ՇՆՈՐՀԱՒՈՐ ԱՄԱՆՈՐ ԵՒ ՍՈՒՐԲ ԾՆՈՒՆԴ

ՔՆԱՐ ՏԷՄԻՐՃԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Ահա մօտեցաւ տարուան ամենագեղեցիկ տօներէն մէկը՝ Նոր Տարին: Ես շատ կը սիրեմ այս տօնը, որովհետեւ ընտանիքս եւ ես միասին կը տօնենք եւ կ’ուրախանանք:

3 Դեկտեմբերին մենք արդէն ծառը դրած ու զարդարած կ’ըլլանք: 31 Դեկտեմբերին մեր կիսամեայ քննութիւնը կ’ունենանք, ժամը 8:00-10:30 կը վերջացնենք քննութիւնը:

Յետոյ տուն կ’երթամ եւ կը պատրաստուիմ զարմիկներուս տունը երթալու, որ իրարու հետ տօնենք: Հոն կը խօսինք, կը խաղանք, կը պարենք…: Երբ ժամը 12:00 ըլլայ, երաժշտութիւն կը դնենք ու կը պարենք, կ’ողջագուրուինք, կը համբուրուինք ու վերջը կ’ուտենք:

Մեծ մայրիկներս, մայրս եւ զարմիկներուս մայրը համով ուտելիքներ պատրաստած կ’ըլլան: Երբ այս բոլորը վերջանան, իրարու նուէրներ կը բաժնենք եւ տուն կը վերադառնանք:

1 Յունուարին, առտու կանուխ, մեր նուէրները կը բանանք:

Այս տարին՝ 2018ն շատ լաւ անցաւ, կը մաղթեմ, որ 2019ն ալ լաւ անցնի ու պզտիկ երեխաները, որ աղքատ են, լաւ անցընեն այս տարի:

Այս տարին շատ արագ անցաւ: Մենք գալիք տարիներուն պէտք է օգնենք իրարու, սիրենք եւ լաւ ժամանակ անցընենք:

Կը մաղթեմ ուրախ, զուարթ եւ երջանիկ տարի մը բոլորին եւ բոլոր ընտանիքները ուրախ ըլլան մեզի պէս:

Շնորհաւոր Ամանոր եւ Սուրբ Ծնունդ։


ՄԱՐԻԱ ԽԱՉԱՏՈՒՐԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Ահա մօտեցաւ Ամանորը, տօնածառ պիտի զարդարենք: Այս տարի մենք 31 Դեկտեմբերին կիսամեայ քննութիւն պիտի ընենք եւ երկու ժամ պիտի մնանք, փոքրերը տուն պիտի մնան, խոր քունի մէջ պիտի ըլլան: Երբ հասնի 31 Դեկտեմբերը, առտու կանուխ պիտի գամ դպրոց եւ ընեմ կիսամեայ քննութիւնս: Երբ տուն վերադառնամ, պիտի շնորհաւորեմ տնեցիներուն Ամանորն ու Սուրբ Ծնունդը:

Մայրս միշտ ինծի կ’ըսէ․ «Այս տարի լաւագոյն տարին թող ըլլայ քեզի եւ բոլոր փոքրիկներուն համար»: Երբ գիշերը հասնի մեծ մայրս եւ հօրաքոյրերս պիտի գան մեզի: Այդ օրը մայրս համով ուտելիքներ կը պատրաստէ, ամբողջ ընտանիքով կը սպասենք կէս գիշերուան, երբ բոլորս միասին յետհաշուարկի կը սկսինք, ապա կը շնորհաւորենք զիրար, լաւ տարուան մը մաղթանքով:

Հայրս կ’երգէ, իսկ մայրս գինին կը բանայ ու մեծերը «կենաց» ըսելով կը շնորհաւորեն զիրար:

Ես այս տարի կ’ուզեմ, որ լեցուն նուէրներ ունենամ եւ ունենամ առանձին սենեակ մը, եւ մօրս եւ հօրս հետ նոյն սենեակը չբաժնեմ: Սենեակ մը, ուր կարենամ իմ գծած նկարներս դնել: Աստուծմէ կը խնդրեմ, որ ամէն մարդ լաւ ըլլայ եւ ոչ մէկ բանի պէտք ունենայ, որբ մանուկները տուն ունենան։ Կ’ուզեմ, որ Ամանորը իրենց համար լաւ անցնի:

Ամէն առտու «Փառք Աստուծոյ» կ’ըսեմ, որ ամէն ինչ ունիմ եւ կ’աղօթեմ, որ աղքատ մանուկները այս տարի անհոգ ու ուրախ Ամանոր մը անցընեն:


ՆՈՒՐԻԹԱ ՂԱՈՒԻ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Ահա մօտեցաւ մեր սիրելի տօներէն մէկը՝ Սուրբ Ծնունդը: Ինծի համար ամենասիրելի տօնն է, որովհետեւ շատ նուէրներ կը ստանանք եւ շատ համով ուտելիքներ կ’ուտենք մայրիկիս եւ մեծ մայրիկիս ձեռքերէն:

Շատ խանդավառ եմ, որովհետեւ զարմիկներս կու գան, ամբողջ ընտանիքը կը հաւաքուի, կը խաղանք իրարու հետ եւ կ’ուրախանանք:

Այս տարի կ’ուզեմ, որ ընտանիքս առողջ ըլլայ, նիշերս աւելի լաւ ըլլան, անոր համար ալ շատ լաւ պէտք է սորվիմ:

31 Դեկտեմբերին, երկու ժամնոց քննութիւն պիտի ունենանք, յետոյ տուն երթալով պատրաստուինք, ընտանեօք ելլենք ու ուրախանանք:

Կը մաղթեմ, որ ամէն մարդ լաւ կեանք ապրի, իսկ անոնք, որոնք տուն չունին, տուն ունենան այս տարի, բոլորը ուրախ ըլլան, մանաւանդ ուսուցիչներս, ընտանիքս եւ ընկերներս:


ՏԱՆԻԷԼ ԳԱՍԱՊԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Ահա մօտեցաւ իմ ամենասիրած ժամանակս՝ Նոր Տարին: Ես կը սիրեմ Նոր Տարին, որովհետեւ դպրոց չկայ, ժողովներ չկան եւ թմբուկի փորձի պէտք չէ երթալ: Այս Նոր Տարուան մենք ձիւնին կամ անձրեւին տունը կը նստինք ու տաք ապուր կ’ուտենք, վառարանը կը վառենք, շագանակ կ’եփենք ու կ’ուտենք:

Անցեալ տարիները Երիքով գացինք, հոն ուրախացանք: Մնացինք երկու տուներու մէջ, մեր գոցուած տուները, ուր աւազան ալ կայ: Կ’ուզեմ երթալ մեծ մայրիկիս, քանի ան շատ համով ճաշեր կը պատրաստէ մեզի համար:

Կը սիրեմ ընկերներուս հետ ձիւնով խաղալ եւ ձիւնեմարդ շինել:

Հիւրասենեակը ընտանիքի անդամներով նուէրները կը բանանք, կ’ուզեմ եւ միշտ ալ ուզած եմ, որ ընտանիքս ուրախ եւ հաճելի կեանք մը ապրի, ինձմով ուրախանայ:

Կը սիրեմ դպրոցը ընկերներուս հետ Կաղանդ Պապային նամակ գրել:

Նոր Տարուան ամենէն ուրախ պահը տօնածառ զարդարելու պահն է, որովհետեւ ընտանիքիդ հետ կ’ըլլաս եւ ուզած խաղալիքներդ կը կախես տօնածառին վրայ: Կը սիրեմ նաեւ տարուան վերջին տաս երկվայրկեաններու յետհաշուարկը 10… 9… 8… 7… 6… 5… 4… 3… 2… 1…:

Շնորհաւոր Ամանոր եւ Սուրբ Ծնունդ։


ՆԱՐԵԿ ՍԻՆԱՆԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Ահա մօտեցաւ տարուան ամենէն աղուոր տօնը: Ես շատ կը սիրեմ Ամանորը, որովհետեւ արձակուրդ եւ խաղալու ժամանակ կ’ունենանք, ոչ թէ սորվելու: Նոր Տարուան ծառը զարդարելն ալ կը սիրեմ: Այս տարի բոլոր աշակերտները նեղուեցան, որովհետեւ դասարանները տօնածառերով չզարդարեցինք:

Շատ կը սիրեմ մայրիկիս պատրաստած համով ուտելիքները եւ նուէրները:

Սուրբ Ծնունդին իմաստն է, որ մարդիկ ապրին խաղաղ եւ հետեւին Յիսուսի օրէնքներուն:

Ես շատ լաւ անցուցի 2018 թուականը, բայց կ’ուզեմ, որ 2019ը շատ աւելի լաւ տարի մը ըլլայ բոլորին համար: Ամենէն աւելին կ’ուզեմ, որ ընտանիքս խաղաղ եւ ուրախ ապրի եւ ունենայ երկար կեանք: Նաեւ այս տարի ինծի համար դպրոցական յաջող տարի մը ըլլայ: Պիտի փորձեմ ազատ ժամանակս ոչ թէ խաղալով անցընել, այլ՝ ընկերներով, դասերով եւ ընտանիքիս հետ: Աւելի լաւ պիտի հետեւիմ դասերուս:

Ես ոչ միայն կը մտածեմ իմ եւ ընկերներուս մասին, այլ այն մարդոց, որոնք երազանք մը պահած են եւ Աստուծոյ կ’աղօթեն ամէն օր. կը հաւատամ, որ այդ իրենց պահած երազանքը անպայման կ’իրականանայ: Իմ երազանքս է, որ այս տարի կռիւներ չըլլան եւ խաղաղ տարի մը ըլլայ:


ՄԵՂԵԴԻ ԳԷՈՐԳԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Ահա մօտեցաւ տարուան ամենէն աղուոր տօնը՝ Ամանորը:

Մենք ամէն տարի, 31 Դեկտեմբերին, իրիկունը, ընտանեօք կը հաւաքուինք եւ կը տօնենք Ամանորը:

Ես շատ կը սիրեմ այս տօնը, որովհետեւ ամբողջ ընտանիքով հաւաքուած կ’ըլլանք: Մեծ մայրիկս եւ մայրիկս ամենէն սիրած ճաշերս եւ անուշեղէններս պատրաստած կ’ըլլան։ Երբ նուէրները կը բանանք, կը տեսնեմ ընտանիքիս ուրախութիւնը:

2018ն շատ աղուոր տարի մըն էր, որովհետեւ դասերուս մէջ շատ լաւ էի, ընտանիքս առողջ էր: Կը մաղթեմ, որ 2019 թուականը նոյնպէս ուրախ տարի մը ըլլայ ինծի, ընտանիքիս եւ ամբողջ աշխարհին համար:

Կը փափաքիմ, որ Աստուած ընտանիքս, հարազատներս եւ բոլոր փոքրիկները ուրախ եւ առողջ պահէ: Կը յուսամ, որ լաւ տարի մը ըլլայ 2019ը, դասերուս մէջ լաւ նիշեր բերեմ եւ փորձանքի մէջ չմտնեմ: Կը մաղթեմ, որ ամէն ընտանիք ուրախ անցընէ այս Նոր Տարին իրենց սիրելիներուն հետ եւ 2019 թուականը խաղաղ տարի մը ըլլայ:

Շնորհաւոր Ամանոր եւ Սուրբ Ծնունդ։


ՅԱԿՈԲ ՂԱՈՒԻ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Ահա մօտեցաւ տարուան ամենասիրելի եւ աղուոր տօներէն մէկը: Շատ ուրախ եմ, որ Սուրբ Ծնունդը պիտի գայ, ես եւ ընտանիքս տօնածառ պիտի դնենք, որպէսզի պատրաստ ըլլանք Սուրբ Ծնունդին:

Դպրոցը արդէն սկսանք զարդարել, ես եւ դասընկերներս իրարու հետ պիտի զարդարենք, իրարու նուէրներ պիտի բերենք, ուտելիք պիտի բերենք եւ աղուոր ժամանակ պիտի անցընենք:

Այս տօնին ես եւ քոյրիկս շատ նուէրներ պիտի ունենանք: Մենք մեր կիսամեայ քննութիւնը պիտի ընենք, ես շատ պիտի աշխատիմ ինքզինքիս վրայ, որպէսզի լաւ նիշեր բերեմ, ուրախանամ եւ արձակուրդին լաւ ժամանակ անցընեմ:

Արձակուրդին պիտի օգնեմ ընտանիքիս տունը զարդարելու, տօնածառ դնելու, որպէսզի երբ մէկը մեզի այցելէ, տունը գեղեցիկ զարդարուած տեսնէ:

Յուսամ այս տարի աղուոր ըլլայ, ուրախ անցնին տօնական օրերը, որպէսզի գալ տարի աղուոր տարի մը ըլլայ:

Գիտեմ, որ Նոր Տարին պիտի գայ եւ ուրախ եմ, քանի որ հարազատներուս պիտի այցելենք եւ աղուոր ընթրիք մը ունենանք:

Կը մաղթեմ, որ աղքատները պառկելու տեղ ունենան եւ իրենց ընտանիքներուն կամ ընկերներուն հետ աղուոր ժամանակ անցընեն եւ մեզի պէս վայելեն Սուրբ Ծնունդը:

Կը մաղթեմ, որ բոլոր ընկերներս յաջող ու հանգիստ տարի մը ունենան:

Շնորհաւոր Ամանոր եւ Սուրբ Ծնունդ։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

«ՍԱՏԱՔՕ»

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

– Օրիո՛րդ, ձեզի թռչուն մը կրնա՞մ նուիրել:

– Հարկաւ, դո՞ւն շինեցիր:

– Այո՛, օրիորդ, այս թռչունը Սատաքոյին թռչունն է: Ճաբոնի մէջ ասկէ հազար հատ շինողին փափաքը կը կատարուի եղեր:

Նաթալին, սիրելի աշակերտուհի մը հայ վարժարանի, հայաստանցի է. թէեւ Ռուսաստան ծնած, սակայն Հայաստանէն եկած է ու «հայաստանցի եմ», կ’ըսէ: Ռուսական անցագիր ունի: Լա՛ւ, գոնէ ունի պատկանելիութիւն մը, որովհետեւ շատ փոքր տարիքէն եկած ըլլալով Թուրքիա, չէ կրցած առնել թրքական հպատակութիւն: Չեն տար: Իրաւունք ունի յաճախելու հայ վարժարան, սակայն տեղացի հայ աշակերտներուն համահաւասար իրաւունքները չունի: Տարեվերջին վիճակացոյց չ’առներ եւ ուսման աւարտին պիտի չունենայ օրինաւոր վկայական, այլ միայն ստորագրուած թուղթ մը դպրոցի տնօրէնութենէն․ որ թերեւս վաւերացուած ըլլայ կրթական նախարարութեան կողմէ:

Ուսուցչուհին սպիտակ թուղթէ շինուած թռչունը առաւ: Կռունկ էր. Սատաքոյին կռունկը… հնչեց ականջին մէջ «Կռունկ»ը Կոմիտասին:

Կռունկ, ուստի՞ կու գաս, ծառայ եմ ձայնիդ,
Կռունկ, մեր աշխարհէն խապրիկ մի չունի՞ս։

Սատաքոյին կռունկը եւ Կոմիտաս վարդապետինը… ո՞ր մէկը աւելի բախտաւոր եղած է: Սատաքոն՝ ճաբոնցի այն հիւանդ փոքրիկը, որ իր հիւանդ սենեակին մէջ թուղթէ շինած կռունկներուն թիւը հազարի չհասցուցած, առանց յաղթահարելու իր հիւանդութիւնը աչքերը փակած էր: Եթէ թռչունները հազարի հասած ըլլային, պիտի շարունակէ՞ր կեանքի պայքարը:

Կոմիտասին կռունկը խապրիկ մը պիտի բերէ՞ր վարդապետին, որպէսզի ան վստահ գիտնար, որ ամէն բան կարգին էր՝ երկիրը, մարդիկը, ժողովուրդը շէն էին: Տուներուն, հիւղակներուն ծխնելոյզէն ծուխ կ’ելլէ՞ր, ոչ թէ ամէն ինչ աւեր, աւերակ դարձած էր եւ հաւասարած գետնի մակարդակին:

– Գիտե՞ս, Նաթալի, Կոմիտաս կ’երգէ կռունկին երգը եւ լուր մը կ’ուզէ այն կռունկէն, ոչ թէ հազարէն, այլ միայն մէկէն:

– Այո՛, օրիորդ,- կը պատասխանէ ան խանդոտ,- մեծ մայրիկս պատմած է ինծի Կոմիտասին մասին:

Ուսուցիչը կը շոյէ Նաթալիին մազերը եւ կը մտածէ, որ այս խելացի, արթնամիտ եւ աշխատասէր աղջիկը թաքուն կը պահէ այն ամբողջ դժբախտութիւնը, որ կ’ապրի ան դեռ իր մատղաշ տարիքին: Ան կը ջանայ ըլլալ դիմացկուն, հասուն եւ չարքաշ՝ կեանքին բացասական անցուդարձերուն հանդէպ:

Կաղանդի նախօրեակ է: Բոլոր աշակերտները տուն կ’ուղղուին վարժարանի Ամանորի աւանդական հանդէսէն ետք: Շատերը կը դիմաւորուին իրենց մօրը, մեծ մօրը կամ ազգականին կողմէ, ուղղուելու համար տուն, իսկ Նաթալին կը գործածէ դպրոցի սերվիսը, մինչեւ որոշ տեղ մը, ուրկէ կը քալէ երկար ճամբայ մը առանձին: Հոգ չէ, ինք ուրախ է, որովհետեւ տուն պիտի հասնի:

Մայրիկը սեղանը պիտի պատրաստէ նուշ ու չամիչով, պիստակ ու շաքարով: Ուսուցիչը սպիտակ թուղթէ կռունկը տեղաւորած է տօնածառին կանաչ ճիւղերուն վրայ:

Նաթալին կը շարժէ ապակիէ ձիւնագունդը, որուն ջուրին մէջ շարժման կ’անցնին փայլուն, փլասթիք կտորներ: Գունդը որքան որ շարժի, այնքան ձիւն կը տեղայ: Գետնէն վեր բարձրացած փաթիլներ կամաց-կամաց վար կ’իջնեն հանդարտ, աչք շլացնելով: Նաթալին կը ժպտի քուն մտնելէ առաջ ուսուցչուհիին նուիրած ձիւնագունդին եւ Կաղանդի ծրարին նայելով, որ տեղաւորած է անկողինին քով: Կը համբերէ եւ աչքերը կ’ըլլան քուն:

Փափաքները պիտի իրականանան: Ժամը տասներկուքին պիտի հնչեն զանգակներ եւ նոր մաղթանքներ պիտի տեղան երկինքէն դէպի ցամաք, տանիքներուն վրայ: Աշխարհ պիտի լուսաւորուի ճառագայթներով եւ անգամ մը եւս պիտի թնդայ մարդոց զուարճութեան պոռչտուքով ու ծափահարութեամբ:

Ինչպէս ուսուցիչը կռունկը տեղաւորած է եղեւինին ճիւղերուն վրայ, Նաթալիին կռունկն ալ կը հանգչի բարձին տակ: Ան նոր յոյսերով պիտի արթննայ վաղ առաւօտ:

Դուրսը ձիւնը փաթիլ-փաթիլ կ’իջնէ:

Վաղը Կաղանդ է:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՄԱՆՈՒԿՆԵՐՈՒ ԻՐԱՒՈՒՆՔԸ

20 Մայիս 2018ին, Հալէպի հայ Աւետարանական Բեթէլ Երկրորդական Վարժարանի Փոլատեան սրահին մէջ տեղի ունեցաւ սոյն վարժարանի մանկապարտէզի ամավերջի հանդէսը (2017-2018 տարեշրջան), որու ընթացքին մանկապարտէզի փոքրիկները ներկայացուցին «ՄԱՆՈՒԿՆԵՐՈՒ ԻՐԱՒՈՒՆՔԸ» թատերախաղը։ https://hayerenblog.wordpress.com/2018/12/17/%D5%B4%D5%A1%D5%B6%D5%B8%D6%82%D5%AF%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%B8%D6%82-%D5%AB%D6%80%D5%A1%D6%82%D5%B8%D6%82%D5%B6%D6%84%D5%A8/

Թատերախաղի հեղինակ՝ Տիրուկ Մարգարեան Կարապետեան

ՄԵԾ ՀԱՅՐԻԿԻՆ ՃԱՄՊՐՈՒԿԸ

ՄԵԼԻՍԱ ՖԷՐԱՀԵԱՆ

Անին պատուհանին քով նստած, կռնակն ալ պատին կռթնցուցած՝ տեղատարափ անձրեւը կը դիտէր։ Պատուհանին զարնուող իւրաքանչիւր կաթիլին հետ ան ալ աչքերը վերէն վար կը կլորցնէր։ Ապա ներսէն ձայն մը իմացաւ։ Դուռ մը գոցուած էր։ Սրտին տրոփը երթալէն արագացաւ, դէմքը ժպիտով մը ծածկուեցաւ։ Պահ մը խորհեցաւ. ամէն անգամ որ այս ձայնը իմանար, սիրտը շարունակ, հիմակուան նման, կը տրոփէր արագ-արագ։

Յետոյ մուճակի՝ քը՛ս-քըս-քըս, գետին քսուելու ձայնը։ Չսիրողին համար անդիմանալի, իսկ Անիին համար աննման ձայն մըն էր։ Որովհետեւ այս ձայնը իրեն համար նշան մըն էր։ Տան մէջ ուր որ ըլլար, շուտով մեծ հօրը բազկաթոռին քով կը վազէր ու տեղը կ’առնէր եւ անհամբեր անոր կը սպասէր, ինչպէս հիմա: Հեւիհեւ պատուհանէն դէպի բազկաթոռ վազեց ու մեծ հայրիկը հիւրասենեակ չհասած տեղը անցաւ։ Այս պահերը իրեն համար հազուագիւտ էին։ Այլեւս մեծ հայրիկը հին ժամանակներուն պէս ամէն օր իր սենեակէն դուրս չէր ելլեր ու իրենց հետ ժամանակ չէր անցըներ։ Մանաւանդ վերջին ամիսներուն. այս պահերը օրէ օր կը պակսէին։ Շուտ կը յոգնէր եւ շուրջինները անհանգիստ ընել չէր ուզեր։

Մուճակին ձայնը ամէն վայրկեան աւելի կը մօտենար. կարծես Անիին սիրտը կը տրոփէր ականջին մէջ։ Արդեօք մեծ հայրը իրեն համար այսօր ճամպրուկէն ի՞նչ հանած էր։ Գի՞րք թէ խաղալիք։ Եթէ գիրք մը ըլլար՝ արդեօք ի՞նչ տեսակ էր։ Սիրո՞յ, արկածախնդրութեա՞ն մասին։ Ոստիկանակա՞ն։ Դպրոցայի՞ն։ Հապա՞ եթէ խաղալիք մըն էր։ Գո՞յնը։ Ծաւա՞լը։ Շարժո՞ւն թէ անշարժ։ Բայց եթէ խաղալիք մըն էր՝ անպայման պատմութիւն մը կ’ունենար։ Ինչ որ է, մէկ բանի վստահ էր։ Ինչ որ ըլլար, շատ հաճելի ժամեր կը սպասէին իրեն։

Մեծ հայրիկը քիչ մը յոգնած եկաւ ու նստաւ։ Անիին դառնալով ըսաւ․

– Աղջիկս, ինծի գաւաթ մը ջուր կրնա՞ս տալ, լեզուս փայտի պէս չորցած է։

Անին վազելով խոհանոց գնաց ու արագօրէն գաւաթ մը ջուրով վերադարձաւ։ Մեծ հայրիկը ջուրը ումպ-ումպ խմելէ յետոյ գաւաթը եռոտանի սեղանիկին վրայ դրաւ։

– Անուշի՜կս, քիչ առաջ ի՞նչ կ’ընէիր։

– Մեծ հայրի՛կ, սա տեղատարափ անձրեւին ձայնը կ’իմանա՞ս։ Պատուհանին առջեւ նստած կաթիլները կը դիտէի։ Կարծես կաթիլները ապակին իբր սահնակ գործածելով հող հասնելու համար իրարու հետ կը մրցէին։

Մեծ հայրիկը ժպտերես իր թոռնիկին մտիկ կ’ընէր։ Անին մէկէնիմէկ պատմելը դադրեցուց.

– Ձեռքդ ինչո՞ւ պարապ է։ Այսօր ճամպրուկով հետդ բան մը չբերի՞ր։ Մէջինները վերջացա՞ն։ Բայց ինչպէ՞ս կ’ըլլայ։ Այդքան խոշոր բան մը այսքան դիւրին չի կրնար պարպուիլ։

Մեծ հայրիկը բարձրաձայն խնդաց․

– Կեցի՛ր, աղջիկ, կեցի՛ր, շունչ մը ա՛ռ, թէ ոչ պիտի խեղդուիս։ Իրաւունք ունիս, շատ մը բաներ պահած եմ այդ ճամպրուկին մէջ, որոնց մէկ մասը տեսանելի, իսկ մէկ մասն ալ անտեսանելի է մարդոց համար, բայց ինծի համար անոնք շատ թանկագին ու անմոռանալի են։

– Ինչպէ՞ս,- հարցուց Անին,- անտեսանելի բան մը ինչպէ՞ս անմոռանալի կրնայ ըլլալ։
Այն բանը, որ չենք տեսներ, ժամանակի ընթացքին կը մոռնանք։ Ուրեմն, այն բանը, որ չենք տեսներ, մեզի համար ինչպէ՞ս անմոռանալի կ’ըլլայ։

Մեծ հայրիկը գոհունակութեամբ Անիին մտիկ կ’ընէր ու շրթունքին մէկ ծայրը վեր ելած էր.

– Քիչ առաջ պատմած կաթիլներդ հիմա կը տեսնե՞ս,- հարցուց։

– Ո՛չ, կռնակս դարձած նստած եմ, ինչպէ՞ս տեսնեմ։

– Բայց քիչ առաջ ինծի մանրամասնութեամբ կաթիլներուն ինչպէս վար սահիլը պատմեցիր, այնպէս չէ՞։ Ուրեմն չտեսնելով հանդերձ կը յիշես։ Այլեւս այդ պահը քեզի համար անմոռանալի դարձած է։

– Այո՛,- ըսաւ Անին շուարած։

– Ուրեմն, լա՛ւ մտիկ ըրէ, ես ալ այսօր քեզի այդ ճամպրուկով ապրուած եւ ինծի համար անմոռանալի մէկ պահս պիտի պատմեմ։ Ասկէ յիսուն տարի առաջ, երբ այդ ճամպրուկով Պոլիս վերադարձայ, տակաւին քսաներեք տարեկան էի։ Հայրս եւ մայրս զիս օդակայանը դիմաւորեցին եւ յետոյ տուն գացինք։ Բաւական յոգնած էի։ Այցելութեան եկող-գացող ազգականներ, ընկերներ, դրացիներ եղան։ Յաջորդ օր արթննալէ յետոյ ճամպրուկէս բան մը առնելու համար դրան ետեւը նայեցայ. ճամպրուկը տեղը չէր, աջ նայեցայ, ձախ նայեցայ, չկայ, չկայ, պարապի… շուտով մօրս քով գացի․ «Մայրի՜կ, ո՞ւր է ճամպրուկս, չեմ կրնար գտնել», հարցուցի։ «Օ՜, սիրելիս, ես զայն պարպեցի ու դրան առջեւ դրի․ շատ հինցած էր։ Դռնապանը կ’առնէ թերեւս իրեն համար, թերեւս ալ աղբ կը նետէ», ըսաւ մայրս։ Պատասխանը իմանալէ վերջ ապշահար մնացած էի, միեւնոյն ժամանակ՝ շատ ալ ջղայնացած։ «Ինչպէ՞ս։ Ան հինցած չէր եւ ինծի համար շատ արժէքաւոր էր։ Ինչ-ինչ պահեր ապրած եմ ես անոր հետ։ Առանց ինծի հարցնելու ինչպէ՞ս կը նետես»։ Վազելով դուռ գացի. փառք Աստուծոյ, ճամպրուկս դուռին եզերքը կը գտնուէր։ Շուտ մը ներս առի ու սենեակս տարի, ապա դրի զայն հանդերձարանիս մէջ ու խոհանոց, մայրիկիս քով վերադարձայ։ «Մայրիկ, խնդրեմ, անգամ մը եւս առանց ինծի հարցնելու բան մի՛ նետեր։ Դուն երբ նայիս անոր, հինցած ճամպրուկ մը կը տեսնես, իսկ ես… ես՝ չորս տարուան ընթացքին ապրած յիշատակներս, բոլոր յաջողութիւններս, ուրախ օրերս, տխրութիւններս, ձախորդութիւններս։ Այդ ճամպրուկը իմ չորս տարուան պանդուխտութեանս խորհրդանիշն է։

Անին աչքերը բացած մեծ հայրիկին մտիկ կ’ընէր։ Ինչ ըսելիքը չէր գիտեր։ Բայց գիտէր, որ այդ ճամպրուկը տակաւին շատ մը անակնկալներ կը պարունակէր։ Մեծ հայրիկը, պատմութիւնը վերջացնելէ յետոյ, Անիին այտերը համբուրեց: Անին վազելով սենեակ գնաց։ Մայրիկին անցեալ Կաղանդին իրեն նուիրած պայուսակը հանեց, անոր մէջ դրաւ իր ամենաշատ սիրած հագուստը, ծամակալը, գիրքը, խաղալիքը, եւ բերանը գոցեց։ Պայուսակը դրաւ անկողինին տակ։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: