ՀԱՍԿԱՑՈՂՈՒԹԻՒՆ ՈՒՆԵՆԱԼ

ԿԱՐԷՆ ՊԵՏԻԿՕՂԼՈՒ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Հասկացողութիւնը ինչո՞ւ կարեւոր է:

Երբ մեր շուրջիններուն հասկացողութիւն ցոյց տանք, զանոնք կ’ուրախացնենք։

Այսպիսով անոնք ալ կը հասկնան, թէ մեզի համար որքան արժէքաւոր են։

Լաւ ընկերութիւն հաստատելու համար պէտք է մեր ունեցածները բաժնենք ու զիրար հասկնանք։

Պէտք է բաժնենք նաեւ մեր ուրախութիւններն ու ցաւերը: Հասկացողութեան մէջ գոյութիւն ունին սէրն ու յարգանքը, որ բանալիներն են լաւ ընկերութեան։ Այս բանալիները կարեւոր են նաեւ հասարակաց աշխատանքի համար: Օրինակ, խմբային աշխատանքի մէջ իրարու գաղափարները յարգել եւ իրարու հետ համաձայնիլ պէտք է: Եթէ համաձայնութիւն եւ յարգանք ցոյց չտանք՝ լաւ արդիւնք չենք կրնար ձեռք ձգել:

Չմոռնանք որ աշխարհի վրայ մեզմէ շատ աւելի վատ պայմաններու մէջ ապրող մարդիկ կան: Անոնց մեղքնալու տեղ անոնց օգնելու ճարը պէտք է գտնենք: Հասկնալ պէտք է, որ բոլորս ալ հաւասար ենք:

ՄԵԼԻՍԱ ՍԻԼԷԼԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Մեր շուրջը շատ անգամ հաշմանդամ անձեր կրնանք տեսնել: Փողոցը, հանրաշարժի մէջ, դպրոցը եւ այլուր։ 

Եթէ այս տեսակ մարդոց հետ նոյն միջավայրին մէջ գտնուինք, փոխանակ անոնց պակասութիւնները ծաղրելու կամ անոնց մեղքնալու, առանց զգացնելու պէտք է, որ անոնց օգնենք եւ անոնց կեանքը կարելի եղածին չափ դիւրացնենք:

Պէտք չէ մոռնալ, որ մեր ալ նման տկարութիւն մը կամ անկարողութիւն մը ունենալու պարագային, ուրիշներէն ալ հասկացողութիւն պիտի սպասէինք:

Ուրեմն պէտք է հասկացողութիւն ցոյց տանք մեր շուրջը գտնուող բոլոր էակներուն տկարութիւններուն նկատմամբ:

ԱՐՏԱ ՏՈՂԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Հասկացողութիւնը զիրար հասկնալ է։ Մարդ ինքզինք ուրիշին տեղը կը դնէ։ Եթէ մարդիկ իրարու հետ չհասկցուին՝ չեն կրնար բանի մը շուրջ համաձայնիլ։ Դուն եթէ դիմացինդ հասկնալու համար ջանք չթափես, ինքզինքդ անոր տեղ չդնես, ինչպէ՞ս սիրես ուրիշը։

Եթէ մեր շուրջինները չսիրենք՝ աշխարհը ինչպիսի՞ տեղ մը կ’ըլլայ։

ՄԱՐԻԱ ՈՒՍԱՆՄԱԶ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Հասկացողութիւնը մարդուս ինքզինք ուրիշին տեղը դնելու, այսինքն անոր զգացումները հասկնալու ջանքն է։

Եթէ անոր տեղ դուն ըլլայիր՝ ի՞նչ կ’ընէիր։

Դուն քեզ ինչպէ՞ս կը զգայիր։

Օրինակ, մարդ մը փողոցը քալած ատեն կատուի մը զարնէ եւ քովէն անցնի։ Եթէ այդ կատուին տեղը մարդը ըլլար ու այդ կիցը իրեն նետէին՝ ի՞նչ կ’ըլլար, ի՞նչ կ’ընէր։ Ան ինքզինք ինչպէ՞ս կը զգար։

Եթէ այսպէս կարենանք խորհիլ՝ հասկացողութեան տէր անձեր կ’ըլլանք։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s