ՅԱՂԹԱՆԱԿ

ՍՏԵՓԱՆ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ

– Յաղթանակի գիշերն է այս տօնական
Հա՛րս Ամերիկայի դրօշը բե՛ր
– Պէ մա՛րդս գիշերով ի՞նչ պիտի ընես դրօշակը
– Դուն բեր մեր անկողինին սաւանը պիտ ըլլայ այս գիշեր
Ատոր վրայ պիտի պառկինք
– Ի՞նչ առիթով
– Առիթը յաղթանակն է այս տօնական

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԿԱԽ-Ի՞ՆՉ

ՍԵԼԻՆ ՊՈՒ ՄՇՐԷՔ
Ալֆորվիլ, Ս․ Մեսրոպ-Արապեան Կրթարան, 8րդ դասարան

Թիթեռնիկ մը, որ կարծես չի կրնար թռչիլ, որ լոյսը վրայէն կ՚երթայ, ու գիշեր պիտի ըլլայ։
Ծառին վրայ նստած է։
Բայց ան կախիչ մըն չէ՞։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԵՐԿԵՐԵՍ ԿԱԽԻՉ

ԱՆԻ ՍՈՄՈՆԵԱՆ
Ալֆորվիլ, Ս․ Մեսրոպ-Արապեան Կրթարան, 8րդ դասարան

Ա՛խ, կախիչս։ Սեւ գոյնդ աչքերս կը կուրցնէ։
Կախելու տեղերդ՝ մէյ-մէկ ծաղիկ։
Կը սիրեմ տասներկու տերեւներդ։
Բացուած տերեւներդ ուրախութիւն են։
Վերի տերեւներուդ կլորութեան մէջ երկար երբ նայիմ, կրնամ արեւը տեսնել։
Կախիչիս տերեւները շատ պզտիկ են։
Ան երկերե՞ս է։
Չեմ հասկնար՝ դուն ուրա՞խ ես թէ տխուր։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԹԻԹԵՌՆԻԿՆԵՐ

ԱՐԹՈՒՐ ՅՈՎՍԷՓԵԱՆ
Ալֆորվիլ, Ս․ Մեսրոպ-Արապեան Կրթարան, 8րդ դասարան

Անշարժ թիթեռնիկներ,
Անկեանք թիթեռնիկներ․
Խոշոր թիթեռնիկները ծառի մը վրայ քնացած են:
Երկար ճամբայ գաղթեցին մինչեւ հոս,
Ու հիմա, այս ծառին ճիւղին վրայ հանգիստ կ’ընեն,
Մինչեւ որ անհետանան եւ իյնան գետին, սեւ խոտերուն մէջ:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ՆՈՐ ԱՃԱԾ ԾԱՂԻԿ

ՄԱՆԷ ՄԱՐՏԻՐԵԱՆ
Ալֆորվիլ, Ս․ Մեսրոպ-Արապեան Կրթարան, 8րդ դասարան

Նոր աճած ծաղիկ, արմատներդ երկար, բայց թերթերդ դեռ գոց:
Ցօղունդ երկար, բայց գլուխդ կարճ:
Պզտիկ ես, բայց կարծես՝ մեծ:
Հասուն ես, բայց դեռ կեանքի չարչարանքը չես ճանչցած:
Դեռ գոյներդ չես գտած, անգոյն ես, սեւ:
Բայց մինչեւ կեանքիդ վերջը, այս կերպարին մէջ պիտի ապրիս, որովհետեւ անկեանք ես:
Ոտքերդ ալ չեն շարժիր, դէմքդ ալ արտայայտութիւն չունի եւ մարմինդ, նիհար ու բարակ մարմինդ, բիւրեղի պէս սառած ու անշարժ է:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԾԱՌ-ԾԱՂԻԿ

ԱՆԱՅԷ ՏԷՐՏԷՐԵԱՆ
Ալֆորվիլ, Ս․ Մեսրոպ-Արապեան Կրթարան, 8րդ դասարան

Կախիչ, ծառի կը նմանիս, սեւ ու շատ մեծ։
Ծառի պէս հաստարմատ ես ու բունէդ չորս մեծ ճիւղեր ելած են, 
վերջը այլ ճիւղեր են ելած, որոնք կը ծալուին եւ ծաղիկի կը նմանին։

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ:

ԱՇՆԱՆ ՈՒՐՈՒԱՆԿԱՐ

ՅԱՍ

Տերեւներու
զրոյց, շրշիւն․
աշուն է շէկ,
արփագունի:

Ատոք հասկեր
հոսուն ոսկի,
հասակն հասուն
աշուն ունի:

Նարինջի թէյ,
եւ համ, եւ բոյր,
մե՛ղր շրթներու
արդար համբոյր:

Զոյգ մը մոլոր
սիրատոչոր,
կեանքի ճամբուն
ոլոր գլոր:

Սաղարթագեղ
ծառեր աշխէտ,
աշխարհ վառ-վառ,
ժիր ու վէտվէտ:

Աշնանացած
յուշ մը մեղուշ․
մեղրի խորիսխ,
մեղուի խայթոց…

Գոյնի տարափ,
յոյզեր սթափ,
աշնան հեւքով
տերեւաթափ:

«Այդ ե՞րբ էր դեռ,
գարուն երէկ»,
կը խշխշայ
աշնանահաս
ուղեւորն հէգ:

Արտատպումի պարագային կը խնդրուի նախապէս կապ հաստատել Հայերէն Blog-ի վարչութեան հետ: