ՎԵՐԱՄՈՒՏ

42651930_500032683797707_5695159679974375424_n

***
ՀԵԼԷՆ ԱԼԱՇ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Այս ամառ Շուէտէն եղբայրս, զարմիկս եւ հօրաքոյրս եկան։ Անոնց հետ Պոտրում գացինք: Անոնք ամիս մը մնացին հոս։ Անոնց հետ շատ հաճելի ժամանակ անցուցի։
Մէկ օրուան համար ալ գացինք Յունաստան։ Բայց շատ կարգի սպասեցինք Յունաստան մտնելու համար։
Ամառը ընկերներուս ալ հանդիպեցայ։
Հիմա ամառը լմնցաւ։ Կը մաղթեմ, որ լաւ տարի մը կ’ըլլայ։

 

***
ԱՐԷՍ ԼԻՍԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Ամառը ամէն օր արձակուրդ էր, բայց վերամուտը եկաւ եւ դպրոցը բացուեցաւ։ Ամառուան արձակուրդին ծով կ’երթայի, հեծանիւ կը քշէի եւ խաղեր կը խաղայի, երբեմն ալ ընկերներուս հետ կը տեսնուէի։ Արձակուրդը լմնցաւ եւ դպրոց եկայ։ Նորէն ընկերներուս հետ եմ, բայց հիմա աւելի շատ աշխատանք, աւելի շատ դաս ունինք։
Մեր ըրածները կը փոխուին։ Հիմա աւելի շատ աշխատիլ, աւելի քիչ արձակուրդ ընել պէտք է, որովհետեւ վերամուտը եկաւ եւ դպրոցը բացուեցաւ։

 

***
ՀԱՐԻ ՀԱՐՈՒՆ ՎԵՐՄԻՇԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Այսօր դպրոցին առաջին օրն է: Բնաւ յուզում չունիմ, որովհետեւ միշտ նոյն ձեւով կ’ըլլայ։
Քիչ մը յուզուած եմ, որովհետեւ արագ անցաւ ամառը։
Ամառուան ընթացքին շատ բաներ ապրեցայ։ Շիլէ գացի, խաղեր խաղցայ եւ այլն. այս ամառը լաւ էր:
Գոնէ այս ամառը կամաց անցնէր։

 

***
ԱՐԱՍ ԱՐՏԸՉ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Այսօր դպրոցին առաջին օրն է: Առտուն պարտէզը հաւաքուեցանք: Մեր տնօրէնուհիները խօսեցան նոր տարեշրջանի մասին եւ դասարան գացինք:
Այսօր ընկերներուն հետ խօսեցանք, խաղեր խաղցանք, քիչ մըն ալ դաս ըրինք:
Մեր պահարաններուն մէջ մեր գիրքերը դրինք:
Պարտէզ ելանք, յետոյ ճաշ կերանք, պատկեր քաշուեցանք եւ տուն վերադարձանք:

 

***
ՏԻԱՆՏՐԱ ՏԱՏԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Երբ ամառուան արձակուրդ մտանք, ուրախ էի, որովհետեւ դաս պիտի չընէինք: Ձմեռը դպրոցին դասերէն քիչ մը նեղուած էի:
Ամառը ընկերներուս հետ խաղեր խաղցայ, ընտանիքիս հետ Պոտրում գացի, կղզին ծով մտայ: Դպրոցին տուած դասերն ալ ըրի:
3 ամիսը շուտով անցաւ եւ դպրոցը բացուեցաւ: Վերամուտի օրը շատ աղուոր անցաւ: Ընկերներուս հետ խօսեցայ. զիրար կարօտցած էինք: Կը յուսամ, որ այս տարի ալ աղուոր տարեշրջան մը կ’ըլլայ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՅՑ

42672105_1101407346677682_3691142868967096320_n

ՍԵՒԱՆ ԼԱԼԻՔՕՂԼՈՒ

Սպասէ՛, սիրելիս, պիտի գամ քեզի,
Կապոյտ աչքերդ առաջին անգամ
պիտի տեսնեմ:
Սպասէ՛, սիրելիս, պիտի գամ քեզի,
Ծիրանագոյն մազերդ առաջին անգամ
պիտի շոյեմ:
Սպասէ՛, սիրելիս, պիտի գամ քեզի,
Կարմիր այտերդ առաջին անգամ
պիտի պագնեմ:
Դարաւոր կարօտ իմ…
Դարաւոր ցաւ իմ…
Ցաւդ տանիմ:
Ներողութիւն պիտի խնդրեմ ծնրադիր,
Ընդունէ զիս, ուշ եկայ՝ պիտի ըսեմ:
Արցունքովդ ժողվուած Սեւանայ լիճը պիտի այցելեմ
Փիլիսոփայութեանդ աղբիւրին՝
Մատենադարանին շեմին պիտի ննջեմ:
Սիրելի՛ս,
Կ’աղաչեմ…
Բաց ծոցդ, որ փաթթուիմ․
Աչքերովս ասեղագործի պէս պիտի գործեմ,
Որ յաւիտեան չմոռնամ քեզ
Ու երբեք չուրանամ որ հայ եմ:

23 Սեպտեմբեր 2018

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ԿՆԱՄՈԼ ՑԵՂԱՍՊԱՆԱԳԷՏ

20180923_205054

ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ

Շատ կայ մեր մէջ աս տեսակի տիպար
Ըլլայ ազգային գործիչ
Կուսակցական կամ գիտնական
Ցեղասպանագէտ եւ այլ գէտ
Հոգեւորական կամ անհոգի սքեմաւոր
Ոչ միայն պարզ անտիտղոս կնամոլ
Այլ պատուով մէջտեղերը
Բեմերու վրայ եւ առաջնորդող պաշտօններու վրայ
Աս մէկն ալ անոնց պէս ճիշդ
Եօթանասունը անց եւ դեռ
Ամուսնացած ու թոռնիկի տէր
Դեռ չէ մեծցեր
Ուր որ երթայ
Կնիկներուն աղջիկներուն կը փակի
Անոնց քով կը նստի
Անոնց կը ժպտի
Հետս անկողին կ’երթա՞ս
Ուղղակի ըսելով կամ ըսել ուզելով
Այսինքն չի ալ սիրահարիր
Որ ըսենք գոնէ յարգելի պարագայ մըն է
Չէ անանկ բան չկայ
Փնտռածը ծակ է միայն
Ուր ալ ըլլայ
Երբ ալ ըլլայ
Ինչպէս ալ ըլլայ
Կ’երեւի աս ալ ցեղասպանագիտութեան
Մաս ու բաժին է
Ո՞վ գիտէ

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ԼՈՒԲԻԱ

1-410

Կարօ Գէորգեան, «Ամէնուն Տարեգիրքը», Բ տարի, 1955, Պէյրութէջ 412:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԼՈՅՍՈՎ

42325007_275889873049950_3860046997662728192_n.jpg

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Խաւարին ժանգոտած շղթաները
կը պարուրեն մարմինս
եւ օղակ առ օղակ կը սեղմեն
միսերս… իրենց ոսկորներէն զատ.
ականջներուս մէջ կը զնգան,
կը ներխուժեն ձայներ ծովափէն.
օ՛ն, փրփրացած ալիքներով
հասի՛ր, ծալքերուս փաթթուէ՛,
ափերովդ գրկէ՛ գորովալից
գոյութիւնս այս ծարաւի:

Երբ մտնես սենեակս լազուրէ
մութը թափանցած կ’ըլլայ անկողինիս.
սպիտակ սաւանով կը ծածկուինք:
Երբ երկու մարմին չքմեղիկ
երգի մը ոլորտներէն խլացած
բոցակէզ գալարումներով
բանտեն զիրար…
կը գոյանանք մինչեւ առաւօտ:
Երբ արշալոյսը խաղայ արեւուն հետ,
շողերը պարեն…
հերարձակ ալիքներու ծփանքին մէջ
ես… անէացած եմ…

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԹԱՑ ԹԱՒԻՇԸ

42271806_507046606435003_2459016150172827648_n

ՎԱԶՐԻԿ ԲԱԶԻԼ

Գարունն անցել է։
Թաւշեայ յեղափոխականները
յետանում են աշունից
եւ թացն ու թօնը խուսափում՝
անձնակազմի պակասից։

Եղանակը զուգահեռ է ընթանում եւ
խուսափում քաղաքական գործիչների
ձեռքին ընկնելուց։
Մինչ տակսիի վարորդները
յուսալիր ու ոգեւորուած
յարգում են կարմիրն ու դեղինն ու կանաչը։

– Առաջի երեքը թալանչիներ էին,
ա էս մէկը էտրանց թել ու դերձան կը սարքի։

Իսկ ուրիշները թաղերում զբաղուած են
քաղաքապետի ընտրութեամբ՝
վերելակների ու աղբի,
կանաչութեան ու փողոցների
կուտակուած հարցերով
եւ
յոյսով են որ մի օր
թաց թաւիշը կը սփռուի
Հանրապետութեան Հրապարակի վրայ։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ԱՆՏԱՌԻՆ ՊԱՐԱՀԱՆԴԷՍԸ

42261229_1747091695414257_5496558240428720128_n.png

ՏԻՐՈՒԿ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Այլազան ձուկեր
Ու խեցգետիններ
Նազանքով կ’երթան
Նեղ ակօսներուն
Յորդ ջուրերուն հետ,
Մեր մեծ դահլիճին
Մէջտեղը կանգնած
Շատրուանին մէջ
Հանգիստ լողալու՝
Ուրախ խաղալու։
Թիկնապահ արջերն
Իսկոյն կը խնդան
Ու կը մտածեն,
Թէ ի՜նչ լաւ է, որ
Այդտեղ են այսօր․․․
Իսկ խեղճ ձուկերը
Անհոգ կը պարեն՝
Պարահանդէսին
Ջերմ մթնոլորտը
Կը ճոխացնեն։
Երջանիկ են շատ,
Շա՜տ են երջանիկ,
Քանի որ արդէն
Գէշ շնաձուկը,
Ագահ կէտձուկը
Տեղ չունին այդտեղ։
– Ա՜խ, այդ կէտձուկը
Եթէ հոս ըլլայ,
Պոչով կը զարնէ
Ու մէկ հարուածով
Խեղդամահ կ’ընէ,
Իսկ շնաձուկը
Եթէ յարձակի
Բոլորս այստեղ
Գետին կը փռէ,
Մեր թեփերն անգամ
Կ’ուտէ, կը լափէ։
Ամա՜ն, քա, «մեղա՜յ»,
Բիւր «մեղա՜յ» ըսէք,
Սուրբե՛ր, չարերէն
Հեռու պահեցէք…
Միամիտները
Ուրկէ՞ գիտնային
Արջերուն յետին
Մութ նպատակին
Գոյութեան մասին։
Մեր մութ անտառին
Պարզամիտները,
Հո՛փ, կը ցատկռտեն,
Հո՛փ, հո՛փ, կը պարեն,
Բայց երբեմն ալ
Գազաններուն խիստ
Ու սուր նայուածքէն
Մէկդի կը քաշուին
Եւ կը սարսռան,
Կ’աղօթեն սրտանց
Ու կը փսփսան.
– Հասի՜ր, Տէ՛ր Աստուած,
Փրկէ, ո՜վ Աստուած։

Ահի ու դողի
Այս փսփսուքը
Դեռ իրենց լեզուին
Վրայ չչորցած,
Իսկոյն ներս կու գան
Զոյգ արքաները։
Մէկը՝ ցամաքին
Հուժկու առիւծը,
Միւսը՝ երկինքին
Զօրեղ արծիւը։
Հիւրերը բոլոր՝
Տարեց, դեռատի,
Աղջիկ, պատանի՝
Կամայ-ակամայ
Ոտքի կը կանգնին
Ու կը խոնարհին՝
Զոյգ արքաներուն
Յարգանքի բաժին։
– Է՜հ, մենք ընտրեցինք,
Քուէներ տուինք,
Անարժանները
Արքաներ ըրինք…
Աղուէսներ էին,
Լա՛ւ մը խաբեցին,
Դալար անտառին
Բարիքն անհամար
Յափշտակեցին
Ու թալանեցին։
Քարուքանդ ըրին
Տուն, երդիք, կամար,
Օ՜ֆ, կոտորեցին
Հօտ, նախիր անճար,
Եւ գրպանեցին
Ի՜նչ կար, ի՜նչ չկար։
«Ձեզմէ ի՛նչ Պօղոս,
Ձեզմէ ի՛նչ Պետրոս»,
Ա՜խ, ափսո՜ս-ափսո՜ս
Ու հազար ափսո՜ս…

Ահա՛, ճիշդ այսպէս
Կը մտաբերեն,
Բայց եկուր ու տես,
Թէ ինչե՜ր կ’ընեն…
Կը ծափահարե՜ն,
Կը ծափահարե՜ն,
«Հուռա՜յ» կը գոչեն,
«Կեցցէ՛ք» կը կրկնեն։
Անոնց ոտքերուն
Ծաղիկ կը թափեն,
Գլխահակ կու գան
Ձեռք կը համբուրեն,
Մինչեւ որ զոյգին
«Ես»երը շոյուին…
Կը նուաստանան,
Որ գոհացնեն,
Ու անոնց քիթերն
Երկինք հասցնեն։
-Է՜հ, գացէ՛ք, գացէ՛ք,
Մարդ չմեղադրէ՛ք,
Քծնելուն «անուշ»
Պտուղը կերէ՛ք։
Դուք առիթ տուիք,
Տէ՛, մռմռացէ՛ք։

Մունետիկն ահա
Կը կանչէ դարձեալ․
-Կու-կու-լի կու-կո՜ւ,
Կու-կու-լի կու-կո՜ւ,
Պարահանդէսը՝
Մեր ճոխ հանդէսը
Հիմա սկսաւ․․․
Պարեցէք սրտանց
Մինչեւ լուսաբաց։
Քէֆ ըրէք ծափով,
Տափով, ծնծղայով,
Վինով, տհոլով
Ու զիլ զուռնայով․․․
Թող հնչեն երգեր
Ու մեղեդիներ
Մինչեւ այգաբաց,
Մինչեւ լուսաբաց։
Շուրջպար բռնեցէ՛ք,
Միասին պարենք։
Այսօր մեր օրն է,
Լուսաշող օր է,
Եւ մեր անտառին
Բնակիչներուն,
Ազգակիցներուն,
Հարազատներուն
Միասնութիւնը
Դրոշմող տօն է։

Բոլորը ներկայ,
Չկար բացակայ․․․
Այդպէս կարծեցին
Եւ ցատկռտեցին,
Խենթ-խենթ պարեցին
Ու թռվռացին,
Կարծես թէ վերջին
Անգամը ըլլար,
Որ այսպէս մէկտեղ
Բոլորը գային
Ու խրախճանքին
Հիւրերն ըլլալով
Լաւ մը կատղէին՝
Կատղեցնէին։

Առածը կ’ըսէ․
«Մեծ էշը դուրսը
Մոռցանք, ներս մտանք»։
Այդպէս ալ եղաւ․․․
Մեր հսկայ փիղը,
Թէ՛ իր տարիքով,
Թէ՛ իր չափերով
Ամենէն մեծը,
Է՜հ, մոռցուած էր
Եւ անտեսուած էր։
Ե՞րբ պիտի յիշուէր,
Իսկոյն կանչուէր․․․
Երբ գինովնային,
Գետին իյնայի՞ն,
Փիղի կնճիթին
Կարօտ մնայի՞ն,
Որ գար ցնցուղով
Ջուրեր սրսկէր՝
«Զարթնեցէ՛ք» կանչէր.
Կամ թէ յաջորդ օ՞րն
Իսկ յիշէին ու
Զղջումի նամակ՝
Բացիկ ղրկէին
Եւ ներողութեան
Խօսքեր շարէին։

Շարն․ Դ․

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: