Խ. ԱԲՈՎԵԱՆԻՆ

ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ

գերեզման ալ չունիս
որ գայի լայի անմտութեանդ վրայ
Աբովեա՜ն
գայլերը բորենիները
թէ՞ ուրիշներ քեզ կերան
բայց ամբողջդ չեն լափած
մի քանի ոսկոր մնացեր է դեռ քեզմէ
այն ալ մենք կը կրծոտենք հիմա
հիւթալի բաներ մը կան դեռ վրան
անօթի ենք
սոված շուն
համեղ պատառ ես դուն ալ
կ’ուտենք կ’ուտենք կը ծծենք
չես վերջանար տակաւին
կ’աճի՞ս
դուն քեզ կը ծնի՞ս
կը բազմապատկե՞ս ինքզինքդ
շատ բան սորվեցուցեր է Ալամդարեանը քեզի
ան ալ ատեն-ատեն պոչէդ բռնած կը ծնի

չըլլալիք ես Աբովեան
ոչ կաս ոչ չկաս
որ բան մը հասկնայինք քեզմէ
մեզմէ
փիճ մնացիր
մենք ալ կոտոշաւոր բէզէվէնկ
ինչու հաւատացի՞ր որ մեզի
օխ ըլլայ քեզի
անխելք մարդասէր
քու պատճառովդ քաք կը հոտիմ ես ինծի
որքան կ’ատեմ երազները քեզի պէս
ղոճաման մարդ
ինկար-ելար
դեռ չհասկցար
որ քեզմէ վեր է պզտիկները ճզմել
հող կերար օդ կերցուցիր
այդ պատճառով ուռած-ուռած
աշխարհի մէջ պարապ-սարապ կը պտտինք մենք հիմա
ամօթ քեզի
գերեզման մը գտիր
շնթռկէ ու վերջացիր
ալ ազատիմ ես քեզմէ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s