ԱՂԱՒՆԻՆԵՐԸ

ՎԱԶՐԻԿ ԲԱԶԻԼ

Աղաւնիները
կար ու չկարն էին կտցահարում

Գիշերից մինչեւ առաւօտ
անքուն։

Պարտէզի ծաղիկներին էի նայում
իրար աննման։

Մինչեւ արեւը մօրից դուրս եկաւ
եւ ցաթեց աշխարհի վրայ։

Յաւելեալ խօսքերն էին,
որ ցօղի պէս տերեւների վրայ
աղաւնիների աչքերն էին ցոլացնում։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

ՍՐՏԲԱՑ ԶՐՈՅՑ ՄԱԱՄՈՒԼԻ ՄԱՍԻՆ

ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԿԵԱՆ

– Բարեւ Թէոփիլոս
– Բարեւ Սաւուղ

– Այսօր մաամուլի ցուցահանդէս կայ պիտի երթա՞ս
– Ի՞նչ մաամուլ

– Մաամուլին ինչ ըլլալը չե՞ս գիտեր
– Ատ որ կ’ուտե՞ն

– Այո ուտելիք է
– Է չվերջացա՞նք ատկէ

– Ինչու ուտուելով վերջանալիք բա՞ն կարծեցիր մաամուլը
– Հապա ի՞նչ է որ

– Չէ կը սխալիս
– Հապա ի՞նչ է սա մաամուլը ըսէ նայինք

– Մաամուլը կ’որոճաս մինչեւ յաւիտեան
– Ի՞նչ կ’ըսես եղբայր

– Կ’ուտես կ’ուտես ոչ կը վերջանայ ոչ ալ կը կշտանաս
– Նորէն սկսար վրաս խնդալ

– Լուրջ եմ
– Կը ծամես եւ չի՞ վերջանար

– Այո միշտ որոճալիք որոտալիք ոռատալիք մաամուլ է ասիկա
– Նորէն սկսար ցնդաբանել

– Բոլոր անոնք որոնք անկուշտ են կրնան ուտել որոճալ հա որոճալ
– Որոճալ մինչեւ ե՞րբ

– Անվերջ ըսի
– Լաւ ատքանը հասկցանք

– Լաւ է որ հասկցար
– Բայց որոտալիքն ու ոռատալիքը ուրկէ՞ բերիր

– Քիչ մը թանձրամիտ ես կարծեմ
– Մաամուլ ուտելով մէկը կ’որոտա՞յ

– Այո եւ մաամուլը որոտում կ’արձակէ
– Լաւ ատ ալ սեպենք թէ հասկցանք

– Սեպէ սեպէ
– Ոռատալիք ի՞նչ է

– Ատիկա ամենէն կարեւորն է
– Իրա՞ւ

– Այո
– Ի՞նչ է ըսէ նայինք

– Առանց ատոր մաամուլին ոչ կրնաս մօտենալ ոչ ալ զայն համտեսել
– Հետաքրքրական է

– Շատ հետաքրքրական է իսկապէ՛ս
– Կարծես գլխաւոր նախապայմանը այդ ըլլալու է

– Ստուգիւ
– Ուրեմն ամէն մաամուլ ուտելուս ատոր մասին պէտք է մտածեմ

– Անպայման
– Շնորհակալ եմ յիշեցումիդ համար

– Սիրով
– Երախտապարտ եմ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՃԱԲՈՆԱԿԱՆ ՀԱՅՔՈՒՆԵՐ (ԺԷ.)

Ծ․ Թ․ ՊԱԼԵԱՆ

ԿԵ․
Փափուկ, մետաքսեայ,
Փետուր փետուրի վրայ,
Կեանք կեանքի վրայ։

ԿԶ․
Գրէ՛, կարդա՛,
Վտանգուած ցանկէն
Սա լեզուն հանէ՛։

ԿԷ․
Աչքդ բաց-գոցէ՛,
Այսօր մեծ մայր,
Երէկ մանկամարդուհի։

ԿԸ․
Վանի կատուն՝ մէկ հատ ճերմակ մարմին․
Մէկ աչքը կանաչ, միւսը կապոյտ․
Մեր երկու տեսակին պէս։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԻՄ ԲԱՌԵՐՍ

«Բառերս», Անուշ Պանիքեան

ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ

իմ բառերս կը գողնայ
բառարանէն չէի գտած ես զանոնք
գիր առ գիր քամած էի աղիքէս
հոն շինուած են
անկիւններուն մէջ անոնց
ներքնապատին կծկումներէն
դժուարամարս համերէն
անյայտ ծածուկ ձգտումներէն
կարծրացած իմ ձախաւեր բառերս

շնորհքի պէս չստացայ
որ պահ դնեմ
եւ պէտք եղած ատեն միայն
իբրեւ համեմ գործածեմ
անոնք մարդ են
խառնուածք
ընդունելին ու մերժելին հաշտեցնող գոյներ են
անբռնելի քամիներ
անխմելի անձրեւի ջուրեր են
թափահարում ու դոփիւն
ժամանակի հետ չառընչուող տարերք են
անիմաստ են
աւելորդ
ոչինչ տուող ոչինչ փոխող ոչինչ ըսող
դիակներէ հաւաքուած անդամներ են
բայց իմս են
բառերս
որ կը գողնայ
իր տողին վրայ
հնգագիծէն դուրս մնացած նօթեր են

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՊՐՈՒՄԷՆ ՏԵՍԻԼՔԻ

ՍԻՒԶԱՆ ԲՌՆԱԼԵԱՆ

Լուսինը վեր էր
Ու ժպիտով կը նայէր
Թարթիչները բացած, ակռաներով շողուն,
Ուրախ կեանք կը վայելէր։

Լուսինը իջաւ
Ու սասանեցուց յանկարծ
Ինչ որ տեսաւ, բնաւ չգոհացաւ,
Երբեք չմօտեցաւ։

Լուսինը զգաստ
Սանդուխներէն ելաւ
Տեսիլքը սրտին, ապրումներն ուսին
Մարդոց վշտով աղաղակեց․

«Երբ երկինքն էի՝
Ձեր հոգիները չնկատեցի,
Ու երբ երկիրն էի՝
Ձեր ըրածները չթողուցի։

«Հիմա ինծի մի՛ հարցնէք՝
Ո՞վ եմ, որ կը դատապարտեմ․
Ուրկէ՞ եկայ, ո՞ւր կ’երթամ․
Արդեօք շարժո՞ղն ալ ես եմ։

«Ներեցէ՛ք, նոր թափով կը շարունակեմ,
Ձեր հոգիէն ներս կը թափանցեմ․
Հապա՞․ շնորհքով զիրար գտանք,
Փառքի թեւերով փաթթուեցանք»։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՀԱՄԱԳՈՒՄԱՐԷՆ ՎԵՐՋ ԵՒ ԱՌԱՋ

ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ

Ինչպէս ամէն համագումարէ
Այնպէս ալ ասկէ վերջ
Կամ առաջ
Ինչ որ նոյնն է
Ամէն մարդ իր տունը կ’երթայ
Եւ իր սովորական գործին կը նայի
Այսինքն ի՞նչ գործ
Ինչ որ կ’ընէր կամ չէր ըներ
Նոյն ձեւով նոյն տձեւութեամբ
Նոյն ոգիով անհոգի ու անհոգ
Կը շարունակէ
Ի՞նչ կարծեցիր
Բա՞ն պիտի փոխուի
Մէկուն բանն ալ չի փոխուիր
Բաները նոյնը կը մնան
Մանաւանդ անբաններուն
Բանը յաւիտենական է
Հրամեցէք մաամուլ կերէք
Աս մէկը շատ համով է
Չէ ասիկա աւելի համով է
Կը զղջաք եթէ չհամտեսէք
Դուք գիտէք
Փիղը արջը մուկը հաւը օձը աղուէսը
Հաւաքուեցան
Եւ համագումարի մաամուլ կերան
Կշտացան
Գոնէ իրարու ծանօթացան
Մէկը ըսաւ մուկ քու պոչդ շատ կարճ է
Առիթ գտիր եւ երկնցուր որքան որ կարելի է
Արջին ըսին միայն մեղրիդ երգը երգէ
Փիղը արդէն ամէնուն հաշիւը կ’ընէ
Հաշուեցուցակը հետը բերած է
Հաւը ածեց երեք ոսկի հաւկիթ
Եւ շուարեցաւ թէ որո՞ւ նուիրէ
Օձն ալ հոն էր
Ամէնքէն առաջ ամէնքին էր մէջ
Աղուէսը նոյնպէս
Ձայն-ձոյն չհանեց
Խաղցաւ պոչին հետ
Մտաւ-ելաւ ամէն տեղ
Եւ ժպիտը դէմքին հեռացաւ անհետ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԽՃԱՆԿԱՐ

ՅԱՍ

Լուսնագիշեր
արծաթած,
կաթ-կաթ անձրեւ
մաղէ ցած.
բառեր, բառեր
մեղրակաթ,
քաղցուկ հոգւոյս
քաղցր հաց…

Անկիւն հինուկ,
մտերմիկ.
աշխարհէ պուրծ,
աննշմար.
ապաշխարան
աննշխար,
հանդիպումի
նոր աշխարհ…

Երդիք մ’համեստ՝
մեզ զգե՜ստ.
լոյսեր գունատ,
ժիր յոյզեր,
գիշեր արթուն,
անստուեր,
ժամանակը՝
անհամբեր…

Սեղան մը սեղմ,
անպարոյր,
զոյգ մ’սկահակ
սրճաբոյր.
խորան խոհի,
խոհընկեր՝
երկու հոգի
ծուարեր… 

Մատներ, մատներ
խոնարհ, մերկ,
հլու՝ վրձնին
կաթնածոր.
շնորհընկալ
հպման հեզ,
անակնկալ
սիրոյն յորդ…

Ողջագուրում
աչքերու,
արտասուազօծ
զոյգ ժպտանք.
համատրոփ
փայփայանք…
յաւերժաթո՜վ
ակնթարթ: 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: