ԱՅՑԵԼՈՒԹԻՒՆ

42941463_1706510306127818_3222436747266752512_n.jpg

ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ

կ’անձրեւէ
ցուրտ է արդէն
մոխրարծաթ
դուրսը աշուն
ներսս ոչ մէկ եղանակ
անկիւններս կը քամեմ
կաթիլ մ’իսկ չեմ մնացած
—կամ սկիզբէն չեմ եղած —
բառարան մը
գիրէ լքուած բառերու
հասցէատետր
առանց թիւի անունի
ժամացոյցի սլաքներ
ժամանակէն վրդոված
ընդյատակեայ խլութիւն մը
օտար լեզուս կը խլէ
զիս կը մատնէ մնալու

դուռս մատ մը կը բացուի
յանկարծակի
փախուստս կոյր կը մտնէ
հոտս քիթին՝ կը փնտռէ
կը շնչէ ուժգին
ծծել կ’ուզէ զիս իր մէջ
առեւանգել
անջրդի հողին գլխիվայր փռուած ուղեղս ծարաւ
կը կճրտէ ակռաներն
այնքան ոխ կայ ներսիդին
սպասեր է ինծի երկար
ես չեմ կրցած հասկնալ
նախընտրեր եմ ձանձրոյթը
զիս պատժելու եկած է
կ’ուզէ հասնիլ իմ պարտուած սարսուռիս
խանդով շոյել
ու հրահրել վախերս
ու տեւել
տեւեցնել հաճոյքը
գարշահոտած իր վէրքին
զոր կ’ուզէ քսել ամենասուրբ մասերուս
ամենանուրբ փլուածքիս

չէ չեմ մոռցած
խոստումս իրեն
ծնած վայրկեանիս
պիտի միասին բիւրեղանայինք
մէջ մէջի հալած
իր կիրքը մեծցաւ մինչեւ կուրութիւն
իմ կիրքս դարձաւ գունդ մը թնճուկ խելացի
ես զինք խաբեցի

Քրիստոսս մարդացած
հոս կ’անցնի ծաղրի
ու իր խաչը Գողգոթայէն
կը շպրտէ ամլացած

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

ՃԱՄԲՈՐԴՈՒԹԻՒՆ

40903458_2283150008580282_8134397621713240064_n.jpg

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Երկու ափերու միջեւ ճամբայ կտրեցի.
հովը սաստիկ կը փչէր,
կամուրջը կը շարժէր,
ինչպէս կը շարժին լաթերը
լուացուած, մաս-մաքուր,
օճառին բուրմունքը վրանին:
Այս հովը անձրեւ կը բերէ:
Երբ տուն հասնիմ,
հաւաքեմ լաթերը,
բոյրով լեցուի սենեակը
թերեւս ծովու աղի,
թերեւս նարկիսի թերթիկներու:

Նարկիսներ կային մարգագետինը.
երկա՜ր ատենէ ի վեր չէի տեսած,
չէի շնչած․
անձրեւի կաթիլ անոնց վրայ,
կամ ցօղ… ո՜հ, շիթ մը իյնար…
նարկիսները կը թառամէին,
ծռած էին իրենց թերթիկները մետաքսեայ:
Ե՞րբ արցունքդ պիտի սրբես,
չըլլայ, որ վիրաւորուած ըլլաս
արմատախիլ ծաղիկի պէս,
սիրելի՜ս:

Երկու ափերու միջեւ երկա՜ր ճամբայ.
նարկիսներ են փռուած ուղիիդ վրայ.
բոյր սենեակիս մէջ:
Այս հովը բաժանում կը բերէ:
Քայլերդ հեռու ինձմէ:
Ես կը տատանիմ կամուրջի պէս.
լաթեր կը տարուբերին հովէն.
ճամբայ մը կ’անցնիմ
Եւրոպայէն դէպի Ասիա:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՐԵՒ ԺՈՂՎԵԼ

37981059_1985691544814206_6225891687844020224_n.jpg

ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ

Կրկէս մըն է հոս.
եւ մարդը կանգնած՝ էջին վրայ,
տող մը ունի միայն. հազարաւոր կէտեր քովէ քով
կամ հեռու եւ կամ վեր-վար
իրենց երանգներով են տեղ գրաւեր:

Վերիվայրումներ անխղճալի.
կը խարազանուի մորթը
ըմբռնելու համար աշխարհը հողէ.
ջիղերու լարուած թելեր
շարժման կ’անցնին ու
հաղորդ կը դառնան
հողին, եւ դէպի երկինք…
իսկ մէջտեղը կանգնած՝ դո՛ւն.
կրկէսի աճպարար:

Օտարներ աղուէսի մանր աչքերով
պիտի դիտեն եւ նոյնիսկ լիզեն
թառած հայեացքդ շրջուն.
մի՛ հաւատար… անոնք գիշակերներ են:
Կծու քրտինքդ պիտի ըլլայ
մտերիմ ընկեր անդամներուդ.
մշտահոս է․
ճակտէդ մինչեւ պորտդ.
հոն, աղուամազերդ պիտի կարծրանան
աղի հանքին մէջ թաթխուած՝ եփուն…
ճանկռտուքով պիտի արիւնի խորունկը,
երբ նահանջեն անդամներդ,
սալին վրայ մուրճերով ծեծուած
երկաթէն կայծեր պիտի ցայտեն օդը
եւ ի վերջոյ պիտի պարտուիս… անկասկած
մի՛ հաւատար, անոնք կարիճներ են անյաղթ:

Տողերուն վրայ ցանելու համար կէտեր՝
արեւ հաւաքել…:
Գիծեր շարուեր են
եւ ապրումներ… վերջ ի վերջոյ…
հաւատա՛. անոնք կը ժայթքին
հողին ընդերքէն
կատարելու շրջանը
իրենց ոլորտին:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՐՇԱԼՈՅՍԻ ԾԱՌԸ

37833304_1978927562157271_5424186297734397952_n.jpg

ԱՏՈՆԻՍ

Հետեւէ ինծի, ո՜վ արշալոյս, դէպի մեր յուսահատ դաշտը:
Այդ յուսահատ դաշտի ճամբուն
Չոր ծառ մը կայ․ քանիցս խոստացանք
Անոր ցամքած շուքին տակ՝ մնալ երկու մահիճ, երկու մանուկ:

**

Հետեւէ ինծի. արդեօք տեսա՞ր ճիւղերը, լսեցի՞ր անոնց կանչը,
Որ կաթիլներու տեսքով կը խօսի:

**

Աչքեր շլացնող բառեր
Քարեր ճեղքող բառեր

**

…Հետեւէ՛, հետեւէ ինծի,
Կարծես հանդիպեցանք, հիւսեցինք մթութիւնն
Ու հագանք զայն, եկանք, թակեցինք դուռն անոր, բարձրացուցինք վարագոյրները,
Բացինք պատուհանները եւ առանձնացանք
Կոճղերուն կորութեան մէջ,
Բուժուեցանք մեր կոպերով եւ լեցուցինք
Երազի եւ արցունքներու սրուակը մեր
Եւ կարծես մնացինք հոն,
Ճիւղերու երկրին մէջ, կորսնցուցինք վերադարձի ուղին:

 

Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Ի՞ՆՉ Է ԱՇԽԱՐՀ

36296985_934309753417691_7945811728074276864_n

ՀՈՒԿՕ ՖՕՆ ՀՈՖՄԱՆՆՍԹԱԼ

Ի՞նչ է աշխարհ․ յաւերժ քերթուած,
Ուրկէ կը ճառաքէ ու կը վառի ոգին աստուածութեան,
Ուրկէ կը փրփրի ու կը ցայտէ իմաստութեան գինին,
Ուրկէ ձայնը սիրոյ կը խօսի մեզի։

Եւ փոփոխուող բնոյթն իւրաքանչիւրիս
Ճառագայթ է, որ այս արեւէն կը բեկի,
Համար մը՝ որ հազար ուրիշներու կը հիւսուի,
Որ աննշմար կը մարի, կը հանգի, կը խամրի։

Եւ բայց աշխարհ մ’ալ առանձին,
Լի անլուր ձայներով քաղցրագաղտնի,
Իւրովի, անպիղծ գեղով շնորհալի,
Եւ ոչ մէկը արձագանգ, արտացոլանք միւսին։

Եւ եթէ նոյնիսկ կարենայիր դուն զայն կարդալ՝
Գիրք, որ կեանքիդ մէջ չես մանրազննած։

Hugo von Hofmannsthal: Was ist die Welt? (1890)
Գերմաներէնէ թարգմանեց՝
ԻՇԽԱՆ ՉԻՖԹՃԵԱՆ

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

ՆԱԽԱՊԱՏՐԱՍՏՈՒԹԻՒՆ

29550821_881165405398793_1407966267_n.png

ՀԱՅՐԵՆԱԿԻՑՆԵՐ!
ՊԷՏՔ Է
ԱՐՁԱՆ ՄԸ
ԿԱՆԳՆԵԼ
Ի ՅԻՏԱՏԱԿ
ՄԵԾ
ԳՐԱԳԷՏ
ՍՈՒՐԷՆ
ՊԱՐԹԵՒԵԱՆԻ

ԱՐՇԱԿ ՉՕՊԱՆԵԱՆ – Հիմակուընէ քաջալերենք Պարթեւեանի արձանին շինութիւնը, որպէս զի ապագային այս ուղղութեամբ իմ մասիս խորհողներ ունենամ։

Ալ․ Սարուխան, 1925, «Հայկական Սինեմա», պատկերազարդ երգիծաթերթ, շաբաթական, Եգիպտոս, 16 Մայիս, 1925։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: