ՄԱՆՉՈՒԿԻ ՄԸ ԵՐԱԶԸ

37097610_948146032034063_9160012425901113344_n

ԱՍՈՒՆ

Չարաճճի մանչուկ մը, որ ո՛չ սպառնալիքով, ոչ ալ պատիժով կը մտահոգուէր։
Ի՛նք պէտք է ըլլար դասարանի կեդրոնական դէմքը, ընկերներուն ուշադրութեան առարկան։ «Կը խաղար» ի՛ր դերը։

Բոլորին կողմէ սիրուած, բարի, հաճելի, ժպիտ առթող, մթնոլորտ ստեղծող այս մանչուկը իր տարեկիցներուն նման աւարտեց նախակրթարանը ու «կորսուեցաւ» օտար միջնակարգի մը մէջ։

Պատահական հանդիպումներ կը հաստատէին անոր նկարագրին անփոփոխ մնացած ըլլալը՝ մանչուկի խենթուկ ձեւեր, բարձրաձայն արտայայտութիւններ, հայկական լերան մը անունը կրելու իր խրոխտ գիծով։

Տարիներ ետք, կ’իմանայի, որ այդ մանչուկը իբրեւ ասպարէզ ընտրած էր թատրոնի ճամբան։

Օտար բեմերու վրայ ելոյթներու սկսած էր արդէն։

Ուրեմն, մանկութենէն խաղցած խաղը դարձուցած էր ասպարէզ։ Ի՛նքն էր։ Իր ընտրութեան գիտակից, երբեմնի անհաւասարակշիռ երեւցող այդ մանչուկը առած էր հաւասարակշռուած որոշում մը, ընտրած էր իր կեանքի ուղին։

Ուսուցիչի գոհունակութիւնը հոն կրնար աւարտիլ, եթէ…

Եթէ տարիներ ետք, հեռաձայնին միւս անկիւնէն չլսուէր ծանօթ ձայնը այդ փոքրիկին, որ հիմա երիտասարդ դարձած էր։ Այլեւս կը խօսէր մեծի պէս, նոյնիսկ կոչականները փոխուած էին։

Կը խնդրէր հայերէն բանաստեղծութիւն մը, թատերական ի՛ր խումբին համար։
Անշուշտ կարիք չկայ բացատրելու այն հաճոյքը, որ կ’ապրի հայերէնի ուսուցիչ մը, երբ իրեն կը դիմէ իր նախկին աշակերտը, հայերէնի օգնութեան համար։

Բնականաբար նիւթը կրնար փակուիլ, բայց…

Բայց, ելոյթէն ետք, որուն բնականաբար ականատես դարձած էի ու վայելած իր մտասեւեռումները՝ իւրաքանչիւր առիթը պատշաճեցնելու, ո՛չ բռնազբօսիկ, ներկայացնելու ի՛ր ինքնութիւնը բառով, ձայնով, պատկերով, գիրով ու մտածումով։

Ինչպէս նշեցի, բայց…
Ելոյթէն ետք, ստացայ հեռաձայնային իր պատգամը։ Այդ խենթուկ մանչուկը, որ մեծցած ու դարձած էր խենթուկ երիտասարդ, չէր ծածկեր իր յուզումը, ըսելու, թէ ո՛չ մէկ օր երեւակայած էր, որ ինք հանրութեան առջեւ կրնայ ՀԱՅԵՐԷՆ արտասանել, էջեր սորվիլ ու հայերէնով բեմ բարձրանալ։

Ուրախ էր, գոհ էր, թաքուն հպարտութիւնը կը յորդէր։

Մինչ Համաստեղէն զուգահեռը կը գծուէր մտքիս մէջ՝

«Մի՛ հարցնէք, ո՞ւր է, ի՞նչ է,
Ո՞ւրկէ կու գայ Հայու Ոգին։
Ինչպէս արեւն է հուրհրան,
Ինչպէս կանաչն է դաշտերուն,
Ա՛յ, ճիշդ այդպէս, ամէն տեղ է
Հայու ոգին։
․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․
Ձեր հոգւոյն մէջ պիտի գտնէք
Ձեր լեռներուն ու ժայռերուն մէջ թաքնուած,
Արձագանգի պէս թաքնուած,
Հայու Ոգին։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s