ԱՆՏԱՌԻՆ ՊԱՐԱՀԱՆԴԷՍԸ

42261229_1747091695414257_5496558240428720128_n.png

ՏԻՐՈՒԿ ՄԱՐԳԱՐԵԱՆ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Այլազան ձուկեր
Ու խեցգետիններ
Նազանքով կ’երթան
Նեղ ակօսներուն
Յորդ ջուրերուն հետ,
Մեր մեծ դահլիճին
Մէջտեղը կանգնած
Շատրուանին մէջ
Հանգիստ լողալու՝
Ուրախ խաղալու։
Թիկնապահ արջերն
Իսկոյն կը խնդան
Ու կը մտածեն,
Թէ ի՜նչ լաւ է, որ
Այդտեղ են այսօր․․․
Իսկ խեղճ ձուկերը
Անհոգ կը պարեն՝
Պարահանդէսին
Ջերմ մթնոլորտը
Կը ճոխացնեն։
Երջանիկ են շատ,
Շա՜տ են երջանիկ,
Քանի որ արդէն
Գէշ շնաձուկը,
Ագահ կէտձուկը
Տեղ չունին այդտեղ։
– Ա՜խ, այդ կէտձուկը
Եթէ հոս ըլլայ,
Պոչով կը զարնէ
Ու մէկ հարուածով
Խեղդամահ կ’ընէ,
Իսկ շնաձուկը
Եթէ յարձակի
Բոլորս այստեղ
Գետին կը փռէ,
Մեր թեփերն անգամ
Կ’ուտէ, կը լափէ։
Ամա՜ն, քա, «մեղա՜յ»,
Բիւր «մեղա՜յ» ըսէք,
Սուրբե՛ր, չարերէն
Հեռու պահեցէք…
Միամիտները
Ուրկէ՞ գիտնային
Արջերուն յետին
Մութ նպատակին
Գոյութեան մասին։
Մեր մութ անտառին
Պարզամիտները,
Հո՛փ, կը ցատկռտեն,
Հո՛փ, հո՛փ, կը պարեն,
Բայց երբեմն ալ
Գազաններուն խիստ
Ու սուր նայուածքէն
Մէկդի կը քաշուին
Եւ կը սարսռան,
Կ’աղօթեն սրտանց
Ու կը փսփսան.
– Հասի՜ր, Տէ՛ր Աստուած,
Փրկէ, ո՜վ Աստուած։

Ահի ու դողի
Այս փսփսուքը
Դեռ իրենց լեզուին
Վրայ չչորցած,
Իսկոյն ներս կու գան
Զոյգ արքաները։
Մէկը՝ ցամաքին
Հուժկու առիւծը,
Միւսը՝ երկինքին
Զօրեղ արծիւը։
Հիւրերը բոլոր՝
Տարեց, դեռատի,
Աղջիկ, պատանի՝
Կամայ-ակամայ
Ոտքի կը կանգնին
Ու կը խոնարհին՝
Զոյգ արքաներուն
Յարգանքի բաժին։
– Է՜հ, մենք ընտրեցինք,
Քուէներ տուինք,
Անարժանները
Արքաներ ըրինք…
Աղուէսներ էին,
Լա՛ւ մը խաբեցին,
Դալար անտառին
Բարիքն անհամար
Յափշտակեցին
Ու թալանեցին։
Քարուքանդ ըրին
Տուն, երդիք, կամար,
Օ՜ֆ, կոտորեցին
Հօտ, նախիր անճար,
Եւ գրպանեցին
Ի՜նչ կար, ի՜նչ չկար։
«Ձեզմէ ի՛նչ Պօղոս,
Ձեզմէ ի՛նչ Պետրոս»,
Ա՜խ, ափսո՜ս-ափսո՜ս
Ու հազար ափսո՜ս…

Ահա՛, ճիշդ այսպէս
Կը մտաբերեն,
Բայց եկուր ու տես,
Թէ ինչե՜ր կ’ընեն…
Կը ծափահարե՜ն,
Կը ծափահարե՜ն,
«Հուռա՜յ» կը գոչեն,
«Կեցցէ՛ք» կը կրկնեն։
Անոնց ոտքերուն
Ծաղիկ կը թափեն,
Գլխահակ կու գան
Ձեռք կը համբուրեն,
Մինչեւ որ զոյգին
«Ես»երը շոյուին…
Կը նուաստանան,
Որ գոհացնեն,
Ու անոնց քիթերն
Երկինք հասցնեն։
-Է՜հ, գացէ՛ք, գացէ՛ք,
Մարդ չմեղադրէ՛ք,
Քծնելուն «անուշ»
Պտուղը կերէ՛ք։
Դուք առիթ տուիք,
Տէ՛, մռմռացէ՛ք։

Մունետիկն ահա
Կը կանչէ դարձեալ․
-Կու-կու-լի կու-կո՜ւ,
Կու-կու-լի կու-կո՜ւ,
Պարահանդէսը՝
Մեր ճոխ հանդէսը
Հիմա սկսաւ․․․
Պարեցէք սրտանց
Մինչեւ լուսաբաց։
Քէֆ ըրէք ծափով,
Տափով, ծնծղայով,
Վինով, տհոլով
Ու զիլ զուռնայով․․․
Թող հնչեն երգեր
Ու մեղեդիներ
Մինչեւ այգաբաց,
Մինչեւ լուսաբաց։
Շուրջպար բռնեցէ՛ք,
Միասին պարենք։
Այսօր մեր օրն է,
Լուսաշող օր է,
Եւ մեր անտառին
Բնակիչներուն,
Ազգակիցներուն,
Հարազատներուն
Միասնութիւնը
Դրոշմող տօն է։

Բոլորը ներկայ,
Չկար բացակայ․․․
Այդպէս կարծեցին
Եւ ցատկռտեցին,
Խենթ-խենթ պարեցին
Ու թռվռացին,
Կարծես թէ վերջին
Անգամը ըլլար,
Որ այսպէս մէկտեղ
Բոլորը գային
Ու խրախճանքին
Հիւրերն ըլլալով
Լաւ մը կատղէին՝
Կատղեցնէին։

Առածը կ’ըսէ․
«Մեծ էշը դուրսը
Մոռցանք, ներս մտանք»։
Այդպէս ալ եղաւ․․․
Մեր հսկայ փիղը,
Թէ՛ իր տարիքով,
Թէ՛ իր չափերով
Ամենէն մեծը,
Է՜հ, մոռցուած էր
Եւ անտեսուած էր։
Ե՞րբ պիտի յիշուէր,
Իսկոյն կանչուէր․․․
Երբ գինովնային,
Գետին իյնայի՞ն,
Փիղի կնճիթին
Կարօտ մնայի՞ն,
Որ գար ցնցուղով
Ջուրեր սրսկէր՝
«Զարթնեցէ՛ք» կանչէր.
Կամ թէ յաջորդ օ՞րն
Իսկ յիշէին ու
Զղջումի նամակ՝
Բացիկ ղրկէին
Եւ ներողութեան
Խօսքեր շարէին։

Շարն․ Դ․

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

ԱՄԱՌՆԱՅԻՆ ԱՐՁԱԿՈՒՐԴ

42185893_266951497281499_4798825053548445696_n.jpg

***

ԿԱԼԻՆ ՊՕՅԱՃԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս Թարգմանչաց Վարժարան, 8րդ դասարան

Արձակուրդս շատ աղուոր անցաւ, բայց արձակուրդին օրերէն մէկը շատ աւելի ուրախ ու աղուոր էր: Առաւօտեան ժամը վեցն էր, երբ արթնցայ, ակռաներս լուացի, հագուստներս հագայ, պայուսակս առի եւ գացի մեծ մօրս տունը:

Կը կարծէի, թէ հոն միայն մօրեղբայրս պիտի տեսնէի, բայց ինծի անակնկալ պատրաստած էին. ես շատ զարմացայ եւ ուրախացայ, երբ մեծ մօրս քով, բացի մօրեղբօրմէս, կեցած էին մօրաքոյրս եւ զարմիկներս, որոնք շատո՜նց չէի տեսած:

Կը յուսամ, որ այսպիսի անակնկալները անպակաս կ’ըլլան մեր կեանքէն, որովհետեւ շատ հաճելի զգացում կը պատճառեն:

 

***

ՈՎՍԱՆՆԱ ՏԸԼՏԸԼԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս Թարգմանչաց Վարժարան, 5րդ դասարան

Արձակուրդին ամենէն անմոռանալի օրը կրտսեր եղբօրս ծնունդին օրն էր: Լաւ կը յիշեմ, որովհետեւ, երբ արթնցայ, մայրիկս ցաւէն կու լար, իսկ ես չէի գիտեր, թէ ի՞նչն է պատճառը: Երբ հայրս եկաւ ու մայրիկս հիւանդանոց տարաւ, հոն հասկցայ, որ պզտիկ եղբայրս պիտի ծնի:

Ծնելէն ետք եղբօրս անունը Ստեփան դրին, իսկ մի քանի օր ետք ծնաւ հօրաքրոջս աղջիկը, որուն անունն ալ Արեւ դրին:

Այս երկու նորածինները հրեշտակի կը նմանին, ես երկուքն ալ շատ կը սիրեմ:

Այս ամառ ես շատ պտոյտներու չգացի, որովհետեւ մայրս պէտք է եղբօրս հետ տունը մնար: Երբ հեռաձայնէս ընկերներուս նկարները կը տեսնէի, կը նեղուէի, քանի ես իրենց հետ չէի, թէեւ նոյն ատեն ուրախ էի, որ փոքրիկ արարած մը կայ մեր տունը, զոր ես շատ կը սիրեմ:

Երբ եղբայրս մեծնայ, անպայման պիտի պատմեմ իրեն ծնունդին օրուան մասին:

 

***

ՄԱՐԻԱՄ ՍԻՆԱՆԻԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս Թարգմանչաց Վարժարան, 5րդ դասարան

Ամէն ամառ Հայաստան կ’երթամ: Շատ լաւ է Հայաստանը, որովհետեւ ամէն մարդ քրիստոնեայ է եւ ես ամէն Կիրակի եկեղեցի կ’այցելեմ եւ կը մասնակցիմ պատարագներուն:

Հայրս քահանայ է։ Ան կը փափաքի, որ ես եւ եղբայրս քրիստոնէական դաստիարակութիւն ստանանք:

Շատ ծիծաղելի օր մը ունեցայ Հայաստան, որ կապուած է եղբօրս հետ: Ան հեծանիւ քշած միջոցին չկրցաւ կառավարել ղեկը եւ յանկարծ ինկաւ: Ես շատ խնդացի, բայց ինք ջղային էր եւ չէր ուզեր, որ ես խնդամ: Նոյն օրը, արկածով մը, ինքնաշարժը ինծի պիտի զարնէր, բայց, փառք Տիրոջ, մայրս կեցած էր ետեւս եւ կեանքս փրկեց: Ես շատ վախցայ, իսկ մայրս՝ ինձմէ աւելի:

Նկարչութեան դասերու ալ մասնակցեցայ եւ շատ աղուոր նկարներ նկարեցի, որոնք հետս բերի Երուսաղէմ եւ ցոյց տուի ընկերներուս ու ուսուցիչներուս:

Շատ ուրախացայ այս տարի, որովհետեւ նկարել սորվեցայ:

 

***

ԹԱՄԱՐ ԱՍԻ
Երուսաղէմ, Ս Թարգմանչաց Վարժարան, 5րդ դասարան

Արձակուրդիս ամենահաճելի օրը այն օրն էր, երբ Խալիլ՝ մեր զարմիկներուն տունը գացինք:  Ճամբան շատ հեռու էր: Երբ պիտի հասնէինք, մայրս ըսաւ ինծի․ «Անակնկալ ունիմ»: Երբ հասանք, տեսայ անակնկալս, որ պզտիկ բադիկ մըն էր: Առինք բադիկը եւ գացինք ճաշարան՝ ուտելու:

Շատ ուրախ էի իմ բադիկովս, բայց ճաշարանին տէրը պատուիրեց, որ ուշադիր ըլլամ, որպէսզի բադիկս «չարութիւններ» չընէ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

 

 

ԺԱՄԱՆԱԿ ԱԼ ՊԻՏԻ ՉՎԱՏՆԷՐ

42252258_282786812347725_5174669768946352128_n

ՀԵՐՎԷ ԺԷՕՐԺԸԼԷՆ

Հին շէնքերուն միջեւ գտնուող բակը մութ էր: Միայն բարձր յարկերը Միջերկրականէն առատօրէն լոյս կը ստանային: Ամէն շէնքերը հաւասարապէս բարձր չէին: Շինարարութեան այս քաոսը ամբողջ քաղաքին մէջ տարածուած էր։ Նորեկ օտարը այս վիճակը ընդունած էր: Իր երկիրը վստահաբար աւելի կազմակերպուած էր, բայց շինարարութեան այս դաշնակցութիւնը զինք անտարբեր դարձուցեր էր: Հանրային կամ պաշտօնական դաշնակցութիւններ ընդհանրապէս կասկածելի կը գտնէր: Ըստ իր կարծիքին, ստիպող նկարագիր կʼունենային անոնք, եւ կը կարծէր, որ մէկը իրաւունք չունէր այլեւս զինք որեւէ բանի ստիպելու: Այս իր տրամադրութիւնը անցեալին իրեն դժուարութիւններ պատճառած էր: Այսքանը գիտէր, բայց վարուելակերպը չէր փոխեր: Պատրաստ էր ատոր գինը վճարելու:

Յարկաբաժինը պզտիկ էր, բայց իրեն կը բաւէր: Բաւական բարձր եւ լուսաւոր էր: Պատշգամն ալ փոքր էր, բայց կրնար զայն բոյսերով լեցնել: Հոն ձմեռ ատեն բոյսերը չէին մեռներ: Երկրին վերջին շռայլութիւնն էր: Միջազգային ելեւմտական համակարգը զայն անվերջ կը չարչարէր: Պետութեան պատասխանատուները անհաւատալի ձախաւեր եղած էին: Հաշիւ վճարողը ժողովուրդն էր, որ միայն արտագաղթելու մասին կը մտածէր: Բոլոր երկիրներուն մէջ, այս աշխարհագրական գօտիին մէջ, հարիւր հազարաւոր բնակիչներ կորսուած էին, 1990ականներէն ի վեր: Երկրին վիճակը արդի Գուպայինը կը յիշեցնէր: Մարդը կը կարծէր, որ ինչ որ համայնավարութիւնը կը յաջողէր իրականացնել, դրամատիրութիւնն ալ կրնար կատարելապէս գոյացնել, նոյնիսկ աւելի լաւ կերպով, քանի որ տիրող Բողոքականութեան մնացորդները զոհերը կը համոզէին, որ իրենց ճակատագիրը կʼարժէր եւ ոչ մէկ ղրուշ աւելի: Գերմանացի վարչապետուհիին՝ իմաստուն ոճով երկիրը քանդելը ամէն ինչ տկարացուցած կան մահացուցած էր: Իմաստո՞ւն կամ անգութ: Ո՞վ պիտի որոշէր: Ինք քանի մը տարի հոս մնալէն ետք կայուն կարծիք ունէր: Կարգ մը մշակութային յատկութիւններ դիւրաւ չէին անհետանար: 1945ի պարտութիւնը ամէն ինչ չէր սրբագրած: Սրբագրել կամ ալ սրբագրուիլ միայն զուր փորձեր կրնային ըլլալ: Փողոցներուն մաքրութենէն մինչեւ հանրային կրթութեան կազմակերպութիւն ամբողջ երկիրը կը փլէր: Լէոնարտօ Փատուրայի վէպերուն գունաւոր տխրութիւնը հիմակուայ երկրին իսկական վիճակին չէր հասներ:

Ընկերներ ունէր: Վստահ չէր, թէ խորքին մէջ միայն պարզապէս ծանօթներ չէի՞ն: Շատ էին: Իր երկրին մէջ լման օրեր կրնար անցընել առանց մարդկային երես տեսնելու: Իր նախկին կողակիցին երեսը հիմա մարդկային չէր կրնար համարել: Այս նոր տեղը նոր անձերու հետ ծանօթանալը ամենադիւրինն էր: Դժբախտութեանց հակառակ, մարդիկ առօրեայ կեանքին մէջ բաւական համակրելի կը մնային: Ամենադժբախտները այլեւս կամ օտարութեան մէջ կը գտնուէին կամ ալ իր ընկերական դասակարգին չէին պատկաներ: Գրողներ, նոյնիսկ ապաստանած թուրք գրողներ, գործակիցներ, ուսանողներ եւ իր քանի մը ընթերցողները իր նոր շրջանին կը պատկանէին: Իր տրամադրութիւնը փոխած էր: Իր ատամնաբոյժը նոյնիսկ համակրելի կը գտնէր: Մարդը միայն ակռաները չէր բուժեր, անսպասելի զանազան դիտողութիւններ ըրած էր, որոնք զինք զարմացուցած էին: Ատամնաբոյժին շնորհիւ իր ամբողջ մարմնին աւելի զգոյշ կը նայէր, նոյնիսկ սկսած էր մարզանք ընել: Առանց որեւէ Գասթրոյի լուռ յեղափոխութիւն մըն էր: Այսպէս է նոր երկիրը՝ մարդիկը յաճախ աւելի ուշադրութիւն կʼընծայէին քան հին երկրին մէջ: Թերեւս անհիմն գաղափար էր, բայց իր կեանքը կը դիւրացնէր, զինք խանդավառութեամբ կը լեցնէր։ Աւելի ուշադրութիւն կʼընէր իր հանգստութեան հիմա քան առաջ: Փարատոքսներէն այլեւս չէր վախնար: Ամէն ինչ հասկնալ կամ ամէն ինչ շտկել եւ աւելի արդարօրէն կազմել իր պարտաւորութիւնները չէին այլեւս եւ ուշ ընդունած էր այս վիճակը:

Հեռաձայնին ձայնը լսուեցաւ: Երիտասարդ մը զինք կը փնտռէր: Իր նոր գիրքը կարդացած էր եւ իր հետը այս պատմութեան շրջանին մասին կʼուզէր խօսիլ: Ան ուրախացաւ փոքր եւ տաք յարկաբաժինը ձգելով: Շապիկ մը անցուց, իր շուտով հանդիպելիք սեւ եւ խելացի աչքերուն մասին մտածելով որոշուած սրճարանը շտապեց: Հոս կեանքը ամենէն անսպասելի պայմաններուն մէջ էր եւ ինք հաճոյք կʼառնէր եղեր նոր խոստումներ, գրեթէ կէս-խոստումներ ընելէն: Ու հիմա ժամանակ ալ պիտի չվատնէր:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԳԵՏԸ

42174056_2221484131427834_230621769357066240_n.jpg

ԼԱՐԱ ԱՐԹԻՆ

Վարար գետին հոսանքին հետ
Հին յուշերը ջրուղիէն կը սահին.
Արեւածագի ոսկի լոյսին տակ
Կը նշմարեմ զուլալ ջուրը
Երազներով գիրկընդխառն:
Ապառաժները համբուրելով
Ալեւոր գիսակները կը քակուին
Ու
Կը ցայտեն խելայեղ
Ալիքները փրփրակէզ:
Հին ջրտուքի նոյն նուագը հիւսելով
Բնութեան տարրերը գերելով
Կ’աստուածանան:
Վերակենդանացումի վայրկեանն է
Վառ յուշերու անվերջ,
Քմահաճ մարմնացումն է
Պահերու անշէջ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՐՁԱԿՈՒՐԴ

41991750_500856993711766_4565103855401959424_n

***
ԳԱՅԻԱՆԷ ԿԵՃԵՔՈՒՇԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 5րդ դասարան

Ես ամէն տարի ուրախութեամբ ամառս կ’անցընեմ։ Այս տարի Հայաստան գացի եւ առաջին անգամ զարմիկներս տեսայ։

Օդը տաք էր, ուզեցինք երթալ խաղալու եւ գացինք։ Տեղ մը կար, որ խաղերու տեղ էր, «փլէյ սիթի» անունով։ Ես եւ քոյրիկս պոլինկ խաղցանք եւ ես ամէնուն յաղթեցի։ Յետոյ հայրիկիս հետ մրցումի ինքնաշարժ վարեցի։ Ամենէն լաւ օրն էր։ Օր մըն ալ գացինք Սեւանայ լիճը։ Այդ օր օդը սկսաւ ամպոտիլ։ Քոյրիկս եւ հայրս լողացին։ Քիչ մը յետոյ սկսաւ անձրեւել։ Իրենք ջուրէն ելան, եւ երբ տակաւին կ’անձրեւէր, արեւը ելաւ։ Շատ գեղեցիկ տեսարան էր։ Այս տեսարանն է, որ միտքէն չ’ելլեր։

Ես շատ ուրախ եմ, որ ամառնային արձակուրդս Հայաստան անցուցի, որովհետեւ իւրաքանչիւր օր տպաւորուեցաւ յիշողութեանս մէջ։ Այս օրերը ես երբեք պիտի չմոռնամ։

 

***
ՍԻԼԻՆԱ ՔՐԷՅԹՄ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 5րդ դասարան

Ես արձակուրդիս ընթացքին շատ ուրախացայ։ Ընտանիքիս հետ միասին շատ բաներ ըրինք․ լողացինք, խաղցանք, նոր տեղեր գացինք եւ այլն։ Բայց օր մը կար, որ ես շատ ուրախացայ։ Ես տեսայ զարմիկս, որ երկու տարի չէի տեսած։ Ան եկած էր Յորդանանի Ամման քաղաքէն, եւ երբ զինք տեսայ, շատ ուրախացայ։ Մենք միասին շատ լաւ ժամանակ անցուցինք։ Շատ խաղցանք, ծով գացինք, լողացինք եւ աւազին վրայ կերանք ու խմեցինք միասին, յատկապէս՝ պաղպաղակ։ Ես շատ ուրախ էի, որ զարմուհիիս հետ միասին ամբողջ օրը անցուցի․ այնքան ուրախ էինք, որ չգիտցանք, որ արեւը ե՞րբ մար մտաւ եւ մութը կոխեց։
Այդ օրը միտքէս երբեք պիտի չջնջուի։ Տայ Աստուած, որ միւս տարի նոյնպէս առիթ ունենամ հանդիպելու միւս զարմիկներուս, որոնք տարներէ ի վեր չեմ տեսած։

 

***
ԵԱՍՄԻՆ ԱՈՒԱՏ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 5րդ դասարան

Ամառը գացի քրոջս հարսանիքին, Զաապտէի մէջ։ Քրոջս անունը Այրին է, իսկ փեսայինը՝ Ռազան։ Անոնք հարսանիքէն ետք Մալեզիա գացին։

Մենք շատ ճաշարաններ գացինք, տարեդարձներ տօնեցինք եւ մի քանի օր հիւրանոցի մէջ մնացինք։ Շատ անգամ աւազան գացի եւ լողացի ընկերներուս հետ, բայց ամենէն անմոռանալի օրը այն օրն էր, երբ ես ստացայ «Առաջին Հաղորդութիւն»ս։ Այդ օր խրախճանք ըրինք ինծի համար եւ շատ-շատ համով կարկանդակ մը կերանք։ Դպրոցը չբացուած ես, հայրս եւ մայրս Իտալիա ճամբորդեցինք։ Ես շատ սիրեցի այդ երկիրը, իսկապէս գեղեցիկ էր։

Յուսամ գալ տարի ալ, այս տարուան պէս հաճելի եւ յատուկ ամառնային արձակուրդ ունենամ։

 

***
ՅԱՐՈՒԹ ՊԱՆԱԼԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 5րդ դասարան

Ամէն տարի ամառնային արձակուրդիս աղուոր տեղեր կ’երթամ, բայց այս տարի ամենէն աղուոր տարին էր, որովհետեւ շատ տեղեր գացինք եւ ուրախացանք։ Ես կը սիրեմ լողալ ընկերներուս հետ։ Օր մը, լողալու գացի մօրս, հօրս եւ պզտիկ եղբօրս հետ։ Այնտեղ տեսայ ընկերս, որուն անունը Գաբրիէլ է։ Ան շատ լաւ ընկեր մըն է։ Ան ունի պզտիկ եղբայր մը, որուն անունը Հանա է։ Եղբայրս կը սիրէ խաղալ Հանային հետ։ Ես եւ Գաբրիէլը գնդակովս խաղցանք, իսկ եղբայրս խաղցաւ Հանային գնդակով։ Յետոյ իրարու հոտ ուտելու գացինք։ Մենք շաուրմա կերանք եւ շատ սիրեցինք։ Գաբրիէլը քոյրիկ մը ունի։ Ան շատ անուշիկ է։

Այդ օրը, Գաբրիէլը իր ծնողները կորսնցուց, բայց երբ զիրար գտան, մայրը բարկացաւ եւ պատուիրեց Գաբրիէլին, որ յաջորդին աւելի ուշադիր ըլլայ։ Իրիկուան կողմ տուն հասանք, եւ ես շատ ուրախ էի, միայն մտահոգ էի Գաբրիէլին համար։ Աւելի ուշ հեռաձայնով կապուեցայ եւ տեղեկանալով վստահ եղայ, որ բարեկամիս հետ ամէն ինչ լաւ է։ Այնքան յոգնած էի, որ աչքերուս գոցուելուն պէս քնացայ։

42087815_2238167849728846_2478891854364409856_n.jpg

***
ԶԱՒԷՆ ԹԱԴԷՈՍԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 8րդ դասարան

Այս տարուան ամառնային արձակուրդս անմոռանալի է ինծի համար։
Շատ տեղեր գացի, բայց կ’ուզեմ գրել Հոլանտայի մէկ օրուան պտոյտիս մասին։
Պելճիքայի կեդրոնէն երեք ժամ ինքնաշարժի ճամբայ էր մինչեւ Ամսթերտամ, Հոլանտա։ Ամսթերտամէն տասնհինգ վայրկեան հեռու կը գտնուին հոլանտական ագարակները, ուր կովերը, հիանալի լիճերն ու գետերը կը տեսնես։
Լիճերուն եւ ագարակներուն մէջտեղ կը գտնուի հոլանտական աւանդական փայտէ կօշիկներու գործարանը, ուրկէ գնեցի այդ ծանր կօշիկներէն։
Այցելեցինք նաեւ պանիրի գործարանը, ուր տեսանք գործիքները, որոնցմով պանիր կը շինեն, ու համտեսեցի տարբեր տեսակի պանիրներ։
Երկու ժամ այդ գիւղաքաղաքին մէջ պտտելէ ետք, նաւ առինք եւ անցանք լիճին վրայէն ու հասանք 200-300 տարեկան ջաղացքներու գիւղը, որ հաստատուած է լիճին եւ գետակներուն եզերքը։
Գիւղ մտանք եւ տեսանք տարբեր տեսակի ջաղացքներ, ելանք տանիքները եւ վար դիտեցինք, վայելելով հիանալի տեսարանը։
Այդ օրը, կէսօրուան ժամը մէկէն մինչեւ գիշերուան ժամը ինը պտտեցանք, յետոյ Ամսթերտամ դարձանք։ Պանդոկ մտանք, աղուոր յոգնած էինք, շուտով քնացանք։

 

***
ԼԻԱՆԱ ՏԻԳՊԻՔԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 8րդ դասարան

Այս տարի ամառնային արձակուրդս շատ հիանալի անցաւ։ Բոլոր օրերս անմոռանալի էին, բայց ամենէն յիշատակելի օրը անցաւ Վարդավառի օրը։ Առաւօտեան ժամը իննին արթնցայ, ապտրաստուեցայ եւ անհամբեր կը սպասէի, որպէսզի տունէն ելլէինք եւ երթայինք հրապարակ, Վանաձորի մէջ։ Ես, եղբայրներս, մայրս, մօրաքոյրս եւ մեծ մայրիկս հասանք հրապարակ։ Տեսանք, ինչպէս երեխաները իրենց դոյլերով կամաց-կամաց կը հաւաքուէին հրապարակին կեդրոնը։ Մենք դեռ հրապարակ չհասած՝ արդէն ջրուած էինք։ Ես եւ եղբայրներս մեր դոյլերը պատրաստեցինք եւ սպասեցինք մինչեւ որ խաղը սկսի։ Յանկարծ իրարանցում սկսաւ եւ բոլորը սկսան ջրել իրարու վրայ։
Մենք ալ միացանք անոնց եւ խաղալու ընթացքին ջրուեցանք եւ ջրեցինք։ Մայրիկիս, մօրաքրոջս ու մեծ մայրիկիս նպատակն էր չջրուիլը, բայց այս անկարելի էր, որովհետեւ ով որ Վարդավառի օրը հրապարակ երթար, չոր դուրս չէր ելլեր։
Շատ ուրախ ժամանակ անցուցինք, նոր ընկերներու ծանօթացայ, որոնց հետ մինչեւ այսօր կապի մէջ եմ։
Յանկարծ, օրուան կիսուն, ջրցան մեքենան եկաւ եւ ջրեց այնտեղ գտնուող բոլոր ներկաները։
Ես առաջին անգամ ըլլալով այսքան զուարճալի ժամանակ անցուցի Վարդավառի ժամանակ եւ այդ օրը ինծի համար անմոռանալի եւ յիշատակելի օր է։

 

***
ՍԵՒԱՆ ՍԱՀԱԿԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 8րդ դասարան

Ամառուան արձակուրդիս ատեն մէկ օրս միւսէն աւելի աղուոր անցուցի։ Կ’ուզեմ գրել մէկ օրուան մասին։ Հինգ օր պանդոկ մնացինք, բայց առաջին օրը ինծի համար ամենէն աղուոր օրն էր ամառուայ ամբողջ արձակուրդիս մէջ։
Այդ օրը նոր ընկեր մը ունեցայ։ Այդ ընկերս սիրեցի ամբողջ սրտէս։ Ան դարձաւ իմ ամենամտերիմ բարեկամս։ Միւս օրերուն միասին լողացինք, խաղցանք, խրախճանքի գացինք, բոլոր օրերը իրարու հետ անցուցինք։
Մեր սենեակէն դուրս հաւաքոյթներ կ’ընէինք եւ կը նստէինք, կը խօսէինք, կը խաղայինք։
Ես այս նոր ընկերոջս հետ շատ ուրախացայ եւ աս սիրած օրերս երբեք պիտի չմոռնամ։

 

***
ՄԱՐԻԱ ՍԱՀԱԿԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 8րդ դասարան

Այս տարուան արձակուրդիս ամէն օրերը աղուոր էին, բայց օր մը կար, որ կեանքիս ամենէն աղուոր օրերէն մէկն էր։ Այդ օրը գացինք Յորդանանի մայրաքաղաքը՝ Ամման։ Հոն կը գտնուի մայրիկիս ընտանիքը։ Ես առաջին անգամ ըլլալով մայրիկիս ընտանիքը եւ իմ «նոր» զարմիկներս կը տեսնէի։
Մենք ծանօթացանք, խնդացինք եւ շատ ուրախացանք։ Գիշեր մը ճաշարան գացինք՝ ուտելու, ապա գնումներ ըրինք։ Շատ աղուոր էր այդ գիշերը։ Յաջորդ օրը, զարմիկիս հարսանիքն էր։ Հիանալի հարսանիք էր։ Շատ ուրախացանք։
Արձակուրդս շատ աղուոր եւ շատ ուրախ անցուցի ընտանիքիս հետ միասին։ Շատ սիրեցի Ամմանը։ Շատ ուրախ եմ, որ «նոր» զարմիկներս տեսայ։
Երբեք պիտի չմոռնամ պտոյտս դէպի Յորդանան, որովհետեւ անմոռանալի օրեր անցուցի այնտեղ։

 

***
ԿԱԼԻՆԱ ՇԷՕՀՄԷԼԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 8րդ դասարան

2018ի ամառնային արձակուրդս անմոռանալի է։ Ամէն մէկ օր երազի պէս կը յիշեմ, մանաւանդ երբ նաւով ճամբորդեցի։ Ամէն առտու նոր քաղաքի մը մէջ, տարբեր տեսարանով մը կ’արթննայի։ Ամէն երկիր որ գացի, նոր բան մը փորձեցի, բայց ամենասիրածս՝ Իտալիոյ մէջ պաղպաղակ կերայ, որ շատ համով էր, քանի որ այնտեղ կը շինուէր այդ համով պաղպաղակը։ Իտալիոյ մէջ տեսայ քանդակներ, արձաններ, շէնքեր, ինքնաշարժի տեսակներ եւ հիացայ այդ երկրին ճարտարապետութեամբ։
Նաւուն մէջ նոր ընկերներ ունեցայ, եւ շատ հետաքրքրական խաղեր կը խաղայինք։ Մենք մի քանի օր ճանապարհորդեցինք եւ այցելեցինք եւրոպական շատ մը երկիրներ, որոնց մասին լսած էի միայն, բայց որոնք չէի տեսած։ Մէկը միւսէն գեղեցիկ քաղաքներ, տարբեր լեզուներ եւ տարբեր մշակոյթներ։ Ես հիանալի անցուցի այս արձակուրդս։

42045263_536960396755231_8823799916364038144_n.jpg

***
ՃԱՔ ՄԼՈՒԽԻԷ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 6րդ դասարան

Ամառնային արձակուրդին ընթացքին բանակումի գացի։ Առաջին օրը հանրակառքով բարձրացանք դէպի Թալիթաքումի։ Հասնելուն պէս մեզի ծրագիրը ըսուեցաւ եւ դրօշակի արարողութիւն ըրինք ու նախաճաշեցինք։ Ատկէ ետք դաշտ ելանք եւ սկաուտական կապերը եւ մեծ կապեր կապել սորվեցանք։ Այդ գործը շատ դժուար էր։ Սորվեցանք թէ ինչպէս փողկապները կրնայինք կապել, եթէ կաշին կորսնցնէինք։ Յետոյ լարեցինք մեր վրանները։ Ես, Յակոբը եւ Գէորգը նոյն վրանին մէջ էինք։ Գիշերը փայտ հաւաքեցինք, կրակ վառեցինք եւ հայկական շատ երգեր սորվեցանք։ Պահակութիւն ալ կ’ընէինք։ Մեծերը կը յարձակէին մեր վրայ, բայց ոչ մէկը կրցաւ յաղթել։

Բանակումի ընթացքին ամէն օր մարզանք կ’ընէինք եւ նոր խաղեր կը սորվէինք։ Ամէն օր կը մաքրէինք վրանները եւ կը զարդարէինք քարերով։ Օրական եօթը քիլոմեթր կը քալէինք եւ մեծ լեռ մը հասնելով կը տեսնէինք արեւամուտը։

Շատ ուրախացանք բանակումին ատեն, կ’ուզեմ ամէն տարի մասնակցիլ, որովհետեւ շատ կոփուեցայ եւ զօրացայ այս ընթացքին։

 

***
ԼԻԼԻԱՆ ՂԱՈՒԻ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 6րդ դասարան

Ամառնային արձակուրդիս բանակումի գացի ընկերներուս հետ։ Նախ բոլորս նստանք հանրակառքին մէջ եւ ուղղուեցանք բանակավայր։ Երբ տեղաւորուեցանք, դրօշակի արարողութիւն ըրինք եւ կապեցինք վրանները։
Ես շատ բաներ սորվեցայ բանակումէն, օրինակ՝ կրակ վառել, սկաուտական կապեր կապել, վրան շինել եւ առաջին օգնութիւն ցուցաբերել, եթէ պէտք ըլլայ։ Ամենէն աղուոր օրը այն էր, երբ գացինք hiking-ի եւ դիտեցինք արեւուն մայր մտնելը։
Ամէն գիշեր կը վառէինք կրակը, շուրջը կը նստէինք եւ հայերէն երգեր կ’երգէինք։ Ատկէ վերջ կը սկսէր պահակութիւնը, որ կը տեւէր մինչեւ կէսգիշեր։ Յետոյ ամէնքս կը մտնէինք մեր վրանը եւ կը քնանայինք։
Վերջին օրը հանդէս ըրինք։ Ներկայ էին բոլոր ծնողները։ Երբ հանդէսը վերջացաւ եւ բոլորը գացին, վերջին պահակութիւնը ըրինք։ Այդ գիշեր մեծ տղաները արթուն մնացին, քնացած սկաուտներուն երեսները գծելու համար։
Այս ամառնային արձակուրդիս շատ լաւ ժամանակ անցուցի եւ կը յուսամ, որ յաջորդ տարի ալ կը մասնակցիմ բանակումի։

 

***
ՈՒԻԼԻԱՄ ՂԱՈՒԻ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 6րդ դասարան

Այս ամառ ես շատ ուրախ անցուցի, որովհետեւ նախ գացի ամառնային դպրոց, ապա՝ բանակումի։ Երկու տեղերն ալ շատ նոր բաներ սորվեցայ, օրինակ՝ խարոյկ վառել, վրան կապել, հայկական երգ երգել եւ այլն։ Մանաւանդ սիրեցի մեր գիշերային պահակութիւնները, խմբային աշխատանքները եւ խաղերը։
Ուրախ եմ, որ մասնակցեցայ այս բանակումին, որովհետեւ եօթը օր շարունակ ես եւ ընկերներս անցուցինք մեր տուներէն դուրս, հեռու մեր փափուկ անկողիններէն։

 

***
ՄԱՐԻ ԽԱՉԱՏՈՒՐԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Այս ամառուան ամենէն իւրայատուկ օրը մօրս յիսնամեայ տարեդարձին օրն էր, երբ իր մօտիկ ընկերուհիները անակնկալ մը պատրաստած էին, որուն մասին մայրս չգիտցաւ մինչեւ այդ պահը։ Երբ տեսաւ անակնկալը եւ իր ընկերուհիները, որոնք շատոնց չէր տեսած, շատ զարմացաւ, իսկ երբ բերին մօրս համար յատուկ կարկանդակը, որ շատ աղուոր ու համով էր, ան շատ յուզուեցաւ ուրախութենէն։ Հոն ներկայ էին մեծ մայրս, մօրաքոյրս եւ իր ընկերուհիները։ Կէսգիշեր էր, երբ մենք վերադարձանք տուն ուրախ, զուարթ ու երջանիկ։
Ես կը մաղթեմ, որ այս տարի ամենալաւը ըլլայ բոլոր մայրերուն եւ դպրոցականներուն համար, որպէսզի խելացի, կարգապահ ըլլան եւ լաւ նիշեր բերեն, որ յաջող ըլլան իրենց կեանքին մէջ եւ լաւ ապագայ ունենան։ Աստուած թող պահպանէ ամէն մարդը եւ մարդիկ ինչ որ ուզեն՝ թող իրականանայ։

 

***
ՔՆԱՐ ՏԷՄԻՐՃԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Ինծի համար յատուկ էր այս ամառուան արձակուրդս, որովհետեւ հարազատ քեռիս պիտի ամուսնանար։ Մեր ուրախութիւնը կրկնապատկուեցաւ, երբ գիտցանք, որ մեր հարսնցուն Հայաստանէն է։
Մինչ հարսանիքի օրը մենք բոլորս զբաղած էինք հարսանեկան պատրաստութիւններով․ օր մը՝ վարսայարդարին քով, օր մը՝ մատնայարդարին եւ օր մըն ալ՝ դիմայարդարին, չհաշուած հագուստներու, կօշիկներու եւ զարդերու գնումները։
Եւ վերջապէս հասաւ հարսանիքի օրը։ Ես շատ ուրախ էի, որովհետեւ իմ ամբողջ արձակուրդիս ժամանակ կը մտածէի քեռիիս հարսանիքին մասին։ Երբ օրը հասաւ, առտու կանուխ արթնցայ եւ գացի վարսայարդարին քով, որպէսզի մազերս յարդարէ։ Հագուելէս ետք, բոլորս միասին, երաժշտութեան ընկերակցութեամբ ուղղուեցանք դէպի եկեղեցի։
Իրիկունը, խրախճանքէն ետք, տուն վերադարձանք, եւ շատ արագ քնացայ, որովհետեւ երկար օր մը ունեցած էի եւ ամբողջ գիշերը հարսանիքի դէպքերը կառուսելի պէս կը դառնային գլխուս մէջ։

 

***
ՄԵՂԵԴԻ ԳԷՈՐԳԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Այս արձակուրդս յատուկ էր ինծի համար, որովհետեւ, ոչ նման նախորդ տարիներուն, այս տարի առիթ ունեցայ հօրս հետ միասին այցելելու հին եւ պատմական տեղեր։ Այս հնագոյն տեղերէն մէկը Հերովդէս թագաւորին շինած բերդն էր, որ կոչուած էր իր անունով՝ Հերոտիոն։ Ան կը գտնուի Բեթղեհէմ քաղաքէն եօթը քիլոմեթր հեռաւորութեան վրայ, դէպի Արեւելք։ Գացի նաեւ թանգարան, ընտանիքիս հետ, եւ տեսայ, թէ ինչպէս մարդիկ նախապէս կ’ապրէին։ Տեսայ անուշիկ վզնոցներ եւ դիտեցի, թէ ինչպէս փոքրիկ վրձիններով կը փորէին։ Նկատեցի անուշիկ նկարներ։ Այցելեցի զանազան եկեղեցիներ, որոնք շատ աղուոր շինուած էին, մէկը միւսէն աւելի հին ու գեղեցիկ։
Կը խնդրեմ Աստուծմէ, որ ինծի ամէն տարի աղուոր արձակուրդ տայ, որպէսզի լաւ տարի մը անցընենք ես եւ ընկերներս։

 

***
ՆՈՒՐԻԹԱ ՂԱՈՒԻ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Այս արձակուրդս՝ 2018ին, ամենալաւ արձակուրդն էր ինծի համար։ Շատ բաներ ըրի, խաղցայ, լողալու գացի, դասընկերներս տեսայ եւ աւելի աղուոր բաներ ըրինք։ Ամենալաւ բանը, որ ըրի արձակուրդիս մէջ, բանակումի երթալս էր։ Բանակումը տեւեց հինգ օր։ Շատ խաղցանք, նոր ընկերներ ունեցայ․․․։ Ես եւ դասընկերներս նոյն վրանին մէջ քնացանք։ Գիշերը, երբ ամէն մարդ քնանար, ես եւ ընկերս կը խաղայինք, համով բաներ կ’ուտէինք, ֆիլմեր կը դիտէինք, սարսափազդու պատմութիւններ կը պատմէինք եւ կը նկարուէինք։ Ես շատ ուրախացայ այս արձակուրդիս եւ շատ կ’ուզեմ, որ աշխարհի բոլոր երեխաները ուրախ ու հանգիստ կեանք ունենան եւ պատերազմներ չըլլան։

 

***
ԴԱՆԻԷԼ ԳԱՍԱՊԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Երբ դպրոցը վերջացաւ, տուն գացի, եւ սկսաւ ամառուան արձակուրդս։ Այս արձակուրդիս Հայաստան գացի եւ հոն շատ ուրախ եւ հաճելի ժամանակ անցուցի, բայց մէկ օր մը կայ, որ ինծի համար անմոռանալի օր է։ Այդ օրը ես ընտանիքիս հետ գացի ջրաշխարհ եւ հոն լողացի, խաղցայ եւ ջրային սահնակներէ սահեցայ քոյրերուս եւ եղբօրս հետ։ Այն սահնակները, ուր նստայ, շատ եկար եւ մեծ էին։ Ամենավախնալիք սահնակը նարնջագոյնն էր, որովհետեւ շատ ջուրէն առջեւդ չէիր տեսներ։
Երբ ջրաշխարհէն ելանք, գացինք «փլէյ սիթի», ինքնաշարժ քշելու։ Ես ընտանիքիս դէմ կը քշէի։ Առաջին անգամ ես երկրորդ հանդիսացայ, հայրս՝ երրորդ։ Մայրս եւ ես ընտանիքով իրարու դէմ խաղցանք։ Ես շատ լաւ չէի, որովհետեւ առաջին անգամս էր։ Հայրս փորձառուի պէս կը խաղար, իսկ քոյրս, որ գիտէր պոլինկ խաղալ, վերջին հանդիսացաւ։
Ես այդ օրը միշտ պիտի պահեմ մտքիս մէջ եւ կ’ուզեմ, որ այսպիսի օրեր շատ կրկնուին։

42058907_2195950500646541_3283918263511154688_n.jpg

***
ՅԱԿՈԲ ՂԱՈՒԻ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 7րդ դասարան

Երբ դպրոցը վերջացաւ, տուն գացի եւ սկսաւ ամառուան արձակուրդս։ Ես շատ խանդավառ էի, որովհետեւ շատ կը մտածէի, թէ ինչպէ՞ս պիտի անցընեմ արձակուրդս։ Քանի մը օր վերջ, ամառնային դպրոցը սկսաւ։ Շատ ուրախ էի, որովհետեւ ամէն ընկերներս հոն պիտի ըլլային։ Առաջին օրը շատ յատուկ օր մըն էր, որովհետեւ շատ նոր ընկերներ ունեցայ եւ շատ աղուոր պահեր ապրեցայ։ Հինգ օր ետք, լողալու գացինք եւ հոն աղուոր ժամանակ անցուցինք։ Ամառնային դպրոցին մէջ շատ աղուոր բաներ սորվեցուցին մեզի եւ շատ յիշարժան վայրեր տարին։ Ես սորվեցայ ծաղիկ ցանել եւ լաւ վարուիլ դասարանին մէջ։ Կը յուսամ, որ բոլոր ընկերներս ալ աղուոր ժամանակ անցուցին եւ սիրեցին ամառնային դպրոցը, որովհետեւ անձամբ ես շատ օգտուեցայ։

 

***
ՄԱՅԻԱ ՍԱՀԱԿԵԱՆ
Երուսաղէմ, Ս․ Թարգմանչաց Վարժարան, 6րդ դասարան

Այս տարի ես մի քանի անգամ լողալու գացի։ Ինչո՞ւ լողալու։ Որովհետեւ ես լողալ շատ կը սիրեմ։ Այս տարին տարբեր էր նախորդներէն, որովհետեւ ես նոր ընկերներ ունեցայ, որոնք դարձան մտերիմ բարեկամներս։ Անոնց շատ պատմեցի հայերուն եւ անոնց սխրագործութիւններուն մասին։ Անոնք շատ զարմացան գիտնալով, որ Իսրայէլի մէջ մեծ թիւով հայութիւն ունինք եւ վարժարան մը, որ կը գտնուի Երուսաղէմի մէջ եւ միակն է այս երկրին մէջ։ Զարմացան նաեւ, երբ գիտցան, որ մենք չորս լեզու կը սորվինք այստեղ, ունինք Հայոց Վանքը եւ եկեղեցիները։
Այս տարին առանձնայատուկ էր ինծի համար, որովհետեւ ուտել-խմելէն զատ ես ձեռք բերի նոր ընկերներ, որոնց հետ կապ կը պահեմ մինչ այսօր։

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՎԵՐԱՄՈՒՏ

41936415_1922883117748786_5756796691214761984_n

ՆԱՅԻՐԻ ՊԻՒՅԻՒՔՍԻՄՔԷՇԵԱՆ
Իսթանպուլ, Էսաեան Վարժարան, ԺԲ. դասարան

Այսօր, նախորդ տարիներու բաղդատմամբ, քիչ մը տխուր եկայ դպրոց:

Երբ այս դպրոցին դռնէն առաջին անգամ մուտք գործեցի, երեք տարեկան մանուկ մըն էի: Կը յիշեմ այն առաջին վերամուտը, որ ապրած էի այս երդիքին տակ: Այսօրուընէ քիչ մը տարբեր զգացումներ ունէի, եղբօրս հետ էի, ու այս ամպիոնին առջեւ ծնողներու, ուսուցիչ-ուսուցչուհիներու ներկայութեան արտասանած էինք բանաստեղծութիւն մը: Դեռ առաջին օրս էր…:

15 տարեկան եմ, դպրոցի առաջին օրս է, եւ ես ձեզի կ’ուղղեմ իմ սրտի խօսքը: Այս տարիներուն ընթացքին ապրեցայ ուրախ եւ տխուր օրեր, ունեցայ իմ առաջին ընկերներս, որոնց մեծամասնութեան հետ դեռ դասընկերներ ենք ու նոյն դասարանին մէջ դաս կ’ընենք:

Կը յիշեմ, ինչպէս ատենին, որպէս մանկապարտէզի սանուհի, միջնակարգի եւ լիսէի ուսուցչուհիները հմայքով կը դիտէի: Անոնց մեծամասնութիւնը ուսում ջամբեց ինծի: Կը յիշեմ նաեւ քարտուղարուհիներն ու տնտեսները, որոնք այսօր եւս մեծ ջանքով կ’աշխատին մեզի գոհացում տալու եւ օգտակար ըլլալու համար:

Կը յիշեմ այս պարտէզին հին վիճակը… եւ հարկաւ կը յիշեմ այս շէնքը, որուն դռնէն ներս պիտի մտնենք քիչ վերջ, տարեշրջանի առաջին զանգակով:

Մանկութեանս շրջանին, երբ կը նայէի լիսէի այս հսկայ շէնքին, միտքս կու գար երկար ճամբայ մը: Հիմա գիտեմ, թէ այս տարուընէ վերջ զայն իբրեւ շրջանաւարտ պիտի այցելեմ:

Մենք, էսաեանցիներս, պէտք է գիտնանք, որ շատ բախտաւոր ենք, որովհետեւ մաս կը կազմենք մեծ փորձառութեան, աւանդութեան եւ ժառանգութեան տէր ընտանիքի մը, որուն մաս կազմեցինք այս հոյակապ կրթական օճախին մէջ: Մեր ուսուցիչ-ուսուցչուհիները ջանք չեն խնայեր, որպէսզի մենք ունենանք փայլուն ապագայ մը:

Կը մաղթեմ բոլորիս յաջող ու ուրախ տարի մը: Բարի վերամուտ:

 

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: