ՈՐ ԶԽՈՐՀՈՒՐԴ

Կանոն աղուհացի վեցերորդ Կիրակիի
Օրհնութիւն ԲՁ

Ս․ ՆԵՐՍԷՍ ՇՆՈՐՀԱԼԻ

Խորհուրդը քու այս գալուստիդ
Գուշակեցիր նախապէս իսկ․
Իսրայէլի մարգարէներն,
Զորս ընտրեցիր Մովսէսէն ետք,
Որ խօսեցան Սուրբ Հոգիով,
Բազմաթիւ օրինակներով․
Տուր մեզ, փըրկիչ, ողորմութիւն,
Իսկ մեղքերու ալ՝ թողութիւն։

Երբ մօտեցան ամերն վերջին,
Որ տեսանողներն յայտնեցին՝
Ժամանումը մեզ փըրկողիդ,
Ժամանակի վախճանումին․
Յայտնուեցար մարդերու մէջ,
ըԶգեցած ծառայական կերպ․
Տուր մեզ, փրկիչ, ողորմութիւն,
Իսկ մեղքերու ալ՝ թողութիւն։

Եւ վեցերորդ օրը Ադամն
ըՍտեղծեցիր՝ տիպ տիրական,
Որ պատուիրանը չըպահեց
Եւ մերկացաւ պատմուճանէն․
Իսկ նոր Ադամըդ դարուն վեց,
Կորսուածին այց կատարեց․
Տուր մեզ, փրկիչ, ողորմութիւն,
Իսկ մեղքերու ալ՝ թողութիւն։

Լոյսի տաճար անստուերին,
Եւ առագաստ անճառ բանին,
Որ Եւային՝ մեր մօր նախկին,
Վերցուցիր անէծքն տըրտմալի․
Միածին որդիէդ հայցէ՛,
Հօր հաշտութեանըդ միջնորդէն,
Որ վերցընէ խըռովութիւնն
Եւ տայ ոգւոց խաղաղութիւն։

Աւետումով մարգարէին
Փրկեալներուս արեամբ գառինդ,
Մենք ալ ցնծանք՝ ծառ անտառի,
Գալուստովըդ, Տէր, կըրկնակի,
Շնորհէ՛, մեզի, արդարին հետ՝
Քեզմէ տնկեալ ծառերուն հետ
Այժըմ յոյսով զուարճանալ,
Իսկ երկրորդին՝ հետըդ ցնծալ։

Ասոր նման աւետ կու տայ
Նոր Սիոնին՝ Զաքարիան․
Ուրախացի՛ր, քեզի կու գայ
Ահա խոնարհ եւ հեզ արքայ,
Իշու, աւանակի նըստած,
Ազգաց կրկին իբր օրինակ․
Նստողդ քերովբէաթոռին,
Նստէ՛ գութով մեր հոգիին։

Երեւումըդ ահեղ փառքի
Երկրորդ գալուդ ըլլայ պիտի․
Դաւիթը տեսաւ նախապէս,
Հոգւոյն ազդմամբ կանխաւ յայտնեց՝
Աստուած յայտնապէս գայ պիտի,
Առջեւը հուր պիտ’ բորբոքի․
Այն ատեն, Յիսուս, խընայէ՛,
Գըթա՛, Քրիստոս, եւ ողորմէ՛։

Աստուածածին անհարսնացած,
Երկրէ երկինք հարս ընծայուած,
Երբոր բազմիս լոյսի նըման,
Միածինիդ աջակողմեան,
Մեզի համար նոյնին մաղթէ,
Որ մեզ փրկէ ահեղ բոցէն․
Համադասուինք արդարներուն,
Փառք տանք հետն երկնայիններուն։

Գրաբարէ թարգմանեց՝
ԻՇԽԱՆ ՉԻՖԹՃԵԱՆ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն blog-ի վարչութեան հետ:

ՔԱՂՑՐԱԳՈՅՆ ԽՍՏՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ԱՆՎՐԴՈՎ ՄԵՐԺՈՒՄ

ՊԵՏՐԱՐԿ
1304-1374

Քաղցրագոյն խստութիւն եւ անվրդով մերժում,
Լի անարատ սիրով՝ առատագութ սրտէ.
Յարգալիր քամահրանք (կ’անդրադառնամ հիմա)
Հանդէպ իմ բոցավառ այլ յիմար տենչանքին.

Ազնիւ դիտողութիւն՝ ներդաշնակ շողերովն
Ազդու սրտբացութեան ու հեզ մեծարանքի.
Ծաղիկ առաքինի, շատրուան գեղազան,
Որ կը մաքրէր իմ սիրտն ստորին խոհերէ.

Նայուածքը երկնային՝ երջանկութեան աղբիւր,
Մերթ խռով մտքիս մէջ զսպելով վճռապէս
Ինչ որ արդարօրէն հարկ է որ մերժուէր,

Մերթ վիճակս անկայուն փութալով սփոփել.
Հրա՜շք երկուութիւն՝ որով կարողացայ
Ապրիլ երկրի վըրայ, յոյսովն ալ երկնքին:

Իտալերէնէ եւ անգլերէնէ թարգմանեց՝
ՈՅԺ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն blog-ի վարչութեան հետ:

ՆԱՅԷ՛ ՍԻՐՈՎ

Ս․ ՆԵՐՍԷՍ ՇՆՈՐՀԱԼԻ

Տիրայր Սրբազանի յիշատակին

Նայէ՛ սիրով, ո՛վ գթած Հայր,
Ձեռքիդ գործին՝ Քու իսկ ստեղծած,
Իսկ բանակը հրեշտակներուն
Տկարներուս պահապան տո՛ւր․
Փրկէ՛ մարդիկը փորձանքէ,
Խաւարին շրջող դեւերէ․
Որպէսզի մենք գիշեր-ցերեկ
Փառք տանք քեզի ու չլռենք։

Չեղած Էին՝ անսկիզբին
Անճառ ծնունդ, Բան եւ Որդի,
Որ ըրիր ցերեկը՝ գործի,
Իսկ գիշերը՝ հանգիստ քունի․
Մարմնի աչքին ննջած պահուն
Հոգիով մենք ըլլանք արթուն․
Որպէսզի մենք գիշեր-ցերեկ
Փառք տանք քեզի ու չլռենք։

Րաբուն հոգիի բանաւոր,
Լոյսի աղբիւր, շնորհքի բաշխող,
Մարմնի բնութեանց դրանց փակումն
Լոյս տայ մեր սրտի աչքերուն․
Գիշերները կանուխ ելլենք,
Հրեղէններով քեզ օրհներգենք․
Որպէսզի մենք գիշեր-ցերեկ
Փառք տանք քեզի ու չլռենք։

Սուրբերու Սուրբ Երեք Անձինք,
Մաքրէ՛ մեզ, որ մէջդ բնակինք․
Առագաստի մանկանց ալ հետ 
Հանգչինք հետդ անկողնին մէջ,
Տո՛ւր հայցածը բարեկամին՝
Փոխը երեք նկանակի․
Որպէսզի մենք գիշեր-ցերեկ
Փառք տանք քեզի ու չլռենք։

Երեւելի լոյս շինեցիր,
Ցերեկն ու գիշերը բաժնեցիր․
Ծագեցո՛ւր, Տէ՛ր, մէջ գիշերին,
Ճառագայթը հասկնալի․
Ամէն ատեն դուն տո՛ւր մեզի
Պահպանող աջդ հովանի․
Որպէսզի մենք գիշեր-ցերեկ
Փառք տանք քեզի ու չլռենք։

Սիրոյդ հուրը երկիր տուիր,
Մեր հոգւոյն մէջ թող բորբոքի․
Միտքի խորհուրդներն մեր մաքրէ,
Գիտութեան լոյսը փայլեցնէ,
Մահուան քունէն արթնցնէ,
Մեր միտքերը բոցովդ վառէ․
Որպէսզի մենք գիշեր-ցերեկ
Փառք տանք քեզի ու չլռենք։

Անմատոյց լոյս, Քեզի նայինք, 
Թաքնուած ես լոյսէն զգալի․
Մեզի համար գուբ դրուեցար,
Տապանին մէջ ննջեցիր ալ․
Մեր քով ննջէ՛, արթուն բնութիւն,
Հերքէ՛ չարին ներգործութիւնն․
Որպէսզի մենք գիշեր-ցերեկ
Փառք տանք քեզի ու չլռենք։

Էիդ՝ անստուեր լոյսիդ
Առջեւ պաղատանքով կանգնինք․
Փակ դռներով, երեկոյեան,
Տասնմէկին երեւեցար․
Քեզ կը կոչենք հետ Թովմային,
Տէր եւ Աստուած կը դաւանինք․
Այս երեկոյ հոս ալ իջի՛ր,
Տուր ողջոյնդ մեր հոգիին։

Խմբուած, քեզի, Տէ՛ր, կ’աղաչենք,
Մեզի նայէ՛, օգնէ՛, կ’հայցենք.
Պահապանդ Իսրայէլի,
Մեզի եղի՛ր դուն հովանի․
Մնա՛ մեր քով, խաղաղարար,
Որ քնանանք անխռովաբար․
Որ առաւօտ կանուխ ելլենք,
Եւ Հօրը հետ քեզ ալ օրհնենք։

Գոչումն Գաբրիէլի փողին,
Որ պիտ’ հնչէ օրը վերջին, 
Լսելու ըլլանք արժանի,
Եւ գառանց դասուն աջ կողմի․
Անշէջ վառ է լոյս լապտերի,
Ըստ իմաստուն կոյսերուն հինգ,
Որ փեսայիդ հետ առագաստ
Մտնենք հոգւով հարսերս՝ դէպ’ փառք։

Գրաբարէ թարգմանեց՝
ԻՇԽԱՆ ՉԻՖԹՃԵԱՆ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԿՐԱԿ ՈՒ ՍԱՌ

ՌՈՊԸՐԹ ՖՐՈՍԹ
1874 – 1963

Ոմանք կ’ըսեն՝ կրակով է վերջն աշխարհի,
Մինչ ուրիշներ՝ սառով:
Անձամբ կիրքի՛ն ճաշակումէս՝
Ես կրակին եմ կողմնակից:
Սակայն եթէ բնաջնջումն հարկ է կրկնել,
Ատելութի՛ւնն ալ լաւ գիտեմ,
Ըսելու որ կործանելու համար
Սառը նոյնպէս է գովելի
Ու բաւարար:

Անգլերէնէ թարգմանեց՝
ՈՅԺ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՉՔԵՐՆ, ՈՐՈՆՑ ՄԱՍԻՆ ԵՐԳ ՈՒՆԷԻ ՍՐՏԷՍ

ՊԵՏՐԱՐԿ
1304-1374

Աչքերն, որոնց մասին երգ ունէի սրտէս,
Բազուկներն ու ձեռքերն ու ոտքերն ու երեսն
Ինքզինքէս զիս առին, բաժնուեցա՜յ ինձմէ,
Դարձայ ես մարդոցմէ բոլորովին տարբեր:

Զուտ ոսկիէ լուսեղ վարսերն իր գանգրագեղ,
Անճառ պայծառութիւնն երկնային ժպիտին,
Երկրիս վրայ ամայ՝ պարտէզն այդ դրախտի,
Հող է հիմա, փոշի, ոչի՜նչ մնաց իրմէ,

Վիշտով կ’ապրիմ ես մինչ, քամահրելով ալ զիս,
Լքուած այստեղ հեռո՜ւ լոյսէն իմ սիրելի,
Գերի՜ փոթորիկի՝ նաւակի մէջ անզէն.

Սիրող իմ երգը թող այլեւըս աւարտի,
Երակն իմ արուեստի ցամաքեր է ցվերջ,
Ընդմիշտ վերադարձեր՝ քնարն իմ արցունքի:

Իտալերէնէ եւ անգլերէնէ թարգմանեց՝
ՈՅԺ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԵՐԲ ԿԸ ՏԵՍՆԵՄ ԱՐՇԱԼՈՅՍՆ ԵՐԿԻՆՔԷՆ ԻՋԵՒԱՆ

ՊԵՏՐԱՐԿ
1304-1374

Երբ կը տեսնեմ Արշալոյսն երկինքէն իջեւան՝
Վարդաթոյր ճակատով ու վարսով ոսկեգեղ,
Սէրը կը հալածէ արիւնը երեսէս,
Հառաչա՜նք է բերնէս. «Այդտեղ է իմ Լաուրան»:

Երջանի՜կ Տիթոնուս, ժամը դուն լաւ գիտես,
Երբ ետ առնես պիտի քու գանձըդ ըղձալի,
Սակայն կրնա՞մ յուսալ՝ կորսնցուցած դափնիս,
Տեսնելու համար զինք՝ պէտք է նախ մեռնիմ ես:

Բաժանումները ձեր չեն այնքան դժնդակ,
Քանի ամէն գիշեր կու գայ քեզի կրկին,
Հեռու չեն պահեր զինք մազերըդ սպիտակ:

Այլ գիշերս է տխուր ու ցերեկս է մթին,
Զի սիրտ ու մտածում առած է ան ինձմէ,
Ոչինչ ձգած ինծի՝ բացի իր անունէն:

Իտալերէնէ եւ անգլերէնէ թարգմանեց՝
ՈՅԺ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԿՐԱԿ ԵՒ ՍԱՌՈՅՑ

ՌՈՊԵՐԹ ՖՐՈՍԹ

Ոմանք կ՚ըսեն` աշխարհը կրակով պիտի աւարտի, 
Ոմանք կ՚ըսեն՝ սառոյցով։
Համտեսած տենչանքիս համաձայն
Ես կողմ եմ կրակը քաջալերողներուն։ 
Բայց եթէ ստիպուած ըլլայի երկու անգամ մեռնելու,
Կը կարծեմ որ բաւարար ատելութիւն գիտեմ
Ըսելու որ սառն ալ քանդումին համար
Հոյակապ է
Եւ կը գոհացնէ։

Անգլերէնէ թարգմանութիւն՝ 
ՄԵՂՐԻ ՏԷՐ ՎԱՐԴԱՆԵԱՆ

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: