ՎԱՅՐԱԳ ՎԱԳՐԻ ՍՐՏՈՎ ԱՐԱՐԱԾՆ ԱՅՍ ԽՈՆԱՐՀ

ՊԵՏՐԱՐԿ
(1304 – 1374)

Վայրագ վագրի սրտով արարածն այս խոնարհ,
Երեսն իր մարդկային, պատկերն իր երկնային,
Ժպիտի եւ լացի, յոյսի եւ սարսափի
Միջեւ կը շարժէ զիս, կը փոխուիմ շարունակ:

Եթէ չընդունի զիս կամ թոյլ տայ՝ արձակուի՜մ,
Այլ պահէ զիս միջեւ աշխարհներու երկու,
Սիրայոյզը սրտիս թոյն է՝ քաղցըր թէեւ,
Կը հոսի մարմնիս մէջ, ի՞նչ յոյս մնաց կեանքիս:

Ոյժն իմ սպառեցա՜ւ, ալ մօտ եմ փլուզման,
Չեմ կրնար դիմանալ փոփոխ այս կացութեան,
Կ’այրիմ ու կը սառիմ, կարմիր եմ ու ճերմակ:

Երանի փախչելով վերջ տայի տանջանքիս,
Նմանելով մէկուն որ քիչ-քիչ կ’անհետի,
Սակայն ի՞նչ յոյս ինծի՛՝ չեմ կրնար մեռնի՛լ իսկ:

Իտալերէնէ եւ անգլերէնէ թարգմանեց՝
ՈՅԺ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s