ՄԱՄՈՆԱՅԻՆ

ՊԱՂՏԱՍԱՐ ԴՊԻՐ

Ով բռնաւոր, ուրկէ՞ ծնար,
Աշխարհի մէջ չկայ նմանդ․
Եթէ մէկու մը ձեռք չտաս՝
Զօրանալ, բերկրիլ չի կրնար։

Թագաւորներ, ինչպէս կայսրեր
Օգնութեանըդ են միշտ կարօտ,
Առանց քեզի միշտ տկար են,
Ինչպէս արջառ մը անարօտ։

Հոգիներու կորուստ բերես,
Անհուն չարիքի ծնունդ ես,
Միջնորդութեամբըդ ալ շատեր
Բազում բարիք կը պատճառեն։

Այնքան սիրով կապուին մարդիկ
Կապանքովըդ, եւ կարկամին,
Կապը անոնց որքան քաշես՝
Ալ աւելի կապուիլ կ’ուզեն։

Եթէ մէկը ուզէ առնել
Կապանքը անոնց ոտքերէն,
Սուրով եւ թուրով կը կռուին,
Թէեւ խոցեն եւ կամ խոցուին։

Կապանքիդ մէջ կարկամողներն
Քեզ ամուր կապողն անոնք են,
Անել բանտի մէջ են փակուած,
Երկաթապատ ամրափակուած։

Ամուր, հաստատուն պարիսպներ
Կը սարսին քեզմէ, սասանին,
Երբ ուժովդ զօրացածներ՝
Չնչին մարդիկ հոն կը հասնին։

Մարդը որքան սաստիկ կապես,
Այնքան սաստիկ կ’ուժեղացնես,
Եւ քեզմով որքան զօրանայ,
Այնքան երկիւղն իր կ’աւելնայ։

Երկիւղըդ ուժ կու տայ մարդուն,
Կը հզօրնայ, զի կը վախնայ․
Թուր ու դանակ կը գործածէ,
Թշնամւոյն դէմ մարտ կը մղէ։

Դուն որ ամբողջ տիեզերաց,
Շատ զօրքերու իշխան եղար,
Այս մարդոցմէ մէկը տկար
Քեզ իսկ կ’ընէ ոտքի կոխան:

Պաղտասար Դպիր, «Առ մամօնայն»

Ժամանակակից հայերէնի թարգմանեց՝
ԻՇԽԱՆ ՉԻՖԹՃԵԱՆ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s