ԱՐՁԱԿՈՒՐԴ

ՄԺԵՂՆԵՐԸ
ՎԻՔԹՈՐԻԱ ՆԱԶԱՐԵԱՆ
Փարիզ, Սուրբ Մեսրոպ-Արապեան Կրթարան, 7րդ դասարան

Արձակուրդին Թայլանտ գացեր էինք: Այնտեղ գիշերները լաւ չէին անցներ, որովհետեւ շատ մժեղ կար: Ես մժեղ բնաւ չեմ սիրեր, որովհետեւ երբ խայթեն, շատ գէշ կը քերուի եւ ինքզինքս լաւ չեմ զգար: Ուրեմն ստիպուած էինք պատուհանները գոցելու: Բայց այս անգամ ալ ներսը շատ տաք կ’ընէր: Ճիշդ է որ մենք պտոյտի եկեր էինք, ուրախ ժամանակ կ’անցընէինք, բայց երբ գիշեր ըլլար, ստիպուած էինք պանդոկ վերադառնալու եւ նոյն պատմութիւնը շարունակելու մժեղներուն հետ:

ՈՒՐԱԽԱՆԱ՞Լ ԹԷ ՎԱԽՆԱԼ
ՍԱՇԱ ԿԱԼԹԻԷ
Փարիզ, Սուրբ Մեսրոպ-Արապեան Կրթարան, 7րդ դասարան

Տարի մը, արձակուրդին, Չինաստան գացեր էինք: Օր մը մեծ խաղավայր մը այցելեցինք ու նստանք մեծանիւը, բայց երբ ամենաբարձր տեղը հասանք, յանկարծ կեցաւ: Պահակը յայտարարեց․ «Մի՛ վախնաք, հիմա կարգի կը դնենք»: Մտահոգ էի, թէ որքան ժամանակ պիտի տեւէ: Ըսին՝ «քսան վայրկեան»: Ես շատ վախցայ եւ այդ քսան վայրկեանները ինծի շատ երկար թուեցան եւ ուրախ չմնացի:
Յետոյ ճաշարան գացինք եւ նարինջի հիւթ ապսպրեցինք: Երբ գաւաթս եկաւ, մէջը սատկած մեղուներ կային: Սպասաւորը կանչեցինք ու ցոյց տուինք: Ան իրար անցած պատասխանեց, որ տաքի պատճառով մեղուները շաքար կ՚ուզեն ու կը մտնեն գաւաթին մէջ: Իր տուած պատասխանէն բան չհասկցայ…։ Սակայն գիտեմ, որ այդ օրը ուրախ չանցուցի:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն blog-ի վարչութեան հետ:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s