ԿՈՐՍՈՒԱԾՆԵՐԸ

ՄՈԽՐԱԳՈՅՆ
ԳԱՐԻՆ ՄԱՐՏԻՐՈՍԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Օր մը տուն եկանք: Մայրիկիս հետ կատուիս համար ճաշ գնած էինք: Ճաշը կատուիս ամանին մէջ դրի եւ սենեակս գացի: Դասերս ըրի եւ մէկ-երկու ժամ վերջ հիւրասենեակ գացի: Նայեցայ շուրջս, կատուս չկար: Խորհեցայ, որ սենեակս է, բայց չկար: Լոգարան նայեցայ, հոն ալ չկար: Սկսայ լալ, որովհետեւ չկար ու չկար:

Բազկաթոռին նստայ եւ շարունակեցի լալ: Մեր բազկաթոռը մոխրագոյն էր, կատուս ալ մոխրագոյն է: Տեսայ, որ ան բազկաթոռին վրայ պառկած էր: Անոր փաթթուեցայ:

ԱԿՆՈՑ
ՏԱՒԻՏ ԳԸԼԸՉ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Օր մը, անկողինէս ելայ, երեսս լուացի: Յետոյ հեռաձայնս առի ու նայիլ ուզեցի: Ակնոցս չկար: Շատ վախցայ, որովհետեւ եթէ ակնոցս չըլլայ՝ ոչ մէկ բան կրնամ տեսնել: Մայրիկիս ըսի.

– Մայրի՛կ, մայրի՛կ, ակնոցս չկայ:

– Ամէն տեղ նայեցա՞ր, մանչս:

– Այո՛, մայրիկ, բայց չգտայ:

– Տաւիտ, կը բաւէ, որ առարկադ կորսնցնես: Այս անգամ պիտի չփնտռեմ: Բայց գլխուդ վրայ բան մը կա՜յ:

Ձեռքս գլխուս տարի. ակնո՜ցս, ակնոցս գտեր էի:

ՇՈՒՆՍ
ՄԵԼԻՆԱ ԱՅՐԱՆՃԸ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Երբ տուն կու գամ, շունիկիս հետ կը խաղամ: Մայրս ճաշ կ’եփէ, ես ալ անոր կ’օգնեմ: Մայրս հարցուց, օր մը, թէ ինչո՞ւ շան ձայնը չէր ելլեր. «Մէյ մը նայէ՛», ըսաւ: Ես ալ հիւրասենեակ նայեցայ. հոն չկար: Ուրիշ սենեակ մըն ալ նայեցայ, հոն ալ չկար: Մայրս ըսաւ, որ դուրս ելած կրնայ ըլլալ: Մայրս դուռը բացաւ եւ ի՜նչ տեսնէ. շունս դրան առջեւն էր: Շատ վախցանք, բայց ուրախացանք, որ զայն գտած էինք:

ՊԱՀԱՐԱՆԸ
ԱԼԵՔՍԱՆՏՐԱ ՏԱՏԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Օր մը, տուն եկայ եւ դասի սկսայ: Սենեակս ելայ եւ Մերքիւրին նայեցայ, բայց չկրցայ գտնել: Սկսայ փնտռել: Ննջասենեակը աթոռին, բազկաթոռին տակ նայեցայ․ չկար: Մայրիկիս անկողինին նայեցայ, չկրցայ գտնել: Քիչ մը սպասեցի, ձայն մը լսեցի.

Մերքիւրին ձայնն էր: Ան պահարանին մէջ մնացած էր:

ԿՈՐՍՈՒԱԾ ԸՆԿԵՐՍ
ՀԱՐԻ ՀԱՐՈՒՆ ՎԵՐՄԻՇԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Օր մը, ոտնագնդակ խաղալու գացինք: Գետնուղիի կայանը իջանք: Մեթրօ պիտի նստէինք, բայց մեր ընկերը մեր քով չկար: Յետոյ պաշտօնեային հարցուցինք: Միւս պաշտօնեան լուր տուաւ, որ իր քովն էր: Շատ ուրախացանք: Ան ըսաւ, որ տոմսակ չունէր: Փնտռեցինք,պայուսակին մէջէն գտանք: Յետոյ մեթրոյէն ելանք ու տեսանք, որ տասնմէկ հոգի մեզ փնտռելու եկած էին:

ԼՈՒԱՑՔԻ ՄԵՔԵՆԱՅ
ՆԻՔՈԼ ԻՇԿԻՒԶԱՐ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Քանի մը տարի առաջ, մայրիկս ինծի իբրեւ վիճակացոյցի նուէր Էմ-փի-3 առած էր: Այն տարիներուն դեռ պզտիկ էի, շատ ալ որակաւոր գործիք մը չէր: Սակայն ինծի համար արժէքաւոր էր: Երբ ատիկա ստացայ, շատ ուրախացայ: Քանի մը ամիս անցաւ, եւ գործիքս կորսնցուցի: Ամբողջ օրը ատիկա փնտռեցի: Մայրիկիս երեսը նայելու կը վախնայի, որովհետեւ նոր էր: Սակայն պէտք է, որ ըսէի, որպէսզի միասին փնտռէինք: Ան ալ քիչ մը յուզուեցաւ: Շաբաթ մը փնտռեցինք եւ ուրկէ՞ ելաւ, գիտէ՞ք. մարզազգեստիս գրպանէն: Լուացուած էր: Դեռ մինչեւ հիմա կը պահեմ:

ՊԱՀԱՐԱՆԻՆ ՄԷՋ
ԱՐԷՍ ԼԻՍԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Գիշեր մը, ընթրիքէն յետոյ, մայրս աղբը դուրս հանեց: Եղբայրս խաղ կը խաղար, հայրս ալ վրան կը փոխէր: Մայրս դուռը բացաւ եւ աղբը նետեց: Շուները մեր մօր քովն են, կը կարծէինք: Մայրս շուներուն ճաշը դրաւ ու ձայնեց. «Մայա՜, Լունա՜»: Լունան չկար: Մայրս ըսաւ.

– Երբ աղբերը հանեցի, արդեօք փողո՞ց փախաւ:

Սկսանք փնտռել: Չկրցանք գտնել: Երբ մօրս ննջասենեակը կը նայէինք, պահարանին մէջէն ձայներ լսեցինք: Լունան պահարանին մէջ էր․․․:

ՍՈԽԸ
ՏԻԱՆՏՐԱ ՏԱՏԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Մամաս ճաշ պիտի եփէր: Սոխը լմնցած էր: Ինծի սոխ առնելու ղրկեց: Ես ալ դրամ առի եւ նպարավաճառին գացի: Շատ աղուոր խաղող, սալոր, ելակ տեսայ: Քիչ մը գնեցի: Սոխը մոռցած էի: Յիշեցի: Գործաւորէն քիլօ մը սոխ ուզեցի. տուաւ: Տուն վերադարձայ, տոպրակները մօրս տուի: Մայրս նայեցաւ տոպրակներուն եւ ըսաւ.

– Սոխէն զատ ամէն բան առեր ես:

Ես սոխին տոպրակը գործաւորէն առնելու մոռցած էի․․․:

ՀԵՌԱՁԱՅՆԸ
ՀԷԼԷՆ ԱԼԱՇ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, 7րդ դասարան

Շաբաթ էր: Դեռ նոր արթնցած էի: Հեռաձայնիս պիտի նայէի, բայց երբ ձեռքս երկնցուցի պահարանին հեռաձայնս առնելու համար՝ չգտայ: Ինչպէ՜ս կ’ըլլար: Ամէն գիշեր հեռաձայնս քովս կը դնեմ: Մայրիկիս հարցուցի.

– Մամա՜, մամա՜: Հեռաձայնս տեսա՞ր:

– Ո՛չ:

Մահճակալը տակնուվրայ ըրի, բայց չկար: Մեծ մայրիկիս տունը գացի․ արդեօք հո՞ն մոռցած էի:

– Մեծ մայրի՜կ, հեռաձայնս հոս մոռցած կրնա՞մ ըլլալ:

– Ո՛չ, հոս չտեսայ բան մը:

Տուն վերադարձայ: Երբ ձեռքս գրպանս խոթեցի, ի՜նչ գտնեմ՝ հեռաձայնս:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s