ՀԻՄԱ Ո՞ՒՐ ԵՆ

ՏԻՐԱՆ ՔԷՕՍԷ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Զ. դասարան

Կօշկակար Խաչօն Կարսի վերջին կօշկակարն է: Ան է ամենէն աղուոր կօշիկ կարող անձը: Բայց այլեւս մարդիկ համացանցէն կօշիկ կ’ապսպրեն։

Նպարավաճառ Այգը հիմա խոշոր շուկաներուն ետեւը մնաց: Ի՜նչ աղուոր էին այդ օրերը, երբ բոլոր դրացիները քով քովի էին։ Իսկ հիմա ո՞ւր են:

Ո՞ւր են հիւրերը: Հիւրութեան երթալ, հիւր ընդունիլ… հիմա չկան այդպիսի սովորութիւններ: Մարդիկ տունը կը նստին ու կը խաղան հեռաձայնով:

Ո՞ւր գացին։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

ԱՂՔԱՏ ՏՂՈՒՆ ԾԱՄՈՑԸ

(ՀԵՔԻԱԹ)

ԼԱՐԱ  ՍԱԼՊԱՆՕՂԼՈՒ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Զ. դասարան

Այսօր Ամառին տարեդարձը ըլլալուն պատճառաւ շատ անհամբեր էր։ Ընկերները, բոլորը գիտէին Ամառին տարեդարձին օրը, որովհետեւ ան նախապէս ամէնուն ըսած էր:

Դասարանի աշակերտները հաճելի անակնկալ մը պատրաստած էին իրեն։ Ամառը ընկերներուն հետ անմոռանալի օր մը անցուցած էր։

Երբ դասերը վերջացան, Ամառն ալ բոլոր ընկերներուն պէս դպրոցէն ելաւ ու սկսաւ քալել։ Վերադարձի ճամբուն, աղքատ տղայ մը տեսաւ եւ քովը գնաց.

– Գիտե՞ս, այսօր իմ տարեդարձս է,- ըսաւ ուրախութեամբ։                                                             
– Իրա՞ւ ։Այսօր իմ ալ տարեդարձս է, բայց ծնողքս ինծի միայն ծամոց կրցաւ առնել: Եթէ ուզես՝ քեզի ալ ծամոց մը կրնամ տալ:     

– Կ’ըլլայ,- ըսաւ Ամառը քիչ մը յուզուած:

Ծամոցը առնելէ յետոյ շարունակեց քալել։

Երբ տուն հասաւ, ճամբան պատահածները մէկ-մէկ մայրիկին պատմեց:

Մայրը անձայն մտիկ ըրաւ աղջիկին ու աւելցուց.

– Դուն շատ բախտաւոր ես, աղջիկս, որքան բարի մէկու մը հանդիպեր ես։ Փոքրիկ  տղան մէկ ծամոցով ինչպէս ուրախացեր է։ Այս տղան պէտք է իբրեւ օրինակ առնէք։

Ամառը բան մը չըսաւ ու սենեակը գնաց։

Երկու օր վերջ Ամառը տարեդարձին առթիւ խրախճանք մը պիտի պատրաստէր, եւ ընկերներով միասին պիտի զուարճանային։

Բայց այս գաղափարէն հրաժարեցաւ ու անոր տեղ որոշեց աղքատ տղուն եւ անոր ընտանիքին բոլոր անդամներուն զգեստ առնել:

Քանի որ այդ տղան մէկ ծամոցով ուրախ կրնար ըլլալ, ուրեմն Ամառն ալ առանց խրախճանքի տարի մը կրնար անցընել:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԳՈՐԾԱԿՑՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ՕԳՆՈՒԹԻՒՆ

ԼԻԱ ԵՈՒՐԹԿԻՒԼԻՒ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Զ. դասարան

Գործակցութիւնը աշխարհը կրնայ փոխել։ Եթէ մարդիկ ուրիշներուն օգնեն ու անոնց հետ լաւ վարուին՝ գէշ մարդիկ գոյութիւն չեն ունենար։ Ուսուցիչին մեզ դիտել տուած տեսերիզին սկիզբը, մարդը ձեռքը գտնուող դգալը առանձին չէր կրնար բռնել ու իւրաքանչիւր փորձին ապուրը կը թափէր։ Իսկ երբ շուրջինները մարդուն եւ յետոյ իրարու օգնելու սկսան, ամէնքն ալ ապուրէն կրցան խմել ու իրենց փորը կշտացուցին։ Գործակցութեան միջոցաւ կը յաջողինք այն բաներուն մէջ, որոնք առանձին չենք կրնար ընել։ Օրինակ, դուն կ’օգնես աղքատի մը, եւ օր մը այդ օգնած անձդ կու գայ ու քեզ կ’ազատէ գէշ վիճակէդ։

ՆԱԹԱԼԻ ՍԱՀԱԿԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Զ. դասարան

Մարդիկ իրարու օգնելով ամէն բան կրնան ընել։ Մէկ հոգի առանձին շէնք մը չի կրնար կառուցել։ Մէկ աշակերտով վարժարան մը չ’ըլլար։ Ասոր նման կան շատ մը օրինակներ։

Դժուար վիճակի մը մատնուելու պարագային մեր շուրջիններէն օգնութիւն կը սպասենք, ուրեմն պէտք չէ որ եսասէր ըլլանք։

Եթէ մէկը դժուարութեան մէջ է, պէտք է, որ մեր ձեռքէն եկածը ընենք․ յայտնի չ’ըլլար. մենք ալ օր մը անոր տեղը կրնանք ըլլալ։

Ուրիշներուն օգնելով միեւնոյն ժամանակ կ’օգնենք մենք մեզի։ Իրարու օգնել երկկողմանի շահ կը բերէ, օգնողն ալ օգնութիւն առնողն ալ կը շահին։

«Մէկ ձեռքը ձեռք կը լուայ, երկու ձեռքը՝ երես» ասացուածքը այս նիւթը շատ լաւ կը բացատրէ։ Օգնելը եւ գործակցութիւնը մեր կեանքին մէջ կարեւոր են։ Եւ մենք ալ մեր կեանքին մինչեւ վերջը պէտք է օգնենք մեր շուրջիններուն։

ԱԼԻՆ ՄԷՆԷՎԻՇ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Զ. դասարան

Ուսուցիչին մեզ դիտել տուած  տեսերիզը մեզի կը պատմէ ընկերութեան կարեւորութեան մասին։ Սկիզբը ապուրին շուրջը շարուող ամէն մարդ ապուրէն դգալ մը խմել կ’ուզէ, որպէսզի կշտանայ։ Բայց ամէնքն ալ նոյն վայրկեանին կ’երկնցնեն իրենց դգալները։ Ոմնաց դգալը կը կոտրուի ուրիշներունը՝ կ’իյնայ։

Բայց պահ մը վերջ մէկը կ’օգնէ իր քովինին ու այսպիսով դգալը կրնայ երկնցնել։ Յետոյ զիրար տեսնելով մէկը միւսին կ’օգնէ ու ամէն մարդ կը կշտանայ։

Մենք ալ այսպէս իրարու օգնելով իրարու գործը կրնանք դիւրացնել։ Եւ ամէն մարդ ուրախ կ’ըլլայ։

ԴԱԼԻԱ ԵՇԻԼՏԷՓԷ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Զ. դասարան

Ամէնքս օրուայ մէջ ունինք շատ մը պատասխանատուութիւններ։ Մեր մայրիկներուն մեզմէ ուզածները, ուսուցիչներուն տուած պարտականութիւնները եւ այլն։ Եւ բոլոր ասոնք իրականացնելու համար շատ կը յոգնինք։ Երբեմն ալ կը դժուարանանք։ Ոմանց մէջ կը յաջողինք։ Իսկ ուրիշներ ալ կէս կը ձգենք։ Եւ կ’ուզենք, որ այս գործերը մեր տեղը ուրիշները ընեն։

Եթէ դժուար գործերուն մէջ մեր շուրջիններէն օգնութիւն ուզենք, մեր գործը աւելի դիւրին կ’ըլլայ։ Մենք ալ աւելի քիչ կը յոգնինք։ Մեր գործը կը դիւրանայ ու մենք մեզ ալ աւելի լաւ կը զգանք։

ՄԵԼԱՆԻ ՍԻՐՈՒՆ ՉԷԹԻՆՔԱՅԱ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Զ. դասարան

Կռուիլը ոչ մէկ բանի կը ծառայէ։ Իսկ երբ միասին աշխատինք ու ջանք թափենք,  մեր բոլոր ուզածները կ’իրականանան։

Երբ մարդիկ իրարու օգնելու սկսին եւ հասկացողութիւն ցոյց տան, պիտի տեսնենք, թէ խաղաղութիւն պիտի տիրէ ամբողջ աշխարհին։

Կարեւոր չէ․ երբեմն օգնած անձիդ հետ կրնաս լաւ չհասկցուիլ։ Բայց նորէն ալ իրեն կրնաս օգնել։

Եթէ կ’ուզես խաղաղութեան մէջ ապրիլ,

Եթէ կ’ուզես աւելի լաւ աշխարհ մը,

Ձեռքէդ ինչ որ կու գայ՝ փորձէ։

ԼՈՐԻՆ ԻՒԿԷ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Զ. դասարան

Ուրիշին օգնել շատ լաւ բան մըն է։ Տեսերիզին սկիզբը ամէն մարդ նոյն ժամանակին ապուրը խմել ուզեց։ Ամէնը երկցուցին իրենց դգալները։ Բայց մէկուն դգալը ինկաւ, միւսը չկրցաւ ապուրին հասնիլ եւ այլն։

Յետոյ խումբին մէջէն մէկը միւսին օգնեց ու այս շարժումը տարածուեցաւ նաեւ մնացեալներուն մէջ։

Մարդ ըլլալ ուրիշին օգնել է։ Եթէ մեր շուրջը մէկը օգնութեան պէտք ունի, իրեն անպայման պէտք է որ օգնենք։ Որո՛ւն եւ ե՛րբ օգնութեան պէտք ունենալը բնաւ յայտնի չ’ըլլար։ Այսօր մեր օգնած ոեւէ մէկը վաղը մեզի փորձանքէ մը կրնայ ազատել։ Եւ պէտք չէ մոռնանք, որ մեր օգնած իւրաքանչիւր անձէն բան մը կը սորվինք։

Եթէ կ’ուզես ուրախ զգալ՝ ուրեմն օգնէ՛ շուրջիններուդ։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՀԱՍԿԱՑՈՂՈՒԹԻՒՆ ՈՒՆԵՆԱԼ

ԿԱՐԷՆ ՊԵՏԻԿՕՂԼՈՒ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Հասկացողութիւնը ինչո՞ւ կարեւոր է:

Երբ մեր շուրջիններուն հասկացողութիւն ցոյց տանք, զանոնք կ’ուրախացնենք։

Այսպիսով անոնք ալ կը հասկնան, թէ մեզի համար որքան արժէքաւոր են։

Լաւ ընկերութիւն հաստատելու համար պէտք է մեր ունեցածները բաժնենք ու զիրար հասկնանք։

Պէտք է բաժնենք նաեւ մեր ուրախութիւններն ու ցաւերը: Հասկացողութեան մէջ գոյութիւն ունին սէրն ու յարգանքը, որ բանալիներն են լաւ ընկերութեան։ Այս բանալիները կարեւոր են նաեւ հասարակաց աշխատանքի համար: Օրինակ, խմբային աշխատանքի մէջ իրարու գաղափարները յարգել եւ իրարու հետ համաձայնիլ պէտք է: Եթէ համաձայնութիւն եւ յարգանք ցոյց չտանք՝ լաւ արդիւնք չենք կրնար ձեռք ձգել:

Չմոռնանք որ աշխարհի վրայ մեզմէ շատ աւելի վատ պայմաններու մէջ ապրող մարդիկ կան: Անոնց մեղքնալու տեղ անոնց օգնելու ճարը պէտք է գտնենք: Հասկնալ պէտք է, որ բոլորս ալ հաւասար ենք:

ՄԵԼԻՍԱ ՍԻԼԷԼԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Մեր շուրջը շատ անգամ հաշմանդամ անձեր կրնանք տեսնել: Փողոցը, հանրաշարժի մէջ, դպրոցը եւ այլուր։ 

Եթէ այս տեսակ մարդոց հետ նոյն միջավայրին մէջ գտնուինք, փոխանակ անոնց պակասութիւնները ծաղրելու կամ անոնց մեղքնալու, առանց զգացնելու պէտք է, որ անոնց օգնենք եւ անոնց կեանքը կարելի եղածին չափ դիւրացնենք:

Պէտք չէ մոռնալ, որ մեր ալ նման տկարութիւն մը կամ անկարողութիւն մը ունենալու պարագային, ուրիշներէն ալ հասկացողութիւն պիտի սպասէինք:

Ուրեմն պէտք է հասկացողութիւն ցոյց տանք մեր շուրջը գտնուող բոլոր էակներուն տկարութիւններուն նկատմամբ:

ԱՐՏԱ ՏՈՂԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Հասկացողութիւնը զիրար հասկնալ է։ Մարդ ինքզինք ուրիշին տեղը կը դնէ։ Եթէ մարդիկ իրարու հետ չհասկցուին՝ չեն կրնար բանի մը շուրջ համաձայնիլ։ Դուն եթէ դիմացինդ հասկնալու համար ջանք չթափես, ինքզինքդ անոր տեղ չդնես, ինչպէ՞ս սիրես ուրիշը։

Եթէ մեր շուրջինները չսիրենք՝ աշխարհը ինչպիսի՞ տեղ մը կ’ըլլայ։

ՄԱՐԻԱ ՈՒՍԱՆՄԱԶ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Հասկացողութիւնը մարդուս ինքզինք ուրիշին տեղը դնելու, այսինքն անոր զգացումները հասկնալու ջանքն է։

Եթէ անոր տեղ դուն ըլլայիր՝ ի՞նչ կ’ընէիր։

Դուն քեզ ինչպէ՞ս կը զգայիր։

Օրինակ, մարդ մը փողոցը քալած ատեն կատուի մը զարնէ եւ քովէն անցնի։ Եթէ այդ կատուին տեղը մարդը ըլլար ու այդ կիցը իրեն նետէին՝ ի՞նչ կ’ըլլար, ի՞նչ կ’ընէր։ Ան ինքզինք ինչպէ՞ս կը զգար։

Եթէ այսպէս կարենանք խորհիլ՝ հասկացողութեան տէր անձեր կ’ըլլանք։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՐԺԷՔԸ ԳԻՏՆԱԼ

ԱՐՄԻՆԱ ՍԷԹ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Նախ ամէնքս պէտք է գիտնանք ուտելիքին արժէքը։ Մեր շուրջը կան մարդիկ, որոնք զուրկ են զանազան ուտելիքներէ եւ այս պատճառով ցաւեր կը քաշեն։

Մեր շուրջը գտնուող անձերուն  յարգը պէտք է գիտնանք։ Պարապ տեղը անոնց հետ պէտք չէ որ կռուինք։

Մեր ունեցածներուն համար պէտք է փառք տանք։

Ամենակարեւորը ընտանիքին արժէքը գիտնալն է։ Առանց անոր ոչ մէկ բան հաճելի  կ’ըլլայ։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՀԱՍԿԱՑՈՂՈՒԹԻՒՆ

ՆՈՐԱ ԻՒԶՊԱՇԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, Ե. դասարան

Դպրոցը, խմբական աշխատանքի ընթացքին, մեզի տրուած դասանիւթերը մեր միջեւ բաժնեցինք։

Բայց պահ մը յետոյ ընկերներէն ոմանք սկսան տկարանալ եւ ծուլութիւն ցոյց տալ։ Կարծէք անկարող էին, մինչդեռ այս աշխատանքը կը պահանջէր միասնութիւն, հասկացողութիւն եւ համաձայնութիւն։

Քիչ մը վիճաբանելէ յետոյ ուսուցիչին ուղղութեամբ խմբովին յառաջանալու համար իրարմէ օգնութիւն առնելով, ընկերութեան ուրախութիւնը վայելեցինք։

Խմբական աշխատանքը մեզի սորվեցուց ընկերութեան արժէքը գիտնալ։

Բոլորս հասկցանք, թէ մեզմէ տարբեր անձերը ծաղրելը որքան ցաւալի բան մըն է։

Հասկացողութիւնը թէ դպրոցի, թէ կեանքի մէջ մեր բարոյական ուժն է։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՖՈՒԹՊՈԼ, ԿԱՂԱՆԴ, ԸՆԿԵՐՆԵՐ, ԱՄԱՌ

ՖՈՒԹՊՈԼ
ԱՐԻ ՉԷՉՃԷՆԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Ե. դասարան

11 Ապրիլ 2019ին, ֆութպոլի մրցումի համար դասարանով Թեռա Սանթա դպրոցը գացինք: Չէինք մարզուած խոտի վրայ խաղալու համար, չէինք վարժուած լաւ խումբի մը դէմ խաղալու եւ շուրջերնիս ծաղրանք լսելու: Ի վերջոյ 8-5 պարտուեցանք եւ խանդավառութեամբ վերադարձանք դպրոց: Այդ օրը շատ աղուոր օր մըն էր, եւ կը յուսամ, որ նորէն երթանք եւ յաղթելով վերադառնանք:

ՖՈՒԹՊՈԼԻ ԽԱՂ
ԱԼԵՔՍ ԳԱԼՈՒՍՏԵԱՆ ՌՈՃԸՐ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Ե. դասարան

Հինգշաբթի, 11 Ապրիլ 2019ին, դասարանով գացինք Թեռա Սանթա դպրոց, որպէսզի ֆութպոլ խաղանք: Խաղցողներն էին Ե. եւ Զ. դասարանները: Ամէն մարդ շատ լաւ խաղցաւ, միայն թէ շատ փոխանցումներով չխաղցանք: Թեռա Սանթայի խաղցողները քիչ մը կոշտ կը խաղային: Ութ-հինգ արդիւնքով պարտուեցանք, բայց հոգ չէ, որովհետեւ աղուոր օր մըն էր: Վերջը մեզի մասնակցութեան վկայագիր տուին: Ապա դպրոց վերադարձանք: Շատ շնորհակալ եմ, որ մեր դպրոցը՝ Նարեկ Վարժարանը եւ Թեռա Սանթան այս խաղը կազմակերպեցին:

ՖՈՒԹՊՈԼԻ ՄՐՑՈՒՄ
ԳՈՒՐԳԷՆ ԹՈՐՈՍԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Ե. դասարան

Անցեալ Հինգշաբթի, Նարեկ Վարժարանի Ե. եւ Զ. դասարանները այցելեցին Թեռա Սանթա վարժարանը ֆութպոլ խաղալու համար։ Խաղը վերջացաւ 8-5 արդիւնքով։ Թեռա Սանթան շահեցաւ։ Առաջին կոլը նշանակեց Գրիգորը, Արտօն եւ Զ. դասարանի Պաւելը նշանակեցին երկու կոլ։

Թեռա Սանթայի խաղցողները կոպիտ կը խաղային. կը հրէին, կը ծաղրէին եւ կը հայհոյէին։ Կարեւորը ան է, որ ուրախ ժամանակ անցուցինք։ Երբոր մրցումը վերջացաւ, խմբային նկար մը քաշեցինք Թեռա Սանթայի աշակերներուն հետ եւ յետոյ քալելով դպրոց վերադարձանք։

16 Ապրիլ 2019

ԿԱՂԱՆԴԻ ՀԱՆԴԷՍ 2017
ԱԼԵՔՍԻԱ ԱԼԹՈՒՆԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Զ. դասարան

Կաղանդի բոլոր հանդէսներէն ամենասիրածս եղած է 2017ինը, երբ մեծ հանդէս մը ըրինք դասարանով, եւ մեր թատրոնը բաւական երկար եւ խնդալիք էր։ Ես եւ ընկերուհիս շփացած աղջիկներ եղանք․ Կաղանդ Պապան դատի տալ կ’ուզէինք։ Յետոյ պէտք է փոխուէինք, որպէսզի նախ փոքրիկներուն դերը խաղայինք, ապա՝ նախագահինը։ Շատ հաճելի էր այդ դերերը խաղալը, եւ երբեք պիտի չմոռնամ այդ հանդէսը։

ՈՏՆԱԳՆԴԱԿ
ԱՐԻ ԼԵՒՈՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Զ. դասարան

Հինգշաբթի, 11 Ապրիլ 2019ին, դպրոցով գացինք Թեռա Սանթա դպրոցը, որպէսզի մեր տղաքը ֆութպոլի խաղի մասնակցին: Ես չմասնակցեցայ, բայց կրնանք ըսել, որ քիչ մը օգնեցի՝ տղոց ջուր եւ ուտելիք տալով: Չմոռնանք, որ մենք միայն 4-5 հոգի էինք, որ կը քաջալերէինք մեր խումբը: Թեռա Սանթան 50 քաջալերող ունէր՝ պոռացող: Դժբախտաբար իրենք շահեցան. արդիւնքը՝ 8-5:
Մենք «Թեռա Սանթա»յի աշակերտներուն առջեւ նստած էինք: Բախտաւոր ենք, որ չխուլցանք այդ օրը:

Դժբախտաբար անոնք տգեղ արտայայտութիւններ ալ կ’ունենային: Բայց մենք՝ նարեկցիներս, շատ լուրջ մնացինք:

Կէսօրին վերադարձանք Նարեկ՝ մեր սիրելի դպրոցը:

ԻՄ ՄԱՍԻՍ
ԹԱՄԱՐ ԴԱՒԻԹԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Զ. դասարան

Ես Թամար Դաւիթեանն եմ: Տասներկու տարեկան եմ եւ կը յաճախեմ Նիկոսիոյ Նարեկ Վարժարանը: Զ. դասարանի աշակերտուհի եմ: Կը բնակիմ Նիկոսիա:

Ամենասիրած դասանիւթս թուաբանութիւնն է: Նախասիրած գոյնս կարմիրն է: Կը սիրեմ տապկուած գետնախնձոր ուտել:

Նախասիրութիւններս են՝ դաշնամուր նուագել, պարել ու երգել: Դաշնամուրի դասի կ’երթամ շաբաթը մէկ անգամ, կը պարեմ եւ կ’երգեմ շաբաթը երկու անգամ:

Կը սիրեմ ոտնագնդակ խաղալ եւ կը դիտեմ Լիւերբուլի խաղերը, որովհետեւ ոտնագնդակի ամենասիրած խումբս է անիկա:

Ամենասիրած լեզուս անգլերէնն է, բայց հայերէնն ալ կը սիրեմ:

ՖՈՒԹՊՈԼԻ ՄՐՑՈՒՄ 2019
ՆԱԹԱԼԻ ԿՐԷՄՄՈՒ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Զ. դասարան

Հինգշաբթի, 11 Ապրիլ 2019ին, Ե. եւ Զ. դասարանի աշակերտներս գացինք Թեռա Սանթա, ֆութպոլի մրցումի համար։ Մենք՝ աղջիկներս, դաշտին մէջ նստած էինք եւ կը դիտէինք խաղը։ Հոն մեզի հրամցուցին խնձոր, պանան, ջուր եւ օշարակ։ Մեր խաղցողները շատ լաւ խաղցան եւ կրցան հինգ կոլ դնել, եւ խաղը վերջացաւ 8-5 արդիւնքով։ Երկու խումբերու մարզիկները համբուրուեցան, եւ աղուոր խաղէ մը ետք վերադարձանք մեր Նարեկ դպրոցը։

ԸՆԿԵՐՆԵՐ
ՃՈՐՃ ԽՏԸՐՇԱՀ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Ես երախտապարտ եմ Վռամ Նալպանտեանին։ Երբ Կիպրոս եկայ, ան առաջինն էր, որ ինծի եւ ընտանիքիս օգնեց ամէն բանով՝ տեղեր երթալով, տեղ տանելով։ Ինծի պարոն Վռամը շատ, շատ, շա՜տ մեծ երախտիք ըրաւ, եւ չ’ըլլար ապերախտ ըլլալ իր ըրած երախտիքին հանդէպ։ Նոյնպէս, Անդրանիկ Աշճեանը, Վռամին պէս, առաջին ընկերներէս է։

ԻՆՉՊԷ՞Ս ՉՄՈՌՆԱԼ
ՃՈՐՃ ԽՏԸՐՇԱՀ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Ինչե՞ր կրնանք ընել, որ մեր լեզուն եւ մեր կրօնքը չմոռնանք։

  1. Հայերէնի գեղեցիկ տառերը եւ հայերէն խօսիլը չմոռնանք։
  2. Ամէն տեղ՝ տունը կամ տունէն դուրս հայերէն խօսինք:
  3. Ամէն օր հայերէնով աղօթենք՝ թէ՛ իրիկունը եւ թէ՛ առտուն։
  4. Փորձենք ամէն Կիրակի եկեղեցի երթալ, կամ գոնէ ամիսը երկու-երեք անգամ։
  5. Մեր ընկերներուն հետ միշտ հայերէն խօսինք:

ԵՐԱԽՏԱԳԻՏՈՒԹԻՒՆ
ՄԵՂՐԻ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Երախտագէտ եմ, որ ունիմ առողջութիւն, լաւ ընտանիք եւ հաւատարիմ ընկերներ:
Երախտապարտ եմ ծնողներուս, որոնք ինծի տուած են միշտ լաւագոյնը եւ միշտ կը սորվեցնեն:

Մասնաւոր դրուագ մը չունիմ պատմելիք, բայց միշտ երախտապարտ եմ ընտանիքիս, ընկերներուս, դպրոցիս, ուսուցիչներուս եւ ուսուցչուհիներուս, որոնք միշտ իմ կողքիս են:

ՇԱԲԱԹ ՄԸ ՏՈՒՆԷՆ ՀԵՌՈՒ
ՄԵՂՐԻ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Շաբաթ մը տունէն հեռու գացինք հայրս, մայրս, զարմիկներս եւ ես:
Լողաւազանով շատ գեղեցիկ տուն մը վարձած էր ընտանիքս Փերվոլիա շրջանին մէջ: Ան շատ գեղեցիկ, հանդարտ, ծովեզերեայ շրջան մըն է: Ամէն առտու շատ ուրախ կ’արթննայինք զարմիկներով եւ նախաճաշէն անմիջապէս ետք կ’երթայինք ծով. հոն շատ լաւ ժամանակ կ’անցընէինք՝ լողալով մաքուր ծովուն մէջ: Ամէն օր կ’այցելէինք տարբեր տեղեր, ինչպէս՝ եկեղեցիներ, բերդեր, ճաշարաններ, խաղավայրեր եւ ուրիշ քաղաքներ:

Ինծի համար շատ հաճելի եւ անմոռանալի ընտանեկան արձակուրդ մըն էր:

ՄԵՐ ԼԵԶՈՒՆ ԵՒ ԿՐՕՆՔԸ
ՄԵՂՐԻ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Մեր լեզուն չմոռնալու համար նախ պէտք է, որ միշտ խօսինք հայերէն, կարդանք հայերէն գիրքեր, լսենք հայերէն երգեր, երթանք հայկական ակումբներ եւ ունենանք հայ ընկերներ, մանաւանդ օտարութեան մէջ, որպէսզի չլուծուինք:

Իսկ մեր կրօնքը պահելու համար պէտք է միշտ աղօթենք, մնանք հաւատացեալ եւ յաճախ եկեղեցի այցելենք:

ԱՆՄՈՌԱՆԱԼԻ ԱՄԱՌ ՄԸ
ՄԵՂՐԻ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Երբեք չեմ կրնար մոռնալ 2018ի ամառը, երբ Հայաստան այցելեցինք դասարանով։ Առաջին անգամն էր, որ Հայաստան կ’երթայի եւ շատ ուրախ էի: Կիպրոսէն նախ գացինք Յունաստան, ապա՝ Հայաստան, ուր մասնակցեցանք «Արի Տուն» ծրագիրին:

Առաջին օրը այցելեցինք Օշական գիւղ, եւ այսպէս ամէն օր տեղ մը այցելեցինք, ինչպէս՝ Սարդարապատ, զօրամաս, Խոր Վիրապ, Գեղարդ եւ Էջմիածին: Ինծի համար Վարդավառի օրը անմոռանալի օր մը եղաւ, երբ ընկերներով գացինք Հանրապետութեան Հրապարակ եւ զիրար թրջեցինք ու հոն հանդիպեցանք պարոն Հրայրին:

Ամենադժուար մասը եղաւ վերջին օրը, երբ ստիպուեցանք բաժնուիլ մեր նոր ընկերներէն, որոնք եկած էին տարբեր երկիրներէ, ինչպէս՝ Ամերիկա, Պելճիքա, Ռուսաստան եւ Գերմանիա, սակայն բոլորս իրարու խոստացանք դարձեալ հանդիպիլ օր մը Հայաստան: Յուսամ շուտով կը կարենանք իրականացնել այդ խոստումը, որովհետեւ ես շատ սիրեցի մեր հայրենիքը:

2018 ԱՄԱՌ
ԱՆԿԵԼԻՆԱ ՆԱԶԱՐՈՎԱ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. Դասարան

Երբեք չեմ կրնար մոռնալ Հայաստանի օրերը: Դպրոցը, աշակերտները, պտոյտները։ Չեմ կրնար մոռնալ Վարդավառը, քաղաքը ջուրով լեցուած։ Շատ ուրախ էինք։ Հայաստան «Արի տուն» ծրագիրին մասնակցեցանք դասարանով։ Այցելեցինք վայրեր, զորս երբեք չէի այցելած. օրինակ՝ Ծիծեռնակաբերդ, Սարդարապատ, Օշական, զօրամաս, Եռաբլուր, Էջմիածին եւ ուրիշ հետաքրքրական վայրեր։ Մենք առիթը ունեցանք ճատրակ խաղալու Հայաստանի Հանրապետութեան Սփիւռքի նախարար Մխիթար Հայրապետեանի հետ։ Ծանօթացանք տարբեր երկիրներէ՝ Իրաքէն, Ռուսիայէն, Գերմանիայէն, Պելճիքայէն եւ Ամերիկայէն մանուկներու։ Ուրախ եւ զուարճալի պահեր անցուցինք։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: