ՊԱՏԵՐԱԶՄԻՆ «ԲԱՐԻՔՆԵՐԸ» ՎԱՅԵԼԵԼ Կ’ՈՒԶԵՄ

ՏԻՐՈՒԿ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Տան օդափոխիչը քսանչորս ժամ կ’աշխատի։ Կը տաքնամ ու պատշգամին դուռը կը բանամ։ Դուռը թող բաց մնայ ու քամին սառեցնէ ոսկորներս։

Սրճեփը ելեկտրական օճախին վրայ կը դնեմ, երկու վայրկեանէն սուրճը պատրաստ է, բայց պիտի չխմեմ այդ լեղի սուրճը։ Թող մէկ կողմ մնայ ու սառի։

Ձեռնահեռաձայնիս շարժը վերջացաւ։ Սեղանիս վրայի շարժըրը թող տեղը մնայ։ Ձեռնահեռաձայնս պիտի չգործածեմ։

Ուզած երկվայրկեանիս տաք ջուրը կը հոսի։ Ծորակը կը գոցեմ։ Երեսս պիտի չլուամ ու վաղը պաղ ջուրով պիտի լուացուիմ։

Սառնարանիս դարանները, խոհանոցիս դարակները թող պարպուին։ Անոնց պարապութիւնը դիտեմ եւ սնունդի կարօտ մնամ։

Լուացքի մեքենայ, լուացք չորցնելիք մեքենայ մէկ կողմ թող մնան։ Լուացքս ձեռքով պիտի լուամ։

Լոյսերը պիտի մարեմ ու մոմի լոյսին տակ պիտի նստիմ։ Ո՛չ հեռատեսիլ, ո՛չ դիմատետր եւ ո՛չ ալ instagram: Սրտիս զարկերուն եւ մտածումներուս խօլ հեւքը լսեմ ու ծնկաչոք աղօթեմ։

Տաքուկ անկողինս ու վերմակս պիտի ձգեմ ու բազկաթոռին վրայ առանց ծածկուելու քնանամ։ Անհանգիստ թող ըլլամ ու խաղաղ քունի կարօտը քաշեմ։

Այսօր այսպէ՛ս պիտի ապրիմ։ Գո՛նէ այսօր։

Մինչ օրս պատերազմի մէջ եղողներուն կրած չարչարանքը մասամբ մը կրել ու անոնց՝ կեանքի ամենէն էական պէտքերը չունենալու դառնութիւնը զգալ կ’ուզեմ։

Անծանօթ ճամբուն մէջտեղը ձեռնահեռաձայնս մարել ու տանս ճամբան փնտռել կ’ուզեմ։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s