ՄԵԾ ՀԱՅՐԻԿԻՆ ՃԱՄՊՐՈՒԿԸ (Դ.)

ՄԵԼԻՍԱ ՖԷՐԱՀԵԱՆ

Օդերը բաւական տաքցած էին. կարծես ամառը եկած էր։ Բայց տակաւին ամառուան սկսելուն ամիս մը կար։ Արդէն Անին ամէն տարի ամառուան գալուստը մայրիկին արձակուրդի ծրագիրներէն կը զգար։ Մայրիկը որեւէ ծրագիրի մը մասին չէր խօսած։ Դպրոցներն ալ դեռ չէին փակուած։ Զարմիկները ամէն օր դպրոց կ’երթային։ Իսկ Անին ալ գալ տարի պիտի սկսէր իր ուսման կեանքին։ Եւ անհամբեր կը սպասէր այդ օրուան։

Անին առտուն քրտնած արթնցաւ։ Շուտ վազեց ու պատուհանը բացաւ: Եթէ մայրիկը այս ըրածը տեսնէր, շատ պիտի ջղայնանար․ աղէկ որ հոն չէր։ Պատուհանը բացաւ, ականջները լեցուեցան թռչուններուն ճռուողիւնով եւ մորթը տաքցաւ արեւուն ճառագայթով։ Կարծէք ճառագայթը հոգին լուսաւորեց։ Զեփիւռը շոյեց կարմիր այտերը։

Անին կամացուկ աչքերը փակեց ու երազեց ծովեզերք մը, ուր կը գտնուէին ընտանիքի բոլոր անդամները՝ մայրիկը, հայրիկը, մեծ հայրիկը, զարմիկ-զարմուհիները եւ իր ամենամտերիմ ընկերներէն մէկը՝ Սելինը։ Ամէն մարդ ուրախ կը զրուցէր։

Ապա վերյիշեց անցեալ ամառ Սելինին հետ անցուցած հաճելի պահերը: Որքա՜ն լաւ ժամանակ անցուցած էին միասին։ Արդէն մեծերն ալ իրենց նման լաւ բարեկամներ էին, եւ Անին ալ կ’ուզէր անոնց նման երկար տարիներ Սելինին հետ միասին ըլլալ։

Յետոյ գիշերանոցը հանեց ու հագաւ տան զգեստը, ուրախ-զուարթ սենեակէն ելաւ ու գնաց խոհանոց։

– Բարի լոյս, մայրի՛կ։

– Բարի լոյս, Անի, եկո՛ւր, նստէ՛, սկսինք։

Մայրիկը շատոնց պատրաստած էր նախաճաշը․ խաշած հաւկիթը, ճերմակ պանիրը, բալի անուշը, ձիթապտուղը, կարագը, ամէնը պզտիկ պնակներով շարուած էին։ Վերյիշեց մեծ հօրը խօսքը.

– Նախաճաշը  օրուան ամենակարեւոր ժումն է։ Եթէ կ’ուզես կենսունակ օր մը անցընել, ուրեմն երբեք պէտք չէ փախցնես նախաճաշը։

Անին արդէն շատ կը սիրէր նախաճաշի պահերը, որովհետեւ մայրիկին հետ կը խօսէին, միասին կը խնդային… եւ իր հարցուցած հազարումէկ հարցումներէն իւրաքանչիւրին պատասխան մը կ’առնէր։

Անին շարունակ կը խորհէր, թէ մայրիկը այսքան շատ բան ուրկէ՞ գիտէր։ Յառաջիկային, երբ մեծնար, ճիփ-ճիշդ մօրը պիտի նմանէր… անոր պէս իրեն հարցուած բոլոր հարցումներուն պիտի պատասխանէր։

Նախաճաշէն ետք սեղանը հաւաքեցին։ Անին վազելով խոհանոցէն ելլել կը պատրաստուէր, երբ մայրիկը զինք կեցուց․

– Անի՛, կեցի՛ր, մէյ մը ըսէ նայիմ, ո՞ւր կ’երթաս։

– Մեծ հայրիկիս քով պիտի երթամ, սենեակը։ Երէկուընէ համաձայնեցանք, որ այսօր միասին խաղ պիտի խաղանք։ Եթէ կարենամ համոզել, թերեւս դուրս ելլենք․ օդը շատ աղուոր է։

– Մեծ հայրիկդ սենեակը չէ։ Հայրիկիդ հետ միասին դուրս ելան։

– Իրա՞ւ,- մռմռաց Անին,- ի՛նչ որ է։ Մենք ալ վերադարձին կը խաղանք։ Ե՞րբ պիտի վերադառնայ։ Բան մը ըսա՞ւ։ Հայրիկիս գործատե՞ղը գացին։ Բայց հայրիկս խոստացած էր, որ զիս ալ պիտի տանէր։

– Աղջիկս, կեցի՛ր։ Այսքան շատ հարցումի մէկ անգամէն չեմ կրնար պատասխանել։ Այո՛, միասին ելան, գործ մը պիտի կարգադրեն։

– Ի՞նչ ըսել է կարգադրել։

– Այսինքն միասին պիտի լուծեն։

– Է՜, խնդիրը ի՞նչ է։

– Ո՞ր խնդիրը։

– Խնդի՞ր մը կայ։

-նչ կ’ըսես, Անի, չեմ հասկնար։

– Խնդիր մը պիտի լուծեն, ըսիր, մայրիկ։

– Չէ՜, աղջիկս, խնդիր մը չկայ։ Սխալ հասկցար։ Հայրիկդ մեծ հօրմէդ օգնութիւն մը ուզեց, անոր համար միասին գացին։

– Հը՜մ… հասկցայ։

Անին այլեւս վստահ էր. կասկած չունէր. խնդիր մը կար, որուն ի՛նչ ըլլալէն տակաւին լուր չունէր։ Բայց մօտ ատենէն պիտի գիտնար:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

Advertisements

ՀՈՎԸ ՔՈՎԷՆ

ԱՆԻ ՊԱՐՈՆԵԱՆ

Կեսուր մայրիկս շատ կը սիրէր պատուհանէն դուրս դիտել: Մանաւանդ ամռան տաքուն, բարձ մը դրած պատուհանին առջեւ, եկող-գացողը կը դիտէր: Այդ տարիներուն մեր փողոցը ամայի էր, քիչ անցորդներ կային, որոնց մեծամասնութիւնը՝ ծանօթ դէմքեր, արդէն կը բարեւէին մէկզմէկու ու աչքերնին մեր պատուհանին սեւեռելով բարեւ կու տային կեսուր մայրիկիս:

Օր մը, երբ զբաղած էի տնային գործերովս, լսեցի կնոջ մը ձայնը.

– Հայտէ՜, տիկին Ալիս, եկո՛ւր, միասին երթանք եկեղեցի, այսօր գաւազանատուուչութիւն պիտի կատարուի:

– Չէ՛, չեմ ի գար, դո՛ւն գնա:

Հետաքրքրուեցայ, արդեօք ո՞վ էր այդ եկեղեցասէր տիկինը, փութացի դէպի պատուհան: Աստուած իմ, այդ ի՜նչ պճնասէր կին մը. կարմիր գլխարկին վրայ կապած էր մանուշակագոյն քօղ մը․ հաւանաբար կը խորհէր, թէ հովը կրնար թռցնել գլխարկը: Կանաչ զգեստ մը հագած էր․ յայտնի էր, որ շատ հին զգեստ մըն էր. փէշերը երկար ու քանի մը կարգ վոլաններով: Վրան ալ առած էր դեղին ժաքէթ մը: Ձեռքը սովորականէն աւելի խոշոր պայուսակ մը ունէր:

Միտքս եկաւ հօրս արտասանած մէկ արտայայտութիւնը՝ Ափոքրիա մասքարասը (յունարէն՝ Բարեկենդանի համար ծպտուած անձ):

– Մայրի՜կ, ո՞վ է այս տիկինը:

– Ա՜խ, աղջիկս, հովը քովէն է, ի՜նչ ըսեմ:

– Բաներ մը ըսաւ քեզի:

– Հա՜, այո՛, մէկուն սօփա (գաւազան) պիտի տան եղեր:

Խնդա՞մ, թէ լամ՝ չհասկցայ, գաւազանը վերածուած էր՝ սօփայի: Ֆրանսական կրթութիւն առած էր կեսուր մայրիկս եւ քիչ մըն ալ հեռու մնացած՝ եկեղեցական կեանքէն: Անշուշտ բացատրեցի իրեն այդ արարողութեան կարեւորութիւնը:

– Բայց իրաւունք ունիմ, չէ՞, քա՛ ասոր հետ ընտո՞ր ելլեմ, երթամ, սոխախը (փողոց), ետի տիւվէլ (համայն աշխարհ) մեզի կը նայի, չե՞ս նայիր խըեաֆէթին (զգեստ):

Կեսուր մայրիկս պատմեց, որ լուսահոգի կեսրայրս շատ բարեսիրտ մարդ էր: Գրեթէ բոլոր չքաւորներուն տէր կ’ելլէր. տէր կ’ելլէր նաեւ այսպէս «հովը քովէն» եղողներուն: Իր կենդանութեան օրերուն դուռը բաց էր բոլորին առջեւ:

Հովը քովէն տիկինը անշուշտ ի ծնէ չէր, որ այդպէս էր… կեանքը, որ բոլորիս համար փոթորկոտ կ’անցնի ատեն-ատեն եւ մենք հանդուրժել կը ջանանք այդ խօլ հովերուն, մեզ այսպէս կ’ընէ: Մեզմէ ոմանք Տիրոջ օգնութեամբ եւ մեր զօրաւոր նկարագրով դուրս կրնան ելլել այդպիսի դժուար կացութիւններէն: Իսկ ոմանք կը յանձնուին շուտով փոթորիկին ու չորցած տերեւներու նման կը թափառին փողոցներուն մէջ, եւ արդէն աղբահաւաքը պատրաստ է զանոնք նետել աղբամանին մէջ:

Ահաւասիկ մեր տիկին հովը քովէնը ունեցած էր տարաբախտ կեանք մը: Միջին եկամուտով ընտանիքի մը աղջիկն էր։ Խեղճը սիրահարուած էր հարուստ տղու մը: Անշուշտ տղուն ընտանիքը մերժած էր զինք, արդէն տղան ալ միջոց մը վերջ տեղի տուած էր հօրը սպառնալիքներուն դիմաց: Հովը քովէնը լացուկոծի մատնուած՝ ժխտական պատասխան տուած էր բոլոր թեկնածուներուն: Հօրը եւ մօրը մահէն վերջ ինկած էր աղքատութեան մէջ. եկեղեցին կ’օգնէր անոր, նաեւ՝ բարեսիրտ մարդիկ: Ս. Ծննդեան եւ Զատկուան օրերուն կ’երթար այն ընտանիքներուն տուները, որոնք սիրայօժար կ’ընդունէին զինք: Անոնց հետ կը բոլորուէր սեղանի շուրջ, կը զուարճանար: Կեսրայրս ալ իր կարգին կը հիւրասիրէր այս խեղճ կինը: Նախապէս պարտէզներով շրջապատուած էր ամուսնոյս տունը, եւ այդ խոշոր ընտանիքին մաս կը կազմէր նաեւ ան: Պարտէզին մէջ ուրախ-զուարթ կ’ուտէր կը խմէր: Յետոյ խոշոր պայուսակն ալ կերակուրներով լեցնելով տունը կ’երթար:

Քանի տարիքը կ’առնէր, կը սկսէին խելագարութեան նշանները։ Մարդիկ անշուշտ քիչ մըն ալ վախնալով, այլեւս կը փակէին իրենց դռները մեր հովը քովէնին դիմաց:

Օր մը, զանգակը հնչեց, դուռը բացի: Դիմացս էր ան՝ ձեռքը խոշոր պնակ մը տապկուած ձուկով:

– Ա՛ռ ասիկա, պարոնտատիդ հոգւոյն համար տապկեցի:

Սահմռկած կը նայէի իրեն:

– Քա՛, ապո՞ւշ ես, ի՛նչ ես, մէյմն ալ ըսին քի, տիկին Ալիսին հարսը ուսուցչուհի է, ա՛ռ սա պնակը ծեռքէս:

Կեսուրս վրայ հասաւ:

– Ա՜խ, զախմէթ (յոգնութիւն) ըրեր ես, մերսի, մերսի, մենք ալ հիմա տիկին Ռամէլային կ’երթանք, ուրիշ օր մը եկո՛ւր տէ, խախվէ մը խմենք:

– Չէ՛, զաթէն (արդէն) խախվէն չարբընթի (բաբախում) կ’ընէ կոր:

Սանդուխներէն գլտորելու պէս գնաց: Կեսուրս ձուկերը կատուներուն բաժնեց: Մինչ կատուները ձուկերը կը յափշտակէին, կեսուրս խոշոր շունչ մը առաւ:

Ուրիշ օր մըն ալ ճամբան դէմ առ դէմ եկանք:

– Քա՛, ինծի նայէ՛, կեսուրդ գոհարեղէնները քեզի՞ մի տուաւ, չէնէ մի միւս հարսին. ա՜խ, ի՜նչ բըրլանթաներ, էլմասներ (ադամանդ) ունէր: Նայէ՛, կէնէ (նորէն) պիշ-պիշ կը նայիս կոր: Քա՛, քեզի ընտո՞ր ուսուցչուհի ըրեր են, ամա՜ն,  օ՜ֆ, նէ կիւնլերէ գալտըք (ի՜նչ օրերու մնացինք):

Հովը քովէն տիկնոջ հետ քանի մը անգամ եւս դէմ առ դէմ եկանք, ամէն անգամուն բան մը ունէր ըսելիք:

Օր մը լուր առինք, թէ մահացեր է, լոյսերուն մէջ ննջէ, հողը թեթեւ ըլլայ:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՖՈՒԹՊՈԼ, ԿԱՂԱՆԴ, ԸՆԿԵՐՆԵՐ, ԱՄԱՌ

ՖՈՒԹՊՈԼ
ԱՐԻ ՉԷՉՃԷՆԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Ե. դասարան

11 Ապրիլ 2019ին, ֆութպոլի մրցումի համար դասարանով Թեռա Սանթա դպրոցը գացինք: Չէինք մարզուած խոտի վրայ խաղալու համար, չէինք վարժուած լաւ խումբի մը դէմ խաղալու եւ շուրջերնիս ծաղրանք լսելու: Ի վերջոյ 8-5 պարտուեցանք եւ խանդավառութեամբ վերադարձանք դպրոց: Այդ օրը շատ աղուոր օր մըն էր, եւ կը յուսամ, որ նորէն երթանք եւ յաղթելով վերադառնանք:

ՖՈՒԹՊՈԼԻ ԽԱՂ
ԱԼԵՔՍ ԳԱԼՈՒՍՏԵԱՆ ՌՈՃԸՐ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Ե. դասարան

Հինգշաբթի, 11 Ապրիլ 2019ին, դասարանով գացինք Թեռա Սանթա դպրոց, որպէսզի ֆութպոլ խաղանք: Խաղցողներն էին Ե. եւ Զ. դասարանները: Ամէն մարդ շատ լաւ խաղցաւ, միայն թէ շատ փոխանցումներով չխաղցանք: Թեռա Սանթայի խաղցողները քիչ մը կոշտ կը խաղային: Ութ-հինգ արդիւնքով պարտուեցանք, բայց հոգ չէ, որովհետեւ աղուոր օր մըն էր: Վերջը մեզի մասնակցութեան վկայագիր տուին: Ապա դպրոց վերադարձանք: Շատ շնորհակալ եմ, որ մեր դպրոցը՝ Նարեկ Վարժարանը եւ Թեռա Սանթան այս խաղը կազմակերպեցին:

ՖՈՒԹՊՈԼԻ ՄՐՑՈՒՄ
ԳՈՒՐԳԷՆ ԹՈՐՈՍԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Ե. դասարան

Անցեալ Հինգշաբթի, Նարեկ Վարժարանի Ե. եւ Զ. դասարանները այցելեցին Թեռա Սանթա վարժարանը ֆութպոլ խաղալու համար։ Խաղը վերջացաւ 8-5 արդիւնքով։ Թեռա Սանթան շահեցաւ։ Առաջին կոլը նշանակեց Գրիգորը, Արտօն եւ Զ. դասարանի Պաւելը նշանակեցին երկու կոլ։

Թեռա Սանթայի խաղցողները կոպիտ կը խաղային. կը հրէին, կը ծաղրէին եւ կը հայհոյէին։ Կարեւորը ան է, որ ուրախ ժամանակ անցուցինք։ Երբոր մրցումը վերջացաւ, խմբային նկար մը քաշեցինք Թեռա Սանթայի աշակերներուն հետ եւ յետոյ քալելով դպրոց վերադարձանք։

16 Ապրիլ 2019

ԿԱՂԱՆԴԻ ՀԱՆԴԷՍ 2017
ԱԼԵՔՍԻԱ ԱԼԹՈՒՆԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Զ. դասարան

Կաղանդի բոլոր հանդէսներէն ամենասիրածս եղած է 2017ինը, երբ մեծ հանդէս մը ըրինք դասարանով, եւ մեր թատրոնը բաւական երկար եւ խնդալիք էր։ Ես եւ ընկերուհիս շփացած աղջիկներ եղանք․ Կաղանդ Պապան դատի տալ կ’ուզէինք։ Յետոյ պէտք է փոխուէինք, որպէսզի նախ փոքրիկներուն դերը խաղայինք, ապա՝ նախագահինը։ Շատ հաճելի էր այդ դերերը խաղալը, եւ երբեք պիտի չմոռնամ այդ հանդէսը։

ՈՏՆԱԳՆԴԱԿ
ԱՐԻ ԼԵՒՈՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Զ. դասարան

Հինգշաբթի, 11 Ապրիլ 2019ին, դպրոցով գացինք Թեռա Սանթա դպրոցը, որպէսզի մեր տղաքը ֆութպոլի խաղի մասնակցին: Ես չմասնակցեցայ, բայց կրնանք ըսել, որ քիչ մը օգնեցի՝ տղոց ջուր եւ ուտելիք տալով: Չմոռնանք, որ մենք միայն 4-5 հոգի էինք, որ կը քաջալերէինք մեր խումբը: Թեռա Սանթան 50 քաջալերող ունէր՝ պոռացող: Դժբախտաբար իրենք շահեցան. արդիւնքը՝ 8-5:
Մենք «Թեռա Սանթա»յի աշակերտներուն առջեւ նստած էինք: Բախտաւոր ենք, որ չխուլցանք այդ օրը:

Դժբախտաբար անոնք տգեղ արտայայտութիւններ ալ կ’ունենային: Բայց մենք՝ նարեկցիներս, շատ լուրջ մնացինք:

Կէսօրին վերադարձանք Նարեկ՝ մեր սիրելի դպրոցը:

ԻՄ ՄԱՍԻՍ
ԹԱՄԱՐ ԴԱՒԻԹԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Զ. դասարան

Ես Թամար Դաւիթեանն եմ: Տասներկու տարեկան եմ եւ կը յաճախեմ Նիկոսիոյ Նարեկ Վարժարանը: Զ. դասարանի աշակերտուհի եմ: Կը բնակիմ Նիկոսիա:

Ամենասիրած դասանիւթս թուաբանութիւնն է: Նախասիրած գոյնս կարմիրն է: Կը սիրեմ տապկուած գետնախնձոր ուտել:

Նախասիրութիւններս են՝ դաշնամուր նուագել, պարել ու երգել: Դաշնամուրի դասի կ’երթամ շաբաթը մէկ անգամ, կը պարեմ եւ կ’երգեմ շաբաթը երկու անգամ:

Կը սիրեմ ոտնագնդակ խաղալ եւ կը դիտեմ Լիւերբուլի խաղերը, որովհետեւ ոտնագնդակի ամենասիրած խումբս է անիկա:

Ամենասիրած լեզուս անգլերէնն է, բայց հայերէնն ալ կը սիրեմ:

ՖՈՒԹՊՈԼԻ ՄՐՑՈՒՄ 2019
ՆԱԹԱԼԻ ԿՐԷՄՄՈՒ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Զ. դասարան

Հինգշաբթի, 11 Ապրիլ 2019ին, Ե. եւ Զ. դասարանի աշակերտներս գացինք Թեռա Սանթա, ֆութպոլի մրցումի համար։ Մենք՝ աղջիկներս, դաշտին մէջ նստած էինք եւ կը դիտէինք խաղը։ Հոն մեզի հրամցուցին խնձոր, պանան, ջուր եւ օշարակ։ Մեր խաղցողները շատ լաւ խաղցան եւ կրցան հինգ կոլ դնել, եւ խաղը վերջացաւ 8-5 արդիւնքով։ Երկու խումբերու մարզիկները համբուրուեցան, եւ աղուոր խաղէ մը ետք վերադարձանք մեր Նարեկ դպրոցը։

ԸՆԿԵՐՆԵՐ
ՃՈՐՃ ԽՏԸՐՇԱՀ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Ես երախտապարտ եմ Վռամ Նալպանտեանին։ Երբ Կիպրոս եկայ, ան առաջինն էր, որ ինծի եւ ընտանիքիս օգնեց ամէն բանով՝ տեղեր երթալով, տեղ տանելով։ Ինծի պարոն Վռամը շատ, շատ, շա՜տ մեծ երախտիք ըրաւ, եւ չ’ըլլար ապերախտ ըլլալ իր ըրած երախտիքին հանդէպ։ Նոյնպէս, Անդրանիկ Աշճեանը, Վռամին պէս, առաջին ընկերներէս է։

ԻՆՉՊԷ՞Ս ՉՄՈՌՆԱԼ
ՃՈՐՃ ԽՏԸՐՇԱՀ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Ինչե՞ր կրնանք ընել, որ մեր լեզուն եւ մեր կրօնքը չմոռնանք։

  1. Հայերէնի գեղեցիկ տառերը եւ հայերէն խօսիլը չմոռնանք։
  2. Ամէն տեղ՝ տունը կամ տունէն դուրս հայերէն խօսինք:
  3. Ամէն օր հայերէնով աղօթենք՝ թէ՛ իրիկունը եւ թէ՛ առտուն։
  4. Փորձենք ամէն Կիրակի եկեղեցի երթալ, կամ գոնէ ամիսը երկու-երեք անգամ։
  5. Մեր ընկերներուն հետ միշտ հայերէն խօսինք:

ԵՐԱԽՏԱԳԻՏՈՒԹԻՒՆ
ՄԵՂՐԻ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Երախտագէտ եմ, որ ունիմ առողջութիւն, լաւ ընտանիք եւ հաւատարիմ ընկերներ:
Երախտապարտ եմ ծնողներուս, որոնք ինծի տուած են միշտ լաւագոյնը եւ միշտ կը սորվեցնեն:

Մասնաւոր դրուագ մը չունիմ պատմելիք, բայց միշտ երախտապարտ եմ ընտանիքիս, ընկերներուս, դպրոցիս, ուսուցիչներուս եւ ուսուցչուհիներուս, որոնք միշտ իմ կողքիս են:

ՇԱԲԱԹ ՄԸ ՏՈՒՆԷՆ ՀԵՌՈՒ
ՄԵՂՐԻ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Շաբաթ մը տունէն հեռու գացինք հայրս, մայրս, զարմիկներս եւ ես:
Լողաւազանով շատ գեղեցիկ տուն մը վարձած էր ընտանիքս Փերվոլիա շրջանին մէջ: Ան շատ գեղեցիկ, հանդարտ, ծովեզերեայ շրջան մըն է: Ամէն առտու շատ ուրախ կ’արթննայինք զարմիկներով եւ նախաճաշէն անմիջապէս ետք կ’երթայինք ծով. հոն շատ լաւ ժամանակ կ’անցընէինք՝ լողալով մաքուր ծովուն մէջ: Ամէն օր կ’այցելէինք տարբեր տեղեր, ինչպէս՝ եկեղեցիներ, բերդեր, ճաշարաններ, խաղավայրեր եւ ուրիշ քաղաքներ:

Ինծի համար շատ հաճելի եւ անմոռանալի ընտանեկան արձակուրդ մըն էր:

ՄԵՐ ԼԵԶՈՒՆ ԵՒ ԿՐՕՆՔԸ
ՄԵՂՐԻ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Մեր լեզուն չմոռնալու համար նախ պէտք է, որ միշտ խօսինք հայերէն, կարդանք հայերէն գիրքեր, լսենք հայերէն երգեր, երթանք հայկական ակումբներ եւ ունենանք հայ ընկերներ, մանաւանդ օտարութեան մէջ, որպէսզի չլուծուինք:

Իսկ մեր կրօնքը պահելու համար պէտք է միշտ աղօթենք, մնանք հաւատացեալ եւ յաճախ եկեղեցի այցելենք:

ԱՆՄՈՌԱՆԱԼԻ ԱՄԱՌ ՄԸ
ՄԵՂՐԻ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. դասարան

Երբեք չեմ կրնար մոռնալ 2018ի ամառը, երբ Հայաստան այցելեցինք դասարանով։ Առաջին անգամն էր, որ Հայաստան կ’երթայի եւ շատ ուրախ էի: Կիպրոսէն նախ գացինք Յունաստան, ապա՝ Հայաստան, ուր մասնակցեցանք «Արի Տուն» ծրագիրին:

Առաջին օրը այցելեցինք Օշական գիւղ, եւ այսպէս ամէն օր տեղ մը այցելեցինք, ինչպէս՝ Սարդարապատ, զօրամաս, Խոր Վիրապ, Գեղարդ եւ Էջմիածին: Ինծի համար Վարդավառի օրը անմոռանալի օր մը եղաւ, երբ ընկերներով գացինք Հանրապետութեան Հրապարակ եւ զիրար թրջեցինք ու հոն հանդիպեցանք պարոն Հրայրին:

Ամենադժուար մասը եղաւ վերջին օրը, երբ ստիպուեցանք բաժնուիլ մեր նոր ընկերներէն, որոնք եկած էին տարբեր երկիրներէ, ինչպէս՝ Ամերիկա, Պելճիքա, Ռուսաստան եւ Գերմանիա, սակայն բոլորս իրարու խոստացանք դարձեալ հանդիպիլ օր մը Հայաստան: Յուսամ շուտով կը կարենանք իրականացնել այդ խոստումը, որովհետեւ ես շատ սիրեցի մեր հայրենիքը:

2018 ԱՄԱՌ
ԱՆԿԵԼԻՆԱ ՆԱԶԱՐՈՎԱ

Նիկոսիա, Նարեկ Վարժարան, Է. Դասարան

Երբեք չեմ կրնար մոռնալ Հայաստանի օրերը: Դպրոցը, աշակերտները, պտոյտները։ Չեմ կրնար մոռնալ Վարդավառը, քաղաքը ջուրով լեցուած։ Շատ ուրախ էինք։ Հայաստան «Արի տուն» ծրագիրին մասնակցեցանք դասարանով։ Այցելեցինք վայրեր, զորս երբեք չէի այցելած. օրինակ՝ Ծիծեռնակաբերդ, Սարդարապատ, Օշական, զօրամաս, Եռաբլուր, Էջմիածին եւ ուրիշ հետաքրքրական վայրեր։ Մենք առիթը ունեցանք ճատրակ խաղալու Հայաստանի Հանրապետութեան Սփիւռքի նախարար Մխիթար Հայրապետեանի հետ։ Ծանօթացանք տարբեր երկիրներէ՝ Իրաքէն, Ռուսիայէն, Գերմանիայէն, Պելճիքայէն եւ Ամերիկայէն մանուկներու։ Ուրախ եւ զուարճալի պահեր անցուցինք։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԵԱՆ ՑԱՆԿ

8 Ապրիլ – 8 Մայիս 2019

ՅՈՒՇԱԳՐՈՒԹԻՒՆ
ԿԱՐՃ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄՆԵՐ. ՊՕՂՈՍ ՍՆԱՊԵԱՆԻ ՀԵՏ
ՓԱՆՈՍ ՃԵՐԱՆԵԱՆ
17 Ապրիլ 2019

ԿԱՐՃ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄՆԵՐ. ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ՇԻՐԱԶԻ ՀԵՏ
ՓԱՆՈՍ ՃԵՐԱՆԵԱՆ
23 Ապրիլ 2019

ՀԱՅՐՍ՝ ԽՈՆԱՐՀ ՀԵՐՈՍ
ՄԱՀՈՒԱՆ 20ՐԴ ՏԱՐԵԼԻՑԻՆ ԱՌԹԻՒ
ՄԱՐԳԱՐԻՏ ԱՍՈՅԵԱՆ-ԼԻՆՔ
27 Ապրիլ 2019

ԱՐԱՔՍԻ ԵԱԵԱ
ԱՆԻ ՊԱՐՈՆԵԱՆ
30 Ապրիլ 2019

ԳԵՂԱԹՈՅՐ ՀԱՂՈՐԴԱԿԻՑՆԵՐՈՒ ՀԵՏ
ՍԻՐԱՆ ԱՒԸՆԵԱՆ ԱՄՊԱՐՃԵԱՆ
3 Մայիս 2019

ԿԱՐՃ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄՆԵՐ. ՅԱԿՈԲ ՄԱՆՈՒԿԵԱՆԻ ՀԵՏ
ՓԱՆՈՍ ՃԵՐԱՆԵԱՆ
8 Մայիս 2019

ԱԿՆԱՐԿ
ՄԱՍՏՐԻԽՏՑԻ ՍԵՐՎԱՏԻՈՒՍԸ
ԾՈՎԻԿ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ
9 Ապրիլ 2019

ԱՆՈՒՇ ԿԵԱՆՔ
ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ
9 Ապրիլ 2019

CLAIRE
ՍԻԼՎԻ ՊԱԼԵԱՆ
3 Մայիս 2019

ԱՂՋԻԿՍ Կ՚ԱՄՈՒՍՆԱՆԱՅ
ԼԵՌՆԱ ԳԱՐԱԳԻՒԹԻՒՔ
4 Մայիս 2019

ԼԵԶՈՒՆ ԱՅԼԱՏԱՌ
ՔՐԻՍՏ ԽՐՈՅԵԱՆ
4 Մայիս 2019

ՀԱՅԵՐԷՆԻ ԴԱՍԱՊԱՀԵՐ (Ա.)
ՄԵԼԻՍԱ ՖԷՐԱՀԵԱՆ
5 Մայիս 2019

ԵՐԿՈՒ ՓԱՄՓՈՒՇՏՈՎ
ՌԱՖՖԻ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
6 Մայիս 2019

ԵՐԵՔ ՀԱՐՑՈՒՄ
ԾՈՎԻԿ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ
7 Մայիս 2019

ՓՈՂՈՑԻ ԼԱՊՏԵՐ
ՍԻՒԶԱՆ ԲՌՆԱԼԵԱՆ
8 Մայիս 2019

ԲԱՌ ՈՒ ԲԱՆ
ԼՌՈՒԹԻՒՆ, ԲԱՌ, ԱՐՏԱՍԱՆՈՒԹԻՒՆ
ՍՕՍԻ ՄԻՇՈՅԵԱՆ ՏԱՊՊԱՂԵԱՆ
12 Ապրիլ 2019

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆ
Ի-ՏԱԼ-ԻԱ
ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
11 Ապրիլ 2019

Խ. ԱԲՈՎԵԱՆ
ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ
12 ԱՊՐԻԼ 2019

ՏԱՍՆՄԷԿԻԿ (Դ.)
ՍԳԱՐԱ ՆԱՈՒՄԱՆ
15 Ապրիլ 2019

NOTRE DAME DE PARIS
ՄԵՐ ՏԱՃԱՐԸ
ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ
16 Ապրիլ 2019

ՆՈԹՐԸ ՏԱՄԸ ԿԸ ՎԱՌԻ
ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
17 Ապրիլ 2019

ԹՈՒՐՔԵՐԸ ՏԵՍԱ՞Ք
ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
17 Ապրիլ 2019

ՆԱՀԱՊԵՏԻՆ ՊԱՏԳԱՄԸ
ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
24 Ապրիլ 2019

ԱՊՐԻԼ 24
ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
25 Ապրիլ 2019

ՀԱՄՀՈՏ
ՆՈՐԱ ՊԱՐՈՒԹՃԵԱՆ
30 Ապրիլ 2019

Ո՞Վ ԳԻՏԷ
ՄԵԼԻՍԱ ՖԷՐԱՀԵԱՆ
4 Մայիս 2019

ՃԱԲՈՆԱԿԱՆ ՀԱՅՔՈՒ (ԺԲ.)
Ծ. Թ. ՊԱԼԵԱՆ
5 Մայիս 2019

ԺՈՂՈՎՆԵՐ ԺՈՂՈՎՆԵՐ
ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
8 Մայիս 2019

ԱՐՁԱԿ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆ
ԿԱՐՃ ՊԱՏՈՒՄՆԵՐ ԵՒ ԽՈՀԵՐ (13)
ՍՕՍԻ ՄԻՇՈՅԵԱՆ ՏԱՊՊԱՂԵԱՆ
8 Մայիս 2019

ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹԻՒՆ
ԿԱՆՈՆ ԱՒԱԳ ՉՈՐԵՔՇԱԲԹՈՒԱՅ. ՕՐՀՆՈՒԹԻՒՆ (ԳՁ)
Թրգմ.՝ ԻՇԽԱՆ ՉԻՖԹՃԵԱՆ
17 Ապրիլ 2019

ԲԱՐԲԱՌ
«ՄԸ՛ ՎԱԽՆԱՔ»
ՔԵՍԱՊԻ ԲԱՐԲԱՌ
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
22 Ապրիլ 2019

ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ
ԼԵՒՈՆ ԶԱՒէՆ ՍԻՒՐՄԷԼԵԱՆ (1905-1995)
30 Ապրիլ 2019

ԳԻՐՔԵՐ
ԼՈՅՍ ՏԵՍԱՒ ԽԱՉԲԱՌԵՐ (ՓԱՐԻԶ, 2019)
Դպրոցասէր Վարժարանի աշակերտներ, Լը Ռէնսի, Ֆրանսա
17 Ապրիլ 2019

ԵՐԳԻԾԱՆԿԱՐ
ԶԱՐԵՀ ՈՐԲՈՒՆԻ
11 Ապրիլ 2019

YOU TUBE
ԿՈՐՍՈՒԱԾՆԵՐԸ․
ՀԵՌԱՁԱՅՆԸ
ՀԷԼԷՆ ԱԼԱՇ

ՊԱՀԱՐԱՆԸ
ԱԼԵՔՍԱՆՏՐԱ ՏԱՏԵԱՆ

ՍՈԽԸ
ՏԻԱՆՏՐԱ ՏԱՏԵԱՆ

ԼՈՒԱՑՔԻ ՄԵՔԵՆԱՅ
ՆԻՔՈԼ ԻՇԿԻՒԶԱՐ

ՄՈԽՐԱԳՈՅՆ
ԳԱՐԻՆ ՄԱՐՏԻՐՈՍԵԱՆ

ՇՈՒՆՍ
ՄԵԼԻՆԱ ԱՅՐԱՆՃԸ
2 Մայիս 2019

ԱՇԱԿԵՐՏԱԿԱՆ ԱՆԿԻՒՆ
ՀԱՆՐԱԿԱՌՔՈՎ ՃԱՄԲՈՐԴՈՒԹԻՒՆ
ՄԱՐԻԱ ՄԱՐՏԻԿԵԱՆ
12 Ապրիլ 2019

ՑՈԼՔ
ՆԻԳՈԼ ՊՈԼՍԱՃԵԱՆ
14 Ապրիլ 2019

ԿՈՐՍՈՒԱԾՆԵՐԸ․
ՄՈԽՐԱԳՈՅՆ
ԳԱՐԻՆ ՄԱՐՏԻՐՈՍԵԱՆ

ԱԿՆՈՑ
ՏԱՒԻՏ ԳԸԼԸՉ

ՇՈՒՆՍ
ՄԵԼԻՆԱ ԱՅՐԱՆՃԸ

ՊԱՀԱՐԱՆԸ
ԱԼԵՔՍԱՆՏՐԱ ՏԱՏԵԱՆ

ԿՈՐՍՈՒԱԾ ԸՆԿԵՐՍ
ՀԱՐԻ ՀԱՐՈՒՆ ՎԵՐՄԻՇԵԱՆ

ԼՈՒԱՑՔԻ ՄԵՔԵՆԱՅ
ՆԻՔՈԼ ԻՇԿԻՒԶԱՐ

ՊԱՀԱՐԱՆԻՆ ՄԷՋ
ԱՐԷՍ ԼԻՍԱՆ

ՍՈԽԸ
ՏԻԱՆՏՐԱ ՏԱՏԵԱՆ

ՀԵՌԱՁԱՅՆԸ
ՀԷԼԷՆ ԱԼԱՇ
14 Ապրիլ, 2019

ՕԴԱՊԱՐԻԿՈՎ ՃԱՄԲՈՐԴՈՒԹԻՒՆ
ՏԵՍՓԻՆԱ ՓԻՒՍԿԻՒԼԵԱՆ
20 Ապրիլ 2019

ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ ԷՋԵՐԷՆ ԸՆՏԱՆԵԿԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆՆԵՐ
ՏԱԹԵՒ ԷԼՄԱՃԵԱՆ
ՄԱՆԻԱ ՀԱՆՏԵԱՆ
ՆԱԹԱԼԻ ԳԱՐԱՄԱՆՈՒԿԵԱՆ
Կրտսեր ԱԼԵՔՍ ՏԷՐ ՎԱՐԴԱՆԵԱՆ
ԲԻՒԶԱՆԴ ՆԱԼՊԱՆՏԵԱՆ
ԱՍԱՏՈՒՐ ՊՕՇԿԷԶԷՆԵԱՆ
ԼՈՒՍԻՆ ԳԱՍԱՐՃԵԱՆ
ՍԱԼԲԻ ՀԱԼԼԱՃԵԱՆ
ՄԵՂՐԻ ՄԱՐԱՇԼԵԱՆ
1 Մայիս 2019

ՏԱՍՆՄԷԿԻԿՆԵՐ․
ԱԼԵՔՍԱՆՏՐԱ ՏԱՏԵԱՆ
ԱՐԱՍ ԱՐՏԸՉ
ԱՐԷՍ ԼԻՍԱՆ
ՄԱՐԱԼ ԷՍՔԻՃԵԱՆ
ՀԱՐԻ ՀԱՐՈՒՆ ՎԵՐՄԻՇԵԱՆ
ՏԱՐԻԱ ԱՎՃԸ
ԱՐՏԷՆ ՍԱՐԸՕՂԼՈՒ
ԳԱՐԻՆ ՄԱՐՏԻՐՈՍԵԱՆ
7 Մայիս 2019

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԿԱՐՃ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄՆԵՐ․ ՅԱԿՈԲ ՄԱՆՈՒԿԵԱՆԻ ՀԵՏ

ՓԱՆՈՍ ՃԵՐԱՆԵԱՆ

Մեր մտերմութիւնը սկիզբ առաւ վաթսունական թուականներուն, «Բագին» ամսագրի խմբագրատան մէջ տեղի ունեցած դասախօսական հանդիպումներուն ընթացքին։ Խոշոր սեղանի մը շուրջ կը բոլորուէին գրողներ եւ մտաւորականներ, ինչպէս Եդուարդ Պօյաճեան, Վահէ Օշական, Յ․ Գեղարդ, Պօղոս Սնապեան, Տօքթ․ Բաբգէն Փափազեան, Մելքոն Էպլիղաթեան, Կարօ Սասունի, օրակարգի վրայ գտնուող հեղինակի մը գիրքը քննարկելու․ Համաստեղ, Յակոբ Օշական, Լեռ Կամսար եւ այլն։ Վիճաբանութիւն տեղի կ’ունենար, երբեմն՝ աղմկոտ։ Վահէ Օշական կը մնար դրօշակակիրը բուռն քննադատութիւններու։ Ամենավերջը Կարօ Սասունի կը համադրէր կարծիքները ու մթնոլորտը կը հանդարտէր։ Հանդիպումները կը տեւէին մինչեւ ուշ գիշեր։

Յակոբն ու ես, ըլլալով նոյն թաղի բնակիչներ, միասին հետիոտն կը վերադառնայինք Նոր Մարաշի մեր բնակարանները։

Այն տարիներուն Պէյրութ տակաւին խաղաղ էր։ Գիշերները լուսաւոր էին, մանաւանդ կեդրոնական շուկաներու շուրջ, ուր գինետուներն ու շարժանկարի սրահները կը գործէին մինչեւ կէս գիշերուան ժամերը։ Մենք գրեթէ ժամ մը միասին կը քալէինք մինչեւ Նոր Մարաշ։

Յակոբ բարձրագոյն ուսում ստացած էր Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանը, մասնագիտանալով անգլիական գրականութեան ճիւղին մէջ։ Որոշ ժամանակ, որպէս այցելու ուսուցիչ անգլերէն լեզուի, պաշտօնավարեց Նոր Մարաշի Շամլեան-Թաթիկեան վարժարանին մէջ, ապա պաշտօնավարեց լիբանանեան Միտըլ Իսթ օդանաւային ընկերութեան մէջ։ Մեր բնակարանները մօտ էին իրարու․ յաճախ իրարու այցելելու առիթ կ’ունենայինք։

Յակոբ ընդհանրապէս ներամփոփ կեանք մը կը վարէր։ Ամուսնալուծուած ըլլալով, իր դստեր եւ քրոջ հետ միասին կ’ապրէր։ Կը կարծեմ, թէ ամուսնալուծումը իր հոգւոյն մէջ վէրք մը պահած էր։ Ընդհանրապէս տխրադէմ էր ու թերահաւատ ընկերային նիւթերու շուրջ, իր արտայայտութեանց մէջ կը զգացուէր այդ։ Զգայուն էր։ Քնարերգական իր քերթուածներուն առարկաները կը կազմէին սէրը, կինը, գեղեցիկը, հայրենիքն ու բնութիւնը։ Երկու ժողովածոներ հրատարակեց՝ «Լուսնային Ճանապարհով» (Պէյրութ, 1971) եւ «Անրջական Վաղորդայն» (Անթիլիաս, 1979)։ Կը ստորագրէր նաեւ գրախօսականներ «Բագին» ամսագրին մէջ։ Կը սիրէր կարդալ նաեւ օտար հեղինակներու գործերը։ Կը յիշեմ, երեխայի նման ուրախացաւ տօնական օր մը, երբ իրեն նուիրեցի Gérard de Nervalի Les chimères բանաստեղծական գիրքը։

Օր մը, Պօղոս Սնապեան զիս հրաւիրեց ներկայ ըլլալու իր տան մէջ Հայաստանի Գրողներու Միութեան նախագահ Լեւոն Անանեանի այցելութեան առթիւ հիւրասիրութեան մը ու խնդրեց, որ փորձեմ Յակոբ Մանուկեանը հետս բերել։ Կրցայ համոզել Յակոբը, որ այդ երեկոյ ընկերանայ ինծի։ Երկու շիշ գինի եւ օղի շալկած ուղղուեցանք Սնապեանենց, որ մեր տուներէն երկու թաղ անդին կը գտնուէր։ Հրաւիրեալ սեղանակիցներն էին՝ Լեւոն Անանեան, Թորոս Թորանեան, Սարգիս Կիրակոսեան, Յակոբը եւ ես։ Տիկին Սնապեան ճոխ սեղան մը պատրաստած էր։ Բաժակաճառեր եւ ջերմութեամբ լի կենացներ շարունակ փոխանակուեցան Սնապեանին եւ հիւրերուն միջեւ։ Ճաշի ընթացքին արծարծուող նիւթերն էին Հայաստանի մէջ ազատութեան ամրապնդումը, գրողներու անկաշկանդ արտայայտութիւնը եւ սփիւռքահայ գրողներու գործերուն տպագրութիւնը հայրենիքի մէջ։ Պօղոս Սնապեանի առաջարկով Յակոբ եւ ես մեր բանաստեղծութիւններէն արտասանեցինք, գովասանական խօսքեր լսելով Անանեանէն եւ Թորանեանէն։ Կէս գիշերուան մօտ բաժնուեցանք։

Ես բնաւ հաշիւ չէի ըրած, որ Յակոբ ալքոլի հանդէպ ինձմէ աւելի տկար կրնար ըլլալ։ Հազիւ փողոց ելանք, փոխանակ արեւմտեան կողմ ուղղուելու, Յակոբ՝ ձախ ու աջ նետուող քայլերով սկսաւ դէպի արեւելեան կողմ քալել։ Ես հետեւեցայ։ Այդ գիշեր, մինչեւ լուսածագ, մենք երկուքով Պուրճ-Համմուտի փողոցները շրջեցանք, Սնապեանի բնակարանէն երկու քայլ անդին գտնուող մեր տուները փնտռելու․․․։

4 Մայիս 2019


Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:    

ԿԱՐՃ ՊԱՏՈՒՄՆԵՐ ԵՒ ԽՈՀԵՐ (13)

ՍՕՍԻ ՄԻՇՈՅԵԱՆ ՏԱՊՊԱՂԵԱՆ

***
Քեզ գրելու համար հասկնալ պէտք է, միայն մտածել որ կայիր, կա՞ս։ Շատեր կը մերժեն ներկադ, քու անցեալդ կ՚որոնեն։ Կը տեսնեմ քեզ անցեալիդ մէջ, մութդ կը ճաճանչէ ու կու գաս ներս՝ զգայարանքներս ի գործ դնելու. ձայն մը վաղեմի. հո՛տ մը համեմի, լորձունքս ու քայլս սալայատակներուդ։ Ծածուկ դուռ՝ ետին ամբողջ պատմութիւն.– Ինչպէ՞ս չնկատեցի քեզ,– կը պայծառանաս կրկին, կը ճոխանաս ու կը սահմանազատուիս, ընդամէնը փոքրիկ աննշան դուռով։

***
Տիրակալ լռութիւն։ Ծովը անպարագիծ է, ճիշդ ցանկութիւններուս պէս, եւ լռութեանս մէջ խօսելու կարօտը կայ։ Զայն կը յանձնեմ ծովուն. անտարբեր չէ, կ՚առնէ, կուլ կու տայ. ձայնախառնութիւն, փղձկում ու երազ, որ ամէն ակնթարթ տարբեր մարմին կը ստանայ։ Ծովը խելայեղ է. խօսք ու խոկ կը շաչեն։ Ե՞րբ պիտի հանդարտիս ու մէջդ թափած ամէն աղբ ափ նետես ու հանգստանաս, ճիշդ մեղմացող արեւուն նման, երբ հորիզոնին հետ միախառնուիլ կ՚ուզէ։ Շնչառութիւն, յօրանջ. ու ես չեմ կրնար ձգել զիս իր մէջ առնող, զիս գրկող ծովը, հակառակ այն սուր քամիին, որ կը փչէ։ Նաւը բացուածք կը ստեղծէ, կը պատռտէ զինք, ու իր բզքտումէն ետք կրկին կը ծնի՝ երգելու երգը կեանքին՝ մերթ շոյանքովը մտերմութեան, մերթ աննկարագրելի խենթութեամբ։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԺՈՂՈՎՆԵՐ ԺՈՂՈՎՆԵՐ

ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ

Ամէն անգամ որ
Հայրենիքի կամ Սփիւռքի մէջ
Ժողովներ տեղի կ’ունենան
Այսինքն այնպիսի ժողովներ
Որոնցմէ լուր կ’ունենանք
Համացանցով մամացանցով
Աշխարհական կամ եկեղեցական
Կը հաւաքուին
Ազգիս ազգընտիր այսինքն ինքնընտիր
Ոճրագործները
Սկիւտարցի տարաբախտը միտքս կու գայ
Այս ճակատագիրն ինչ սեւ է, Աստուած,
Արդեօք չորցած քաքո՞վ է գրուած

Կարծեմ ճիշդ բառերը մոռցեր եմ
Վնաս չունի
Յիշողութիւնը շատ կարեւոր չէ աս պարագային
Աս ժողովուրդը ի՞նչ յանցանք ունի
Որ այսպիսի ճակատագրի գերին պիտի դառնայ
Այսքան անարժաններու ձեռքը պիտի մնայ
Ժամանակը
Կու գայ ու կ’երթայ
Այսպէս է կանոնը բնական անբնական

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: