ԱՐԴԵՕՔ ԱՆՈ՞ՒՐՋ

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Գոցէ՛ աչքերդ, գոցէ՛ պահ մը,
նայէ՛ փակ աչքերով:
Ահա՛ մերկութիւնը
կանգնած է դէմդ
իրականին պարզութեամբ:
Բաց խորաններ կը մխան,
տաճարներ փուլ կու գան,
աստուածուհիներ փրփուրներու մէջ
ջինջ ջուրով կը թրջին․
կը հաւատա՞ս.
հեկեկանքն է խուլ՝ լսելի.
մենութեան եմ ապաստաներ,
անուժ եմ ստեղծելու այն
անուրջը դիւթիչ:
Կը խորտակուին գմբէթներ
անոնց դիմաց ծնկաչոք
կ’աղաչե՞ս:
Աւերակներ խարխուլ են,
կը մխան լռութեան մէջ:
Ինչո՞ւ լուռ ես դուն,
օտար է հեռուն. քիչը տեսանելի
շատը ահա՛ մօտդ է:
Ինչո՞ւ կ’ելեւէջէ կուրծքդ դողդոջուն․
ո՜հ, փակէ աչքերդ,
ըլլայ իրական
շարականներու ձայնը գլգլուն,
երբ նայիս քիչը տեսանելի
ես եմ. ես
տարօրինակ է. խաբկա՞նք է արդեօք․
ցնո՞րք, թէ բերկրանք:
Մի՛ հաւատար, սիրելի՛ս
ես եղեր եմ մե՜ղք,
եղեր եմ էգ.
ե՛ս. կին խաբեբայ…

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s