ԱԲԻՍՈՂՈՄ ԱՂԱՆ ՓԱՐԻԶԻ ՓՈՂՈՑՆԵՐՈՒՆ ՄԷՋ

ՈՍԿԵՐԻՉԻՆ ՔՈՎ
ԼՈՌԻ ՊԱԼԱՏԵԱՆ, ՎՐԷԺ ՔԱՐԱԿԷՕԶԵԱՆ
Ալֆորվիլ, Ս. Մեսրոպ-Արապեան, 9րդ դասարան

– Բարե՛ւ, պրն. Հայկ, ինչպէ՞ս ես։

– Շա՛տ լաւ, շա՛տ լաւ…։ Օ՜, շատոնց չենք տեսնուած, Աբիսողոմ Աղա, խօսինք քիչ մը, ի՞նչ կայ չկայ։

– Ժամանակ չունիմ, կէս ժամէն կարեւոր ժամադրութիւն մը ունիմ։

– Լա՛ւ, ինչո՞վ օգնեմ քեզի։

– Կ՚ուզեմ մատանի մը, վրան 4000 ադամանդ քարերով, վրան ալ գրուած ըլլայ «Ա»՝ անունիս առաջին տառը։ Մի՛ մոռնար ծայրերը լաւ տաշելու, որպէսզի մատանիին ձեւը իմ գլխուս ձեւը ունենայ։ Մատանին պէտք է ըլլայ այնքան փայլուն, որ մարդոց աչքերը կուրնան։

– Լա՜ւ։

– Ուրեմն, վաղը կու գամ առնելու։

– Աբիսողոմ Աղա, չեմ կրնար այս բոլորը մէկ օրուան մէջ ընել, հազիւ երեք ամիսէն կը վերջացնեմ։

– Երեք ամիսը շատ է, չե՞ս կրնար քու սիրելի ընկերոջդ համար երեք օրուան մէջ ընել, որովհետեւ մեր միութեան նախագահին տղուն հարսնիքին պիտի երթամ…

– Լա՛ւ, եթէ քիչ մը աւելի դրամ տաս՝ կը փորձեմ…

– Ուզածիդ չափ կրնամ տալ, կարեւորը ադամանդով մատանին ունենալս է…


ԿՕՇԿԱԿԱՐԻՆ ՔՈՎ
ՌԻԹԱ ԹԱՔԻՍԻ, ԸՆԾԱՅ ՏԻՍԻ, ՎԱՐՈՒԺԱՆ ՔԱՐԱԿԷՕԶԵԱՆ
Ալֆորվիլ, Ս. Մեսրոպ-Արապեան, 9րդ դասարան

– Բարե՛ւ, Աբիսողոմ Աղա, լա՞ւ էք։

– Այո՛, պրն. Կօշիկ, շնորհակալ եմ, այսօր եկած եմ, որովհետեւ նոր կօշիկ մը կ՚ուզեմ գնել։

– Ըսէք, ինչպիսի՞ կօշիկ մը կ՚ուզէք։

– Կ՚ուզեմ, որ կօշիկս ըլլայ սեւ եւ պատկերս ալ կօշիկիս վրայ ըլլայ, քովն ալ ադամանդի մը նկարը։

– Այս ամէնը չենք կրնար դնել մէկ կօշիկի վրայ, Աբիսողոմ Աղա։

– Ինչո՞ւ չ’ըլլար, պրն. Կօշիկ։

– Որովհետեւ անկարելի է։

– Հապա ինչպէ՞ս կ՚ընէք հարուստ մարդերուն համար։

– Հարուստ մարդերը սեւ ու փայլուն կօշիկ մը կ՚առնեն։

– Ուրեմն ես ալ կրնա՞մ փայլուն կօշիկ մը առնել։

– Այո՛, մանաւանդ ձեզի այդ մէկը շա՜տ կը վայելէ։


ԱԲԻՍՈՂՈՄ ԱՂԱՆ ԳՐԱԽԱՆՈՒԹԻ ՄԸ ՄԷՋ
ՄԻՍԱՔ ԵԱԿԱՆ, ԼՈՐԻԿ ԿԷՕՍԷՐ
Ալֆորվիլ, Ս. Մեսրոպ-Արապեան, 9րդ դասարան

– Բարե՛ւ, ես գիրք մը կը փնտռեմ, որպէսզի մարդիկ ինծի ըսեն, որ խելացի եմ, բայց շատ ժամանակ չունիմ կարդալու, գործերս ինծի կը սպասեն։

– Բարե՛ւ, բարե՛ւ, դուք եկաք ու լոյս բերիք մեր գրախանութին, ի՞նչ տեսակի գիրք կ՚ուզէք գնել։

– Արդէն ըսի, խելացիի գիրք մը կ՚ուզեմ։

– Լաւ․․․

– Բայց միայն մէկ նկար պէտք է ունենայ։

– Շատ աղուոր գիրքեր ունինք ձեզի համար։

– Մէջը ոսկի կա՞յ։

– Ո՛չ… բայց կրնանք վրան ոսկեգոյն թուղթ մը փակցնել։

– Շատ լաւ միտք է, լաւ, հիմա ցոյց տուէք ինծի այդ գիրքը։

– Այս գիրքը պզտիկ տղու մը կեանքը կը պատմէ։

– Օ՜։

– Ան կ՚արթննայ, կը նախաճաշէ, դպրոց կ՚երթայ, յետոյ…

– Սքանչելի պատմութիւն մըն է։

– Այո՛, այլեւս ուր որ երթաք ամէն մարդ ձեզի «խելացի» պիտի ըսէ։

– Ճիշդ է, քանի՞ ոսկի է։

– Չորս ոսկի։

– Միա՞յն։

– Այո՛, բայց եթէ կ՚ուզէք ձեզի համար կրնամ գին մը ընել…

– Ըսէ՛ք։

– Ըըըը․․․ տասը ոսկի։

– Հրաշալի։


ԴԵՐՁԱԿԻՆ ՔՈՎ
ՆԱՐԵԿ ՍՎԱՃԵԱՆ, ԻԼԱՆԱ ԷՐՔՈԼ, ՌԱՖՖԻ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ

Ալֆորվիլ, Ս. Մեսրոպ-Արապեան, 9րդ դասարան

– Բարե՛ւ, բարե՛ւ։

– Բարե՛ւ, Աբիսողոմ Աղա։

– Ինծի պէտք է ամենէն աղուոր ու ամենէն սուղ հագուստը կարես, որովհետեւ շատ կարեւոր տեղ ունիմ երթալիք։ Կ՚ուզեմ որ ամէն տեսնողները գիտնան, որ ես շատ հարուստ եմ։

– Անշո՜ւշտ, ձեզի այդպիսի հագուստ մը կը կարեմ, Աբիսողոմ Աղա։

– Կ՚ուզեմ, որ շապիկս ոսկեգոյն ըլլայ, վրան ալ գրուած ըլլայ․ «Մեծ Մարդ», իսկ տաբատս ալ արծաթագոյն թող ըլլայ։ Ի՞նչ կ՚ըսես։

– Շատ լաւ մտածեր ես, Աբիսողոմ Աղա, միայն թէ քիչ մը աւելի պէտք է վճարես։

– Հոգ չէ, կարեւորը յայտնի ըլլայ, որ ես մեծ մարդ եմ։

– Ուրեմն երկու օրէն եկուր եւ առ։

– Ցտեսութիւն։

– Ցտեսութիւն։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s