ՁԻ

ԳԵՐՈՒԹԻՒՆ. գործ՝ Անոյշ Պանիքեանի

ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ

կքեցար ձի կքեցար երբ դպայ քեզի
թեւեր պէտք էին բաշիդ երկայնքին
ու երկինք մը արտասովոր պարզութեամբ
ուր ճեղքերէդ դուրս ձիանալով սուրայիր
քու մկանուտ սրունքիդ մէջ
աղօթքն է որ կը պակսէր
դոփեցիր ըմբոստութեամբ անկարող
ու ոռնացիր մրջիւններու զօրութեամբ
գետինը թրթռաց
դղրդաց հողը
բացուեցաւ ալիքը տարածուելու քարայրներու մէջ մթին
ուր դուռ չկայ որ ականջներ արձագանգին զարնուին
մուրացիկի շուքին բեռցած սլքտալէն յուսաբեկ
յոգնութեան տակ երակներդ պառկեցան
ձիութիւնդ պտիկ-պտիկ թափթփուեցաւ
հատիկներուն վրայ հողին
որ ծարաւի էր քեզի
համդ մնաց անոր բերնի խոռոչին
ծամծմուեցար առանց երբեք մարսուելու

դուն այստեղ ի՞նչ գործ ունէիր
հիւսէիր թեւեր մարմնիդ երկայնքին
ու չլսէիր աղաչանքը հողին
որ լափեց քեզ
շոյշոյելով ծամերը բաշիդ
ու քեզ խաբեց
գլուխդ փորիդ սեղմելով

ձի
կքեցար երբ դպայ քեզի

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s