«MIGRANT MOTHER»

37010195_1959624420754252_400426733083295744_n.jpg

ՎԱՆԻԱ ԱՌԱՔԵԼԵԱՆ
Լոս Անճելոս, Ալֆրէտ եւ Մարկարիթ Յովսէփեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Ան հոն նստած է, աչքերը կ’երազեն.
Այդ տեղէն կը փախչի,
Իր ձայնը այլեւս չի լսուիր,
Երգերը չեն երգուիր:

Ու ան կը նայի,
Կը նայի անդին,
Թէ կեանքն ինչպէ՞ս էր
Երկու մղոն անդին:
Տղաքը կու լան ճաշի կարօտ,
Ու մայրը միայն՝
Ազատութեան կարօտ:

Աչքերը կ’երթան, կ’երթան, կը թռչին,
Կը թռչին դէպի փրկութիւն,
Փրկութիւն այս մութ կեանքէն:
Տղոց աչքերը գոց,
Կը վախնան տեսնելու,
Իսկ մայրը մտածկոտ՝
Ճար մը գտնելու:
Մազերը խառն, աչքերը կարօտ ,
Զաւակներուն ձեռքերը բռնած
Կը վազէ դէպի հայրենիք:

Ահա կը հասնին,
Կը հասնին հայրենիք,
Աչքերը յոյսով ծանօթ մը կը փնտռեն:
Միայն մէկ օր տեսան հանգիստ հայրենիք,
Կրկին մօր աչքերը խոր մտածումի մէջ են,
Ան ինչե՜ր ունի դեռ ընելիք:

Այդ գիշեր ճաշեր պատրաստեցին,
Ու վար գացին մութին մէջ,
Ու յանկարծ աշխարհը ծաղիկ մը նուիրեց:
Մութ է, մթութիւն միայն կը տեսնեն զաւակները:
Բոց մը վառեցաւ մօր սրտին մէջ, ինքն էր լոյսը մութին մէջ,
Ինքն էր յոյսը զաւակներուն,
Որ ամբողջ աշխարհը շողաց իր սիրով:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s