ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է

46287176_495819504233599_8118017557044133888_n.jpg

ՍԻՒԶԱՆ ԲՌՆԱԼԵԱՆ

Գիշեր է, բայց ի՜նչ գիշեր…: Գիշերուան բերանը բաց, շրթունքը չոր, քիթը գոց եւ շունչը կտոր-կտոր։ Արթուն գիշեր մը, որ արթնցնել կ’ուզէ ո՛չ միայն մարմինը, այլ հոգերը։ Ան՝ գիշերը, որ զիս արթնցնել կ’ուզէ, այն է, որ հոգիիս խաղաղութիւն պիտի բերէ. զայն կը նախընտրեմ քնաթաթախ առտուներէն։ Քունի վրայ կանգ առնել ի՞նչ օգուտ…: Եւ ցերեկն ալ ի՞նչ կը խոստանայ քեզի, եթէ դուն հասկացողութիւն չունիս կեանքին հանդէպ։ Ահաւասիկ ես ալ արթնցայ քունէս եւ այսքան շատախօսելուս պատճառն է հիւանդութիւն մը, որ կ’ըսեն, թէ քնանալով կ’անցնի անպայման։ Այո՛, այս հիւանդութեան համար քնանալը անհրաժեշտ է, բայց հոգեկան հիւանդութիւններուն եւ կատարուած անթիւ մեղքերուն առթիւ արթննալն ալ անհրաժե՞շտ չէ։ Անշուշտ սոսկալի ցաւ մը պիտի բերէ ան ու այդ ցաւին հետեւանքը քեզի կը խոստանայ. «Զաւա՛կս, եթէ դիմանաս՝ պիտի բժշկուիս ու եթէ հաւատաս՝ պիտի փրկուիս»: Հետեւաբար քեզի կը սպասէ անհուն սէր մը։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s