ԵՐՋԱՆԿՈՒԹԻՒՆԴ ԵՐՋԱՆԿՈՒԹԻՒՆՍ Է

ԸՆԿԵՐՍ
ՄԱՐԹԱ ՆՈՐԱ ԿԷՕՐԻՒՐ
Իսթանպուլ, Սահակեան Նունեան Վարժարան, Ժ. դասարան

Աղուոր օրերուս՝ արեւու նման,
Նեղ օրերուս՝ աստղերու նման,
Ամէն ատեն փայլուն,
Ամէն ատեն ուշադիր։

Երջանիկ կ’ըլլանք միասին,
Տխուր կ’ըլլանք միասին,
Մէկը լացած ատեն միւսը չի խնդար,
Մէկը խնդացած ատեն միւսը չի յուզուիր։

Միասին կ’իյնանք,
Միասին ոտքի կ’ելլենք,
Իմ ունեցածը՝ անոր,
Անոր ունեցածը՝ իմս։

Ամէն բանի մէջ միասին կը յաջողինք,
Ամէն բան միասին կը խօսինք,
Բոլոր մարդոց ըրածները կ’ըսենք,
Բայց մերինը դէպի գերեզման կ’երթայ։

Շատ դիւրին չէ մէկը սիրել,
Շատ դժուար է սիրելէն վերջը ձգել,
Անոր ուրախութիւնը զիս կ’ուրախացնէ,
Անոր տխրութիւնը զիս կը տխրեցնէ։

Ընկեր է ան,
Ընտանիքէն շատ տարբեր,
Երազներու շատ նման,
Ընկեր է ան, մեր սրտէն մէկ կտոր։

ՀԱՅԵԼԻ
ԼԻՏԻԱ ԼԻՄԱՆ
Իսթանպուլ, Սահակեան Նունեան Վարժարան, Ժ. դասարան

Քոյր, եղբայր, հայր, մայր,
Արեան կապ ունինք, սակայն
Սրտանց կապուողն է միայն,
Երկրորդ ընտանիքն է բարեկամ։

Ան է ուրախութեամբ զուարճացնող,
Անոր յուզումն է սիրտս նեղացնող,
Անոր փայլուն երեսով
Արեւն է կեանքիս ծագող։

Կապուած ենք, սէր էական,
Պէտք չենք զգար բացատրութեան,
Նայուածք մը բաւարար է մեզի,
Սրտերնիս կը կարդանք պէս գիրքի։

Առանց քեզի կը մնամ պակաս․
Լացը, խնդուքը միասին ենք սորված,
Նայուածքս հայելիէս ցոլացուած,
Չբացակայեցնէ կեանքէս քեզ, Տէր Աստուած։

ԸՆԿԵՐ
ԼԷԱՆՏՐԱ ՎԷՍՔԷ
Իսթանպուլ, Սահակեան Նունեան Վարժարան, Ժ. դասարան

Բոլորս պէտք ունինք վստահելի բարեկամի մը,
Սիրելի եւ յարգելի,
Նեղ օրերուն մօտ գտնուող,
Երջանկութեան ատեն միասին ժպտող,
Յուզումը միասին ապրող:

Բոլորս պէտք ունինք գաղտնապահ բարեկամի մը,
Մեզի նեցուկ կանգնող,
Ինչ որ պատահի մօտ գտնուող,
Սխալ վարմունք ունենանք նոյնիսկ՝
Մեզի ուղիղ ճամբան ցոյց տուող:

Բոլորս պէտք ունինք զուարճալի բարեկամի մը,
Մեզի հետ ուրախացող,
Մեզի հետ յուզուող,
Հեռու ըլլայ նոյնիսկ,
Միշտ մեր դիմաց եղող:

ԲԱՐԵԿԱՄՍ, ԵՐՋԱՆԿՈՒԹԻՒՆՍ
ԻԶԱՊԷԼ ԱՐԶՈՒՄԱՆ
Իսթանպուլ, Սահակեան Նունեան Վարժարան, Ժ. դասարան

Գետին իյնալուդ բացուող վէրքին լալու տեղ
Դուն վիճակիդ վրայ խնդալ կը նախընտրես․
Այն ատեն ես ալ կը խնդամ։

Փափաքներուդ հասնելու համար կը հառաչես, բայց
Ես քեզի պզտիկ-պզտիկ նուէրներ կու տամ․
Այն ատեն դուն կը խնդաս։

Զատ-զատ երազներ ունենալով զանոնք իրակացնելու տեղ
Համաձայնելով երազներ կազմելով զանոնք կ’իրականցնենք․
Ահա այն ատեն միասին կը խնդանք:

ՍԻՐԱՀԱՐՍ
ԱՆՏՐԷ ԹԱՇ
Իսթանպուլ, Սահակեան Նունեան Վարժարան, Ժ. դասարան

Դպրոցին առաջին օրը
Ես պզտիկ էի, ան պզտիկ էր:
Բայց մեր սիրտերը
Շատ, շատ մեծ էին:

Ա՜խ, իմ սիրելի ընկեր,
Միասնաբար ճամբայ առինք,
Այդ օրէն մինչեւ հիմա
Ես եւ դուն՝ միշտ քով քովի:

Ընկերութիւնը միասնաբար լալ,
Ընկերութիւնը միասնաբար խնդալ է:
Ինծի համար երջանկութիւնը ճամբայ մըն է:
Բայց կարեւորը ճամբան չէ, ճամբորդն է:

Որ ատեն որ քեզ յուզուած տեսնեմ,
Միտքս կը խառնուի, սիրտս կը նեղուի:
Որ ատեն որ երջանիկ ես,
Սիրտս կը փայլի, լոյս կը սփռէ:

Սիրահարս, կ’ուզեմ որ միշտ երջանիկ ըլլաս:
Տէրը քեզ ամէն չարիքէ պահէ:
Բոլոր փափաքներդ իրականանան
Եւ դուն միշտ սրտիս մէջը կեցի՛ր:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն blog-ի վարչութեան հետ:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s