ՎԱԳՐԸ ԵՒ ԷՇԸ

ԴՐՕ ԳԱԼԱՅՃԵԱՆ
Սան Փաուլօ, Սան Փաուլոյի Դաշնակցային Հիմնարկ, 10րդ դասարան

Օր մը, մեծ հօրս հետ կը խօսէի կռիւի մը մասին, որ պզտիկ եղած ատենս դպրոցին մէջ ունեցած էի:

Մեծ հայրս ըսաւ.

– Տղա՛ս, ապուշ մարդոց հետ ժամանակդ մի՛ կորսնցներ: Քեզի պատմութիւն մը պատմեմ, որ հասկնաս: Օր մը, վագրը եւ էշը կը սկսին կռուիլ խոտին պատճառով: Էշը կ’ըսէ․ «Խոտը կապոյտ է», վագրն ալ չընդունելով կ’ըսէ․ «Չէ, խոտը կանաչ է»: Շատ կռուելէ յետոյ կ’որոշեն առիւծ թագաւորին քով երթալ: Թագաւորը ինչ որ որոշէ, անանկ ալ պիտի ըլլայ: Երբ թագաւորին քով կը հասնին, էշը հեռուէն կը պոռայ․ «Առիւծ թագաւոր, վագրը կ’ըսէ որ խոտը կանաչ է, պատժէ՛ զայն»։ Առիւծն ալ կ’ըսէ․ «Ճիշդ ես, էշ: Վագրին պատիժ պիտի տամ, հինգ տարի չի կրնար խօսիլ»: Էշը ուրախացած եւ ցատկելով կ’ելլէ դուրս: Մինչ վագրը առիւծին կը մօտենայ եւ կ’ըսէ․ «Պարոն թագաւոր, ինչո՞ւ ինծի պատիժ տուիր: Երկուքս շատ լաւ գիտենք որ խոտը կանաչ է»: «Այո, ճիշդ ես,- կ’ըսէ առիւծը,- քեզի պատիժ տուի, որովհետեւ խելքիս չի պառկիր որ քեզի պէս կենդանի մը ժամանակը կը կորսնցնէ անտարբեր եւ անպէտք կենդանիի մը հետ, որ էշն է»:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s