չմնաց յարատեւման օդը։
ի զուր կը բռնեմ զինք փորոտիէն
ու շունչ կը փչեմ իր բերանը.
մեռած է։
Փշրուած է, ինչպէս որեւէ խաղալիք, որմէ ձանձրացաւ
ու նետեց.
ամենէն շփացած էակը։

 

ՀԱՆԳԻՍՏ

Գլուխս դնելու ուրիշ տեղ չունիմ, Տէր,
բացի Քու պճեղին քովէն,
այս ու միւս աշխարհի անարժանս։
Անտէր հովի նման եմ,
որ շատերու մէջէն կ’անցնի։
Երթալով տկարացած,
պիտի մարիմ այնտեղ,
ուր պիտի գտնեմ
քայլերուդ միւռոնաւէտ հետքերը։

 

ՀԵՌԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ

Մէկս միւսին կը նայինք.
Ես՝ անվախ,
Ինք՝
այն տխրութեամբ, որ ամէն ինչ ու ոչ մէկ բան կ’ըսէ։
Կը հեռանամ Իրմէ, ճանչնալով հեռաւորութեան յաւերժութիւնը,
որ կը չափուի մեղքերով
եւ Իր սիրով,
որ ամէն ինչի զգուշութեամբ կը հոգայ։

 

MORS

Բարի երեկո՛յ, Տիկին, ուշ կը հանդիպինք։
Ձեր տաճարները տեսայ
շատերու աչքերուն մէջ՝ ձեր սրբապատկերը։
Իրենց վախով կը սնանիք ու կ’աճիք ողջ հոգիի մը նման,
աշխարհի մէկ ծայրէն միւսը,
գրգռիչ խնդուքի մը պէս,
որ կ’ոլորուի աշխարհի բոլոր սրտերուն մէջ։
Տիկին, ինծի համար հետաքրքրական չէք։
Գիտեմ, որ սոսկ բառ մըն էք,
գաղափար մը,
աճապարանք մը,
ուրուական, տեսիլ,
առասպել,
ստուեր անոնց համար,
որոնք կը կարծեն թէ կը ճանչնան ձեզ։
Տիկին, մօտեցէ՛ք որ ընդգրկեմ ձեզ,
այսպիսով փաստելով ձեր չգոյութիւնը։
Մօտեցէ՛ք, որ ծեր մարդու մը նման
անցնիմ ձեր ջրոտ մարմնին վրայէն,
հանդարտ ու վստահ,
միւս կողմը՝
Քրիստոսի սիրոյն։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՐԵՒ ԺՈՂՎԵԼ

37981059_1985691544814206_6225891687844020224_n.jpg

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Կրկէս մըն է հոս.
եւ մարդը կանգնած՝ էջին վրայ,
տող մը ունի միայն. հազարաւոր կէտեր քովէ քով
կամ հեռու եւ կամ վեր-վար
իրենց երանգներով են տեղ գրաւեր:

Վերիվայրումներ անխղճալի.
կը խարազանուի մորթը
ըմբռնելու համար աշխարհը հողէ.
ջիղերու լարուած թելեր
շարժման կ’անցնին ու
հաղորդ կը դառնան
հողին, եւ դէպի երկինք…
իսկ մէջտեղը կանգնած՝ դո՛ւն.
կրկէսի աճպարար:

Օտարներ աղուէսի մանր աչքերով
պիտի դիտեն եւ նոյնիսկ լիզեն
թառած հայեացքդ շրջուն.
մի՛ հաւատար… անոնք գիշակերներ են:
Կծու քրտինքդ պիտի ըլլայ
մտերիմ ընկեր անդամներուդ.
մշտահոս է․
ճակտէդ մինչեւ պորտդ.
հոն, աղուամազերդ պիտի կարծրանան
աղի հանքին մէջ թաթխուած՝ եփուն…
ճանկռտուքով պիտի արիւնի խորունկը,
երբ նահանջեն անդամներդ,
սալին վրայ մուրճերով ծեծուած
երկաթէն կայծեր պիտի ցայտեն օդը
եւ ի վերջոյ պիտի պարտուիս… անկասկած
մի՛ հաւատար, անոնք կարիճներ են անյաղթ:

Տողերուն վրայ ցանելու համար կէտեր՝
արեւ հաւաքել…:
Գիծեր շարուեր են
եւ ապրումներ… վերջ ի վերջոյ…
հաւատա՛. անոնք կը ժայթքին
հողին ընդերքէն
կատարելու շրջանը
իրենց ոլորտին:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՀԱՐՈՒՍՏԸ

37930937_964305510418115_1091362352533602304_n (1).jpg

ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ

Կ’ըսեն
Տրդատ թագաւոր
Խոզի կերպարանք առեր է
Կ’երեւի մերօրեայ այս հարուստին
Նմաներ է մէկէն
Որուն երեսին չէին նայեր
Փորն ալ չէին շոյեր
Մերօրեայ խլէզներ
Խոզ եւ խլէզ լեզու գտեր
Եթէ անշուշտ հարուստ չըլլար
Շքանշանի երես ալ չէր տեսներ
Եթէ հարուստ չըլլար
Մէկը բարեւ չէր տար իրեն
Վրան կոխելով կ’անցնէին
Խոզամարմինին
Մի նեղուիր ճանս
Միշտ ալ այդպէս չէ՞
Ո՞ր հարուստին գրպանին մէջ
Օր մը տեսար որ խելք բուսաւ
Խելքի տեղ Աստուած դրամ տուած
Ըսած է
Կամ խելք կամ դրամ
Ասոնք ալ դրամը տեսած են միայն
Չէ դուն ալ շատ ազնիւ հարուստներ կան
Յայտնի չընող
Ունի՞ն չունի՞ն
Խելք հարկաւ
Աչքերնէն ալ չես գիտնար
Այս մէկը սակայն
Իր տեսակին մէջ
Բացառիկ է անառիկ

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: