ԱՆԱԿՆԿԱԼԸ

ՊԵՏԻԿ ՓԱՅԱՍԵԱՆ
Հալէպ, Ազգ. Քարէն Եփփէ ճեմարան, 8րդ դասարան

Մանկութենէս կը սիրէի Դեկտեմբեր ամիսը, որովհետեւ կը հաւատայի, որ Կաղանդի գիշերը Կաղանդ Պապան անպայման պիտի այցելէր մեր տունը եւ որպէս նամակիս պատասխան՝ ուզած նուէրս պիտի բերէր։

Դեկտեմբերի սկիզբը, մեծ ուրախութեամբ տօնածառը կը զարդարէինք եւ գեղեցիկ գիրով գրուած մեր նամակները կը դնէինք ծառին տակ։ Մեր նամակները, ըսի, որովհետեւ, թէեւ եղբայրս ինձմէ մեծ էր, բայց ինքն ալ խաղալիք մը կ՚ակնկալէր Կաղանդ Պապայէն։

Երբ չափահաս եղայ, գիտցայ որ մեր նուէրները ոչ թէ Կաղանդ Պապան կը բերէր, այլ՝ մեր ծնողքն ու հարազատները։ Սակայն, ամէն տարի նոյն խանդավառութեամբ շարունակեցինք նամակներ գրել ու անհամբեր սպասել Կաղանդի գիշերուան։

Կարեւոր չէր, թէ ո՛վ էր նուիրատուն, կարեւորը նուէր ստանալն էր։ 

– Մամա՛, Կաղանդ Պապան ե՞րբ պիտի ստանայ մեր նամակները,- քմծիծաղով մը հարցուցի մօրս։ 

– Այս տարի ուզած նուէրդ պիտի չստանաս, Պետի՛կ. նամակ գրելդ աւելորդ էր արդէն։ 

Մօրս դէմքին արտայայտութիւնը խիստ էր, բայց չյանձնուեցայ, փորձ մը եւս կատարեցի։ 

– Ինչո՞ւ, մամա՛. տան մէջ քեզ չեմ նեղացներ, դպրոցն ալ հնազանդ աշակերտ եմ, հարցո՛ւր ուսուցչուհիներուս, ես քեզ չեմ խաբեր։ 

– Պետի՛կ, միայն հնազանդ ըլլալը չի բաւեր, պէտք է նաեւ աշխատասէր ըլլաս։ Ես նիշերէդ գոհ չեմ, աւելի ջանք թափելով կրնաս բարձրացնել նիշերդ, բայց դուն, ըստ երեւոյթին, գոհ ես ու չես ուզեր ինքզինքդ յոգնեցնել։

Ամէն օր նոյն յանկերգն էր, գոց սորված էի այլեւս։ Եթէ եղբայրս առաջնակարգ աշակերտ է, պայմա՞ն է որ ես ալ նոյնը ըլլամ։ Մտածեցի, որ մայրս կը սիրէ զիս, պարզապէս այսպէս կ՚ըսէ, որպէսզի աւելի լաւ սորվիմ դասերս, բայց Կաղանդի գիշեր անպայման կ՚ուրախացնէ զիս։ Եղբայրս ալ նոյն կարծիքը ունէր. 

– Մի՛ նեղուիր, Պետի՛կ, կը ստանաս ուզած նուէրդ։ Չե՞ս գիտեր, մաման միշտ  այսպէս կ՚ըսէ, վերջը կը մեղմանայ. ի վերջոյ մայր է, փափուկ սիրտ ունի։
 
Երկար սպասումէ ետք, 2019ի վերջին օրը հասաւ։ Նոր Տարուան առաջին ժամերուն երգով ու պարով դիմաւորեցինք Կաղանդ Պապան։ Անոր ծանր տոպրակին մէջ բազմաթիւ նուէրներ կային, բայց, ափսոս, իմ ուզած նուէրս չկար․․․։ Հասկցայ, որ Կաղանդ Պապան, Կաղանդ Մաման, կամ ի՛մ պապաս, ներողամիտ չէին կրցած ըլլալ։ Անոնք վճռակամ էին։

Սիրած ժամացոյցս պիտի չստանամ, մինչեւ որ նիշերս բարելաւեմ։ Ուրիշ ճար չկայ…։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s