ԿԱՊՈՅՏԻՆ ՄՕՏ

ՅԱՍ

Կանաչ բոյրը ռունգերս կը շոյէ,
նեղ, շոգեբուխ կապոյտէն սպրդած,
թարմ։
Քալուածքէն մեղմ հով մը զայն քովս կը բերէ
ջերմութեան մը հետ,
որ աչքերէն կը ծորի,
ու կը հասնի անսայթաք:
Կը պարուրէ ուս, կոնք, ծունկ,
կը հրապուրէ գալարապտոյտով մը
ըմպելիի տուած զգլխանքով:
Աչքերէն աստղեր կը թափին դէմքիս
ու թեւերովս կ’երկննամ,
կը հասնիմ պարանոցին թեք,
հրաւիրակա՜նչ:
Զոյգ մը պատրոյգ ձի՛գ կը վառի,
կը ցոլայ բոսորագոյն:
Հայեացքը երբ անձրեւէ ոտքերուս՝
կը մերձենան, ամպերու նման
կը շփուին:
Փայլատակում…
Յորդառատ անձրեւը կ’ողողէ միջոցը
ցայտումներով անզուսպ:
Օդը տարփոտ է գարնան պէս:
Ամէն տեղ ծիլ, բողբոջ
կը ծաղկին իսկոյն:
Ձգուող հոսանք՝ կարմիր ու կապոյտ
կը հորիզոնանայ,
ու
մանուշակագոյն կը ծնի.
կը տարածուի
շքեղ անհունութեամբ
երկնատենչ:
Լռութիւն է
երանաւէտ…
յաւերժաբաղձ…

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s