ՄԱՍՏՐԻԽՏՑԻ ՍԵՐՎԱՏԻՈՒՍԸ

ԾՈՎԻԿ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Չեմ գիտեր, թէ այս հիւանդութիւնը հայերո՞ւն յատուկ է, թէ այլ ազգերն ալ ունին․

հայը հայը կը հալածէ, ետեւէն կ’երթայ, կը պրպտէ…

Ընդհանրապէս պարտականութիւն ու պարտաւորութիւն կը զգանք, երբ լսենք, որ հայ մը օտար ափերու վրայ ոտքի հետքեր ձգած է։ Հոլանտա ժամանելէս չորս տարի ետք, հասաւ այդ օրը՝ հանդիպեցայ Սերվատիուսին:

Չորրորդ դարուն Հայաստան ծնած եւ չեմ գիտեր ինչպէ՞ս հասած է Հոլանտա՝ Մաստրիխտ:

Թեւին տակ՝ կտոր մը հաց, ծրարին մէջ՝ Աստուածաշունչ, Ֆրանսայէն հետիոտն կու գայ Մաստրիխտ իր երեք օտար բարեկամներուն հետ քրիստոնէութիւնը քարոզելու:

Հիւանդներ կը բուժէ, չար ոգիներ կը վտարէ, աղքատներուն տէր կ’ըլլայ ու իր բարի գործերով յարգանքի, փառքի ու պատուի կ’արժանանայ. այդքան կը սիրուի, որ եպիսկոպոս կ’օծեն զինք:

384 թուականին կը մահանայ Մաստրիխտի մէջ, 725ին Սուրբի կոչում ստանալով՝ գերեզմանը մատռան կը վերածուի, իսկ 975ին մատուռը կը դառնայ եկեղեցի:

Հետագային, մի քանի տարբեր շրջաններու, եկեղեցին կը վերանորոգուի ու կ’ընդարձակուի: 1291 տարի ետք, շրջակայքը ապրող հայերը տէր կը դառնան իրեն, 2016 թուականին եկեղեցւոյ շրջափակին մէջ զետեղելով հայկական խաչքար մը:

Ամէն տարի, Մայիս 13ին, մաստրիխտցիներ մեծ շուքով կը տօնեն Ս. Սերվատիուսի յիշատակի օրը:

Երկար-երկար նայեցայ հայ Սերվատուսին արձանին, գլխուս մէջ զանազան հարցումներով եւ բարձրաձայն ըսի իրեն․

– Որքան որ ալ փախչիս մեզմէ, մենք կը գտնենք քեզ, հայերս այսպէս ենք, դուն մաստրիխտցի Սերվատիուս, ես հալէպցի Ծովիկ։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s